trefl ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru w użyciu przymiotnikowym (2.1) należący do trefli (1.1)
(1.1) (2.1) trefl , trefl , trefl ; trefl , trefl ;
(1.1) Miałem w ręku pięć trefli. (2.1) Dołożyłem dwójkę trefl.
(1.1) grać / wistować / wyjść w trefle • mały trefl (2.1) as / dwójka / trójka / walet / dama / król trefl
(1.1) żołądź, (2.1) treflowy, żołędny
treflik , trefelek treflowy
→ koniczyna
(2.1) zawsze po rzeczowniku/liczebniku
angielski: (1.1) club; (2.1) of clubs baskijski: (1.1) hirusta; (2.1) hirusta czeski: (1.1) kříže , žaludy esperanto: (1.1) trefo francuski: (1.1) trèfle hiszpański: (1.1) trébol japoński: (1.1) クラブ (kurabu) jidysz: (1.1) צלם (cejlem) kataloński: (1.1) trèvol niemiecki: (1.1) Kreuz , Treff , Eichel nowogrecki: (1.1) σπαθί rosyjski: (1.1) трефы ; (2.1) трефовый słowacki: (1.1) tref , kríž ; (2.1) trefový węgierski: (1.1) treff, makk włoski: (1.1) fiori