fontanna ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika; (1.2) zwykle w : fontanny: wzburzony strumień wody
(1.1-2)
(1.1) Uważam, że najpiękniejszą fontanną na świecie jest fontanna „di Trevi” w Rzymie. (1.2) Stanisław nie pływa zbyt dobrze i zawsze niepotrzebnie wzbija wokół siebie fontanny wody.
(1.1) woda tryska z fontanny (1.2) wzbijać fontannę wody / błota
(1.1) wodotrysk (1.2) strumień, rozbryzg
fontannowy minifontanna
(1.1) (być może przez Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 117.), forma męska fontanus
angielski: (1.1) fountain arabski: (1.1) نافورة baskijski: (1.1) iturri białoruski: (1.1) фантан ; (1.2) фантан bułgarski: (1.1) фонтан , шадраван , водоскок czeski: (1.1) fontána duński: (1.1) fontæne , springvand francuski: (1.1) fontaine hiszpański: (1.1) fuente islandzki: (1.1) gosbrunnur japoński: (1.1) 噴水 jidysz: (1.1) פֿאָנטאַן (fontan) kaszubski: (1.1) fòntana kataloński: (1.1) font , deu niemiecki: (1.1) Brunnen , Springbrunnen nowogrecki: (1.1) σιντριβάνι , αναβρυτήριο ; (1.2) πίδακας portugalski: (1.1) fonte , chafariz rosyjski: (1.1) фонтан słowacki: (1.1) fontána szwedzki: (1.1) fontän ukraiński: (1.1) фонтан węgierski: (1.1) szökőkút włoski: (1.1) fontana , nasone (zwłaszcza w Rzymie)