rodzic ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka (1.2) ojciec
(1.1-2)
(1.1) Moi rodzice nie chcą mi pozwolić pojechać samej na wakacje, a mam już 15 lat!
(1.1) rodzic przybrany
(1.1) lub rodziciel; stary
(1.1) dziecko, potomek
(1.1) opiekun
(1.1) ojciec, matka
rodzica , rodzinność , narodziny , rodzinka , rodzina , rodzice , rodzicielstwo , rodziciel , rodzicielka rodzić rodzicielski, przyrodni
od czasownika
(1.1) zazwyczaj w (1.1) Znaczenie 1.2 jest pierwotne. Tradycyjnie słowo „rodzic” oznaczało „ojciec”, zaś synonimem matki było słowo „rodzica” ( Bogurodzica). Natomiast określenie „rodzice” w liczbie mnogiej oznaczało matkę i ojca ( dziadkowie). Część słowników nadal zaleca, by słowa „rodzic” w znaczeniu 1.1 używać wyłącznie w języku potocznym, a w starannym mówić „jedno z rodziców”.
(1.2) angielski: (1.1) parent arabski: (1.1) والد baskijski: (1.1) guraso białoruski: (1.1) бацькі chiński standardowy: (1.1) 家长 (jiāzhǎng) chorwacki: (1.1) roditelj duński: (1.1) forælder esperanto: (1.1) gepatro fiński: (1.1) vanhempi francuski: (1.1) parent hawajski: (1.1) makua hiszpański: (1.1) progenitor islandzki: (1.1) foreldri foreldrar jidysz: (1.1) טאַטע־מאַמע (tate-mame), עלטערן (eltern) kaszubski: (1.1) starszi ; (1.2) òjc , tatk niderlandzki: (1.1) ouder niemiecki: (1.1) Eltern norweski (bokmål): (1.1) forelder nowogrecki: (1.1) γονιός , γονέας polski język migowy: rosyjski: (1.1) родитель rumuński: (1.1) părinte sanskryt: (1.1) अनस् słowacki: (1.1) rodič suahili: (1.1) mzazi szwedzki: (1.1) förälder tagalski: (1.1) magulang tahitański: (1.1) metua tuvalu: (1.1) matua ukraiński: (1.1) батьки włoski: (1.1) genitore , genitrice