sup ()
czasownik przechodni (1.1) spożywać coś małymi kęsami / łykami (jeść lub pić), sączyć czasownik nieprzechodni (2.1) spożywać coś małymi kęsami / łykami (jeść lub pić), sączyć (2.2) jeść kolację, wieczerzać wykrzyknik, skrót (3.1) = what's up? → co słychać rzeczownik, skrót (4.1) = superior → wyższy (4.2) = superlative → stopień najwyższy (4.3) = supplement → suplement (4.4) = supra → nad
(1-2) sup, supped, supped, sups, is supping
(1.1) He supped cold dinner in the kitchen. → Jadł zimną kolację w kuchni. (2.1) He was supping in the next room while we were there. → Jadł w sąsiednim pokoju, kiedy my byliśmy tam. (2.2) The King supped alone. → Król wieczerzał sam. (3.1) Sup, guys? → Co słychać, chłopaki?
consume, drink, eat, guzzle, swallow
→ spożywać
sup ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sęp
sup ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) sęp
(1.1)
sup ()
(1.1) zupa
supo, supkulero, griosupo, laktosupo
sup ()
rzeczownik (1.1) zupa
sup ()
rzeczownik (1.1) zupa
sup ()
суп
rzeczownik (1.1) zupa
(1.1) supis
sup ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sęp
supí
sup ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kieliszek wódki
(1.1) en sup, supen, supar, suparna
(1.1) snaps, hutt, nubbe
supare supa
sup ()
rzeczownik (1.1) zupa
sup ()
rzeczownik (1.1) zupa