regn ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) deszcz
(2.1) = regne → padać (o deszczu) (2.2) = regne → liczyć
(1.1) en regn, regnen,
(1.1) Der kommer regn. → Idzie deszcz.
(1.1) regnbue → tęcza • regnskov → las deszczowy • regnvejr → deszczowa pogoda • syreregn → kwaśny deszcz
regne regnfuld, regnfyld
(1.1) komme af regn i tagdryp → wpaść z deszczu pod rynnę
regn ()
(1.1) państwo
regno, regnano, regnestro, subregno, samregnano, bufroregno regna, interregna, superregna regni
regn ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) deszcz
https://faroese_english.academic.ru/4770/regn
regn ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) deszcz
(1.1) regn, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins)
(1.1) regnhlíf • regnkápa
rigna rigning
regn ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) deszcz
(1.1) et regn, regnet
regne
øsregn
regn ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) deszcz
regn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) deszcz
(1.1)
riġnan reġniġ, reġnlīc
regn ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) deszcz
regn ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) deszcz
(1.1) ett regn, regnet
(1.1) Det kommer regn. → Idzie deszcz.
(1.1) regnbåge • regnbågsforell • regnfri • regndroppe • duggregn • kulregn • regnskog • regnskogsavverkning • regnskur • regnväder
regna regnig