Łukasz Jan Szumowski (ur. 3 czerwca 1972 w Warszawie) – polski lekarz, kardiolog i elektrofizjolog, a także polityk.

Profesor nauk medycznych. Podsekretarz stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2016–2018), minister zdrowia w pierwszym i drugim rządzie Mateusza Morawieckiego (2018–2020), poseł na Sejm IX kadencji (2019–2022), w latach 2022–2024 dyrektor Narodowego Instytutu Kardiologii w Warszawie.

Życiorys Wykształcenie i działalność zawodowa Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1991). W 1997 ukończył studia na Akademii Medycznej w Warszawie. Po studiach Łukasz Szumowski wraz z żoną przez miesiąc pracował w Kolkacie w pierwszym domu opieki, który założyła Matka Teresa. W 1998 podjął pracę w Instytucie Kardiologii w warszawskim Aninie. Doktoryzował się w tej jednostce w 2002 na podstawie pracy pt. Czynniki ryzyka migotania przedsionków u chorych z zespołem Wolffa, Parkinsona i White’a, której promotorem był Franciszek Walczak, a recenzentami Maria Trusz-Gluza i Grażyna Świątecka. W latach 2004–2011 kierował Pracownią Elektrofizjologii. Zasiadał w radzie naukowej instytutu, pełnił funkcję jej wiceprzewodniczącego. Był także wiceprzewodniczącym działającego w tej placówce związku zawodowego. Habilitację uzyskał w 2010 również w Instytucie Kardiologii. W 2011 został kierownikiem I Kliniki Zaburzeń Rytmu Serca. 2 czerwca 2016 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk medycznychPostanowienie nr 115.4.2016 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie nadania tytułu profesora ()..

Prowadził również działalność biznesową jako udziałowiec spółek prawa handlowego (m.in. Kardiosystem, Necor, Szumowski Investments, Szumowski Assets i Vestera). Praktykował jako lekarz także w niepublicznych przedsiębiorstwach medycznych. W 2017 objął stanowisko redaktora naczelnego „Heart Beat Journal”.

W latach 2022–2024 zajmował stanowisko dyrektora Narodowego Instytutu Kardiologii Stefana kardynała Wyszyńskiego. W 2023 na wniosek prezesa Agencji Badań Medycznych Radosława Sierpińskiego został powołany w skład Naczelnej Komisji Bioetycznej.

Członek Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Autor lub współautor ponad 150 prac naukowych, promotor kilku prac doktorskich oraz recenzent kilku prac doktorskich i habilitacyjnych.

Działalność publiczna Od 2011 był przewodniczącym zespołu specjalistycznego nauk o życiu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W listopadzie 2016 został podsekretarzem stanu w tym resorcie, kierowanym wówczas przez Jarosława Gowina. Odpowiadał m.in. za organizację Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (NAWA) oraz projekt utworzenia Instytutu Biotechnologii Medycznej. Zajmował się także parametryzacją czasopism naukowych oraz ośrodkami naukowymi. Opowiedział się za powołaniem w Polsce centralnej agencji badań medycznych i stawianiem na rozwój sektora biotechnologii medycznej.

9 stycznia 2018, w ramach rekonstrukcji rządu Mateusza Morawieckiego, został powołany na urząd ministra zdrowia, zastępując na stanowisku Konstantego Radziwiłła. W wyborach w 2019 kandydował do Sejmu z pierwszego miejsca na liście Prawa i Sprawiedliwości w okręgu płockim. Uzyskał mandat posła IX kadencji, otrzymując 35 798 głosów.

15 listopada 2019 objął ponownie urząd ministra zdrowia, wchodząc w skład drugiego rządu dotychczasowego premiera. Znacząco zyskał na popularności podczas pandemii COVID-19, przez pewien czas według sondaży utrzymywał lokatę polityka z najwyższym stopniem zaufania w Polsce.

W maju 2020 zostały ujawnione informacje o otrzymanych przez rodzinę ministra grantach z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju opiewających na 150 milionów złotych. Dodatkowe kontrowersje budził fakt, że w komisjach przyznających niektóre z grantów zasiadał brat Łukasza Szumowskiego. W tym samym miesiącu posłowie Koalicji Obywatelskiej zgłosili wniosek o wotum nieufności wobec ministra, który został odrzucony na posiedzeniu Sejmu 5 czerwca 2020 (za 213, przeciw 237, wstrzymujące 0.

18 sierpnia 2020 złożył rezygnację ze stanowiska ministra zdrowia. Dwa dni później został odwołany przez prezydenta RP z tej funkcjiPostanowienie Nr 1131.18.2020 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 sierpnia 2020 r. o zmianie w składzie Rady Ministrów ().. Pod koniec stycznia 2022 ogłosił swoją rezygnację z mandatu poselskiego w związku z powołaniem na dyrektora Narodowego Instytutu Kardiologii; z Sejmu odszedł 2 lutego tego samego roku.

Działalność społeczna Podjął współpracę z organizacjami pozarządowymi: Fundacją „Kresy w potrzebie – Polacy Polakom” (wszedł w skład jej organu nadzorczego) oraz fundacją oraz stowarzyszeniem pacjentów „Serce dla Arytmii”. Został filistrem korporacji akademickiej Arkonia, jako filister.

W 2014 był sygnatariuszem Deklaracji wiary lekarzy katolickich i studentów medycyny w przedmiocie płciowości i płodności ludzkiej. W 2018 już jako minister zdrowia brał udział w Ogólnopolskiej Pielgrzymce Służby Zdrowia, w czasie której został wypowiedziany Akt Zawierzenia Polskiej Służby Zdrowia Matce Bożej.

Życie prywatne W 1997 zawarł związek małżeński z lekarką Anną Henryką Szumowską (ur. 1972), mają czworo dzieci: Jana, Stanisława, Stefana i Marię. Jest katolikiem. Należy do Zakonu Kawalerów Maltańskich.

Odznaczenia i wyróżnienia W 2023 odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas”.

W 2010 otrzymał Nagrodę Prezesów Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego przyznaną za oryginalny dorobek naukowy i nowatorskie rozwiązania wdrożeniowe w dziedzinie Kardiologii klinicznej.

W 2020 podczas gali z okazji siódmych urodzin Telewizji Republika wygłosił przemówienie, w którym podziękował za przyznanie mu przez widzów tytułu „Osobowość Roku Polski 2019”, stwierdzając że ta nagroda stanowi także uhonorowanie całego personelu medycznego, który w dobie pandemii walczy o życie i zdrowie Polaków.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Członkowie Naczelnej Komisji Bioetycznej Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego Kategoria:Ministrowie zdrowia III Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas” Kategoria:Pandemia COVID-19 w Polsce Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Polscy kawalerowie maltańscy Kategoria:Polscy kardiolodzy Kategoria:Polscy korporanci Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji Kategoria:Posłowie z okręgu Płock Kategoria:Pracownicy Instytutu Kardiologii w Warszawie Kategoria:Wiceministrowie nauki III Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1972