Pomoc ręczna sposobem Brachta (łac. Auxilium Manuale Modo Bracht) – manewr położniczy przyspieszający ukończenie II okresu porodu w przypadku położenia podłużnego miednicowego płodu. Celem pomocy ręcznej jest urodzenie rączek, barków i główki płodu po wcześniejszym samoistnym urodzeniu pośladków.
Pomoc ta została zaproponowana przez Eryka Brachta z Berlina podczas Kongresu Ginekologów w Amsterdamie w roku 1938.
Postępowanie w I okresie porodu jak najdłuższe zachowanie wód płodowych unikanie parcia aż do momentu całkowitego rozwarcia szyjki macicy zapewnienie kontaktu z żyłą w celu podania leków naskurczowych monitorowanie dobrostanu płodu – KTG
Postępowanie w II okresie porodu opróżnienie pęcherza moczowego rodzącej podanie Oxytocyny we wlewie dożylnym w momencie, gdy płód urodzi się poza krętarze w celu wywołania silnego skurczu macicy szerokie nacięcie krocza oczekiwanie na samoistne urodzenie się płodu po dolne kąty łopatek
Wykonanie pomocy ręcznej Urodzoną część płodu obejmujemy obiema dłońmi – kciuki przyciskają kończyny dolne do tułowia płodu, a pozostałe palce obejmują okolicę krzyżowo-lędźwiową. Należy przyjąć taką pozycję aby ręce trzymać na wysokości brody, powierzchniami dłoniowymi do wewnątrz i z odwiedzionymi (wskazującymi na twarz) kciukami. Operator powoli podnosi się ku górze, w ten sposób nie pociągamy płodu a jedynie go unosimy zataczając łuk ponad spojeniem łonowym, w kierunku brzucha rodzącej. Tym sposobem wytaczamy barki i główkę płodu.
Przypisy
Kategoria:Położnictwo