Stanisław Glinka, ps. Wrzos, Adam (ur. 1 listopada 1921 w Oleśnie, zm. ?) – członek Bojowej Organizacji Ludowej, partyzant Gwardii i Armii Ludowej, oficer Milicji Obywatelskiej i ludowego Wojska Polskiego, członek ORMO.
Biografia Urodził się w wielodzietnej rodzinie Andrzeja i Anieli. Przed wojną mieszkał w Mikołowie.
W czasie wojny trafił na Lubelszczyznę, gdzie był nauczycielem tajnego nauczania (w Parczewie), wstąpił do organizowanej przez Kazimierza Sidora ps. Kruk Bojowej Organizacji Ludowej, wraz z którą w 1942 wstąpił do Gwardii Ludowej. W 1944 uzyskał awans na stopień oficerski. Pełnił funkcję kronikarza w Brygadzie AL im. Hołoda oraz tłumacza z języka niemieckiego przy dowództwie Obwodu II. Brał udział w bitwie pod Rąblowem, gdzie został mianowany łącznikiem między sztabem zgrupowania a odcinkami obrony.
Po wojnie znalazł się w wojsku, został pisarzem historycznym.
Awanse podporucznik – maj 1944 major – krótko po wojnie pułkownik – po wojnieW. Czyżewski, Więc zarepetuj broń, rozdział pt. W ogniu bitew.
Ordery i odznaczenia Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (4 października 1946). Krzyż Partyzancki Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Publikacje Burza majowa Cierpienie i walka narodu polskiego 1939–1945 (współautor) Chłopiec z białki Przypisy
Bibliografia M. Moczar, Barwy walki, 1964. S. Glinka, Burza majowa, 1971. W. Czyżewski, Więc zarepetuj broń, 1976.
Kategoria:Członkowie Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Oleśnie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Urodzeni w 1921