NagórzankaCzasem Nagurzanka, zob. Nowe Targowiskowe Komisje Nadzorcze. „Wschód”. s. 12, 10 listopada 1937. (ukr. Нагірянка, Nahirianka) – część miasta Buczacza, siedziby rejonu buczackiego w obwodzie tarnopolskim na Ukrainie (do 17 lipca 2020), do 1965 roku oddzielna wieś. Obok Nagórzanki przepływa rzeka Strypa. Przez Nagórzankę przechodzi droga terytorialna T 2006 łącząca Buczacz m.in. z Zarwanicą.
Historia Pod nadzorem greckokatolickiej konsystorii we Lwowie w latach 1862Handbuch... das jahr 1862. Lemberg, 1862, s. 320. , 1863Handbuch... das jahr 1863. Lemberg, 1863, s. 327. , 1864Handbuch... das jahr 1864. Lemberg, 1864, s. 332. , 1865 miała działać w Nagórzance szkoła trywialna, która wchodziła w skład buczackiego szkolnego dystryktu, jednak posada nauczyciela była nieobsadzonaHandbuch... das jahr 1865. Lemberg, 1865, s. 339. .
Około 1890 bracia hr. Emil, Oskar i Artur Potoccy nabyli część dóbr tabularnych Nagórzanka od Sabiny NiewiadomskiejDodatek do Skorowidza dóbr tabularnych wydanego przez Tadeusza Pilata. Lwów, 1890, s. 13..
W 1901 działała w Nagórzance gorzelnia Mosesa Izraela PremingeraGorzelnie i Fabryki wódek w Galicji w 1901 r.. 10 kwietnia 1904 w czytelni Kółka rolniczego we wsi odbył się obchód kościuszkowskiListy z kraju. Nagórzanka ad Buczacz. „Kurjer Lwowski”, 104 (14 kwietnia 1904), s. 2..
W II Rzeczypospolitej miejscowość stanowiła początkowo samodzielną gminę jednostkową. 1 sierpnia 1934 roku w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej została włączona do zbiorowej gminy wiejskiej Podzameczek w powiecie buczackim, w województwie tarnopolskim. W 1921 roku gmina Nagórzanka liczyła 2984 mieszkańców (1579 kobiet i 1405 mężczyzn) i znajdowało się w niej 525 budynków mieszkalnych. 1728 osób deklarowało narodowość polską, 1254 – ukraińską (rusińską), 2 – żydowską. 1426 osób deklarowało przynależność do wyznania greckokatolickiego, 1326 – do rzymskokatolickiego, 232 – do mojżeszowego. Dodatkowo obszar dworski Nagórzanki liczył 27 mieszkańców (14 kobiet i 13 mężczyzn) i znajdowało się w nim 5 budynków mieszkalnych. Wszystkie 27 osób deklarowało narodowość polską. 21 osób deklarowało przynależność do wyznania rzymskokatolickiego, 5 – do mojżeszowego, 1 – do greckokatolickiego.
W czasie okupacji niemieckiej mieszkający tutaj Józef i Barbara Zariwni oraz Jan Kraupa i Józefa Kraupa ukrywali Żydów, za co po wojnie Instytut Jad Waszem uhonorował ich tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.
W latach 1944–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tu łącznie 11 Polaków.
W 1965 wieś została włączona w obręb Buczacza.
Zabytki mały|right|190px|Most na drodze T 2006 oraz wejście do tunelu cerkiew pw. św. Michała Archanioła cemnatrz tunel kolejowy z 1884
Przypisy
Bibliografia
Mykoła Kozak, Dmytro Łogusz, Wiktor Unijat: Нагірянка w Ternopilszczyna. Istorija mist i sił. T. 1 : А — Й. Tarnopol : ТзОВ «Терно-граф», 2014, s. 588. .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Buczacz Kategoria:Dawne wsie w obwodzie tarnopolskim