Sonny Terry (właśc. Saunders Terrell lub Teddell; ur. 24 października 1911, zm. 11 marca 1986) – amerykański wokalista i harmonijkarz bluesowy związany z bluesem wiejskim z rejonu Piedmontu.
Życiorys 1911-1946 Urodził się w Greensboro w hrabstwie Greene w stanie Georgia. Jego ojcem był Reuben Terrell - harmonijkarz, a matką - piosenkarka Mossiline Smith. Był jednym z 8 dzieci. Jako dziecko pracował na farmie i gdy miał 6 lat ojciec nauczył go grać na harmonijce. Jako dziecko śpiewał także w lokalnym kościele baptystówSheldon Harris. Blues Who’s Who. Str. 502Marek Jakubowski. Blues, str. 588.
W latach 20. XX w. pracował pozamuzycznie oraz okazyjnie grał w lokalnych salach tanecznych. W tym okresie stracił po wypadku widzenie w lewym oku. W wieku 13 lat stał się całkowicie niewidomym.
W 1928 r. przeprowadził się do Shelby w Karolinie Północnej. Początkowo pracował pozamuzycznie, jednak w 1929 r. w duecie z Billem Leachem zaczęli występować na ulicach i w magazynach tytoniu w całym stanie.
Na początku lat 30. przez krótki okres był solistą w "medicine show" Doca Bizella, który działał w Karolinie Północnej. W 1934 r. występował z Blind Boy Fullerem w Wadesboro. W latach 1934–1938 z Fullerem i czasem także z Bull City Redem występował na ulicach, w magazynach tytoniu, w smażalniach ryb i na prywatkach w Durham. Często pracował pozamuzycznie.
15 grudnia 1937 r. dokonał swoich pierwszych nagrań firmowanych przez Fullera dla firm Vocalion i American Record Company w Nowym Jorku. Terry nagrywał z Fullerem także 5 kwietnia 1938 r., 29 października 1938 r., 12 lipca 1939 r. 5 i 7 marca 1940 r., 19 czerwca 1940 r.Robert M. W. Dixon, John Godrich, Howard W. Rye. Blues and Gospel Records 1890-1943. S. 279-281. Jako artysta firmujący swoje płyty nagrany został po raz pierwszy 24 grudnia 1938 r. w Havers Studio w Nowym Jorku, a nagrania zostały zamówione przez Bibliotekę Kongresu. Dzień wcześniej Terry wziął udział w koncercie "From Spirituals to Swing" w Carnegie Hall w Nowym Jorku i oba utwory, które wykonywał ("Mountain Blues" jako solista oraz "The New John Henry" z Bull City Redem) zostały nagrane. Terry ponownie wszedł do nowojorskiego studia 28 grudnia 1938 r. i nagrał solowo dwa bluesyRobert M. W. Dixon, John Godrich, Howard W. Rye. Blues and Gospel Records 1890-1943. S. 909. Oprócz tego 12 lipca 1939 r. towarzyszył w sesji nagraniowej Sonny’ego Jonesa dla firmy Vocalion w Memphis w stanie TennesseeRobert M. W. Dixon, John Godrich, Howard W. Rye. Blues and Gospel Records 1890-1943. S. 496.
W 1939 r. zapoznał się z Browniem McGhee, z którym stworzył duet, który okazał się jednym z najbardziej owocnych i długotrwałych zespołów w świecie muzycznym. Do śmierci Fullera 13 lutego 1941 r. akompaniował mu na harmonijce. Pod koniec 1939 r. występował solowo w Cafe Society Downtown w Nowym Jorku. Na przełomie lat 1939 i 1940 występował z Browniem McGhee i Paulem Robesonem na Riverside Stadium w Waszyngtonie.
W 1940 r. ponownie występował na ulicach w Durham, tym razem z Browniem McGhee. 5 i 6 marca 1940 nagrał dla OKeh w Nowym Jorku 4 bluesy. Akompaniowali mu George Oh Red Washington i Blind Boy Fuller. Występował także w towarzystwie Oh Reda w klubach w Greenwich Village w Nowym JorkuSheldon Harris. Blues Who’s Who. Str. 503. 19 czerwca 1940 r. nagrał dla wytworni OKeh w Chicago kolejne 2 bluesyRobert M. W. Dixon, John Godrich, Howard W. Rye. Blues and Gospel Records 1890-1943. S. 910.
22 i 23 grudnia 1941 r. wziął udział w sesjach nagraniowych Buddy’ego Mossa, które odbyły się w Nowym JorkuRobert M. W. Dixon, John Godrich, Howard W. Rye. Blues and Gospel Records 1890-1943. S. 669. Natomiast 23 grudnia 1941 r. odbyła się sesja nagraniowa dla OKeh firmowana przez Sonny Terry and Jordan Webb. Nagrano na niej 4 bluesy.
W 1942 r. występował często m.in. z takimi muzykami jak Leadbelly, Brownie McGhee i Woody Guthrie jako "Headline Singers". W maju tego roku Alan Lomax nagrał go z towarzyszeniem McGhee dla Biblioteki Kongresu. Również w tym roku towarzyszył w sesji nagraniowej Championa Jacka Dupree dla wytwórni FolkwaysRobert M. W. Dixon, John Godrich, Howard W. Rye. Blues and Gospel Records 1890-1943. S. 231. W tym okresie często współpracował z Leadbellym w czasie lokalnych koncertów folkowych w Nowym Jorku. Z Browniem McGhee występował w Stuyvesant Casino w Nowym Jorku.
Na przełomie lipca i sierpnia 1943 r. dokonał nagrań wspomagając Leadbelly’ego w jego sesji dla firmy Asch, a także wspomagał w kwietniu Wooddy’ego Guthrie w jego sesji dla tej samej firmy nagraniowejMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 20. W 1944 r. dokonał solowych nagrań dla firm Solo i Folkways a w kwietniu i grudniu tego samego roku nagrywał w duecie z Browniem McGhee dla Savoy w Nowym JorkuMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 169. W 1945 r. często gościł w radiowym programie Office of War Information transmitowanym przez radio BBC w Londynie. W 1946 r. współpracował z Guthriem i McGhee jako Woody Guthrie Singers w czasie lokalnych zgromadzeń miłośników folku i na koncertach w Nowym Jorku. Występował także z Leadbellym w nowojorskiej Town Hall. Często także pojawiał się w serii koncertów z cyklu Blues at Midnight Concert Series organizowanych przez Alana Lomaksa. W tym samym roku dokonał nagrań z Guthriem, Alekiem Sewardem, McGhee, Ledabellym, Cisco Houstonem i Pete’em Seegerem, a nieco później towarzyszył nagraniom Browniego McGhee dla firmy Alert w Nowym JorkuMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 169-171.
1946-1986 W styczniu 1947 r. nagrał kilka bluesów dla firmy Capitol. Następnie 12 czerwca nagrywał dla CapitoluMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 173. Razem z Guthriem i McGhee wystąpił w filmie Alana Lomaxa "To Hear Your Banjo Play". W 1947 i 1948 r. występował w muzycznym show Finian's Rainbow w 46th Street Theater w Nowym Jorku.
Na początku 1948 r. dokonał nagrań dla wytwórni Savoy. Następnie odbył długie tournée po USA i Kanadzie. 13 grudnia wspomagal Browniego McGhee i Hala Singera w ich wspólnych nagraniach dla firm Sharp i SavoyMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 172.
W 1950 r. wystąpił z McGhee na Leadbelly Memorial Concert w Town Hall w Nowym Jorku. Na początku 1950 r. dokonał nagrań dla takich wytwórni jak Folkways, Capitol i Pickwick. 10 maja wspomógł w czasie nowojorskiej sesji dla wytworni Atlantic Sticksa McGheeMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 189. W latach 1950–1955 wspólnie z Browniem McGhee występowali na lokalnych prywatkach, piknikach i w klubach w Nowym Jorku.
W 1952 r. nagrywał dla firm Gramercy i Folkways. Później nagrywał z takimi artystami jak Allen Bunn (dla firmy Apollo) i Bob Gaddy Alley Cats (dla firmy Jackson). Następnie dokonał nagrań w zespole Brownie McGhee & the Block Busters dla wytwórni Jax i MainstreamMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 174. Potem w lutym wspomógł w studiu nagraniowym grupę Ralph Willis Country Boys (firma Prestige)Mike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 771. 15 sierpnia dokonał także nagrań w Filadelfii pod własnym nazwiskiem dla takich wytwórni jak Gotham i angielska Krazy Kat, a później jako Sonny "Hootin'" Terry & His Night Owls oraz Brownie McGhee & His Sugar Men odbył sesje nagraniowe dla firmy Jackson w Nowym JorkuMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 175, 176.
W 1953 r. nagrywał w ramach Brownie McGhee & His Jook Block Busters oraz z Jackiem Dupree’em dla wytwórni Red Robin w Nowym JorkuMike Leadbetter, Neil Slaven. Blues Records 1943-1970, Volume One A to K S. 372, 373. Następnie wziął udział w swojej sesji nagraniowej z Alekiem Sewardem (jako równorzędni partnerzy) dla wytwórni Elektra. 27 sierpnia nagrał dla firmy Victor kilka bluesów w Nowym Jorku, a 28 sierpnia wziął udział w sesji nagraniowej Square’ego Waltona w Nowym Jorku dla tej samej firmyMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 176, 177, 672.
W 1954 r. występował w Latin Quarter w Montrealu w Kanadzie, na Tanglewood Festival w Lennox w stanie Massachusetts. W lutym odbył sesje nagraniową z McGhee (i innymi muzykami) dla firmy Groove, a w lipcu dla wytwórni FolkwaysMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 177. Oprócz tego towarzyszył w kwietniu w sesji nagraniowej Blind Gary’ego Davisa dla wydawnictwa StinsonMike Leadbetter, Neil Slaven. Blues Records 1943-1970, Volume One A to K S. 319. Nagrywał także z Johnem Sellersem (10 marca) dla firmy VanguardMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 464.
W 1955 r. wspomagał na sesji nagraniowej Billy’ego Blanda dla firmy Old Town w Nowym JorkuMike Leadbetter, Neil Slaven. Blues Records 1943-1970, Volume One A to K S. 106. Następnie ok. sierpnia nagrywał z Alonzo Scalesem dla wytwórni Wing w Nowym JorkuMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 459. Razem z McGhee występowali w sztuce teatralnej "Cat on a Hot Tin Roof" w Morosco Theater w Nowym Jorku a także wzięli udział w tournée teatru prezentującego sztukę w różnych miastach USA, które zakończyło się w 1957 r.. Wspierał także Browniego McGhee w czasie jego sesji nagraniowej dla Folkways w Nowym Jorku.
Pod koniec 1956 r. nagrywał dla firm Old Town (pod marką Brownie McGhee & Sonny Terry) i Ace (pod marką Sonny Terry & Brownie McGhee) w Nowym JorkuMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 178.
15 marca 1957 r. nagrał z McGhee kilkanaście bluesów dla firmy Fantasy w Nowym Jorku, a 7 maja wziął udział w sesji nagraniowej z McGhee i Big Billem Broonzym dla firmy Folkways w Chicago. W listopadzie nagrywał pod marką Brownie McGhee & Sonny Terry dla Folkways w Nowym JorkuMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 179.
Na początku 1958 r. występował w klubie Gate of Horn w Chicago, a następnie w okresie 1958-1962 koncertował w klubie Ash Grove w Los Angeles. Odbył także tournée po Europie razem z Browniem McGhee. Nagrywał także dla wydawnictw Ember i Folkways w Nowym Jorku. W kwietniu odbył kolejne tournée po Wielkiej Brytanii razem z McGhee. Przy okazji dokonali nagrań (jako Sonny Terry & Brownie McGhee) dla firmy JSP w Glasgow. Następnie 28 kwietnia wzięli udział w sesji nagraniowej Chris Barber's Jazz Band, a 2, 7 i 8 maja również w tym samym zespołem dokonali nagrań dla wytwórni Nixa w LondynieMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 179-181. Po powrocie do USA wystąpił u boku Pete’a Seegera na koncercie w Carnegie Hall w Nowym Jorku.
11/12 lipca 1959 r. Terry i McGhee (jako Brownie McGhee & Sonny Terry) dokonali nagrań dla firm Vanguard i Folkways, a następnie dla wytwórni Choice. Około października odbyli tournée po Wielkiej Brytanii oraz 7 października odbyli sesję nagraniową dla Columbii w Londynie. 29 grudnia nagrali kilkanaście bluesów dla wydawnictwa World Pacific w Los AngelesMike Leadbitter, Leslie Fancourt, Paul Pelletier. Blues Records 1943-1970, Volume Two L to Z. S. 182, 183. Terry wystąpił w programie telewizji CBS "Harry Belafonte Show" oraz na Newport Folk Festival w Newport w stanie Rhode Island. W tym samym roku udał się razem z McGhee na tournée po Indiach, które było zorganizowane przez US State Department. Pod koniec roku i na początku 1960 r. występował w klubie Gerde's Folk City w Nowym Jorku.