alt=Informacja o zgonie Juliana Szczerby|mały|Informacja o zgonie Juliana Szczerby przesłana jego bratu przez Niemiecki Czerwony Krzyż w 1943 roku. Dokument oryginalny w posiadaniu rodziny. Julian Konstanty Szczerba (ur. 26 kwietnia 1894 we Lwowie, zm. 7 października 1943 w Oflagu VI B Dössel) – major żandarmerii Wojska Polskiego.

Życiorys Julian Konstanty Szczerba urodził się 26 kwietnia 1894 roku we Lwowie. Tam też ukończył gimnazjum filologiczne. Należał do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Od 15 listopada 1912 roku pełnił służbę w Związku Strzeleckim we Lwowie jako dowódca plutonu oraz instruktor. W sierpniu 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo służył w 1 pułku piechoty. Od 30 marca 1915 roku był wykazany w VI baonie, w którym pełnił służbę do września 1917 roku. Zachorował, leczył się w Modlinie, Przemyślu, Krakowie, po czym przebywał w Stacji Zbornej w Wiedniu. Po kryzysie przysięgowym został aresztowany i uwięziony w Przemyślu. Po ucieczce z więzienia ponownie aresztowany i więziony w Bolechowie, a następnie jako politycznie podejrzany został internowany w obozie Chust na Węgrzech i w Attimis we Włoszech. Następnie został wcielony do cesarskiej i królewskiej armii. Służył w 10 pułku piechoty, a następnie w 4 pułku strzelców. 2 września 1918 roku zdezerterował. Po przybyciu do Warszawy wstąpił do żandarmerii Polskiej Siły Zbrojnej. W listopadzie 1918 roku wziął udział w rozbrajaniu Niemców w Warszawie.

19 stycznia 1921 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika, w żandarmerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. W 1921 roku dowodził 26 szwadronem żandarmerii polowej etapowej. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 1 dywizjonie żandarmerii polowej etapowej, a jego oddziałem macierzystym był 9 dywizjon żandarmerii wojskowej. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 8. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Jego oddziałem macierzystym był 3 dywizjon żandarmerii. Służbę w 3 dywizjonie żandarmerii w Grodnie pełnił przez kolejnych dwanaście lat. 1 grudnia 1924 roku awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Później został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 7,5 lokatą w korpusie oficerów żandarmerii.

W 1934 roku został przeniesiony do 5 dywizjonu żandarmerii w Krakowie na stanowisko zastępcy dowódcy dywizjonu. 27 czerwca 1935 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Na stanowisku zastępcy dowódcy dywizjonu pozostawał do 1939 roku.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku był dowódcą żandarmerii Grupy Operacyjnej „Śląsk”. W czasie kampanii dostał się do niemieckiej niewoli.

Zmarł 7 października 1943 roku w Oflagu VI B Dössel i został pochowany na tamtejszym cmentarzu.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (2 sierpnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Złoty Krzyż Zasługi (28 maja 1938) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Srebrny Krzyż Zasługi (3 sierpnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 178, poz. 387 „za zasługi na polu bezpieczeństwa Państwa”.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Towarzystwa „Sokół” Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Internowani w Huszt Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Majorowie żandarmerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Obrońcy Śląska (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy rozbrajania żołnierzy niemieckich w Królestwie Polskim 1918 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Polnische Wehrmacht