Łukasz Kralczyński (ur. 18 października 1896 w Grójcu, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan intendent Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Pawła i Anastazji z Jaworskich, urodzony 18 października 1896 w Grójcu. W latach 1902–1906 uczęszczał do szkoły miejskiej w rodzinnej miejscowości. W latach 1907–1910 ukończył cztery klasy w sześcioklasowej szkole realnej Karola Grochowskiego przy ul. Nowy Świat w Warszawie 31.

W czasie I wojny światowej, w 1915 został członkiem tajnej organizacji „Dowborczycy” w Warszawie. Następnie wstąpił do Legionu Puławskiego. Był ranny w bitwie pod Nurcem. Służył w Brygadzie Strzelców Polskich 1 Dywizji i w I Korpusie Polskim gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego. Za postawę wykazaną w czasie walki, 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy:

W 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie otrzymał przydział do 26 pułku piechoty. W czasie wojny polsko-bolszewickiej służył w 3 baonie telegraficznym. Uczestniczył w ofensywie kijowskiej i bitwie pod Radzyminem.

W okresie międzywojennym ukończył kurs w Centrum Szkolenia Podoficerów Piechoty Nr 1. W 1927 zdał małą maturę w Państwowym Gimnazjum w Piotrkowie. 15 sierpnia 1928 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 sierpnia 1928 i 1. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 6 pułku piechoty Legionów w Wilnie. W 1931 awansował na porucznika. W styczniu 1934 został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów z równoczesnym przeniesieniem do 3 batalionu saperów w Wilnie na stanowisko płatnika. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 155. lokatą w korpusie oficerów intendentów, grupa intendentów. W tym czasie nadal pełnił służbę w 3 batalionie saperów na stanowisku oficera gospodarczego.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 walczył w 3 batalionie saperów. Po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach został wzięty do niewoli sowieckiej i od kwietnia 1940 był osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 036/4 z 16 kwietnia 1940, pozycja 9. Między 20 a 22 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne, jednak Łukasz Kralczyński nie został zidentyfikowany.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Był mężem Zofii z Tommów (1898–1988), z którą miał troje dzieci: Emilię Barbarę (ur. 17 sierpnia 1920), Krystynę Wiesławę (ur. 13 marca 1922) i Michała Marka (ur. 29 listopada 1926).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5331 – 12 kwietnia 1922 Krzyż Niepodległości – 25 stycznia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi – 1938 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje z dwiema gwiazdkami Odznaka „Za wierną służbę” Odznaka pamiątkowa I Korpusu Polskiego w Rosji Medal Zwycięstwa Medal Świętego Jerzego

Upamiętnienie 13 kwietnia 2016, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w ogrodzie Pałacu Prezydenckiego został zasadzony Dąb Pamięci poświęcony wszystkim Ofiarom Zbrodni Katyńskiej – certyfikat z numerem 1.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Kapitanowie intendenci II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Grójcu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za wierną służbę” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Saperów Wileńskich Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Radzyminem (1920) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wyprawy kijowskiej (1920) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze Legionu Puławskiego