Robert Francis Roode Jr. (ur. 11 maja 1977 w Peterborough) – kanadyjski wrestler. W 2016 podpisał kontrakt zawodniczy z amerykańską federacją WWE, gdzie występuje pod pseudonimem ringowym Robert Roode. Przed podjęciem pracy w WWE Roode rywalizował na scenie niezależnej, ponadto w latach 2004–2016 osiągnął liczne sukcesy w federacji Total Nonstop Action Wrestling (TNA).
W 2004 wrestler zadebiutował w Total Nonstop Action Wrestling jako członek zespołu Team Canada. W tym czasie, wspólnie z Erikiem Youngiem, sięgnęli dwukrotnie po tytuły NWA World Tag Team Championship. Gdy grupa rozpadła się, Roode rozpoczął karierę indywidualną, po czym nawiązał współpracę z Jamesem Stormem, tworząc zespół Beer Money, Inc. Razem pięciokrotnie zdobyli tytuły TNA World Tag Team Championship. W 2011 i 2014 Roode został mistrzem wagi ciężkiej. Jego pierwsze panowanie z tym tytułem mistrzowskim trwało 256 dni, co stanowi rekord w historii federacji (stan na 2021). W 2013 zawodnik dzierżył również pasy drużynowe z Austinem Ariesem, a dwa lata później zdobył tytuł TNA King of the Mountain Championship.
W 2016 przeszedł do federacji WWE, rozpoczynając rywalizację w brandzie NXT, gdzie został jednokrotnym posiadaczem tytułu NXT Championship. W następnych latach, w brandach SmackDown i Raw, wywalczył tytuły WWE United States Championship, dwukrotnie WWE Raw Tag Team Championship (najpierw z Chadem Gable’em, następnie z Dolphem Zigglerem), jednokrotnie WWE 24/7 Championship i WWE SmackDown Tag Team Championship z Dolphem Zigglerem.
Kariera wrestlera Początki na scenie niezależnej, WWF/E (1998–2006) Roode rozpoczął treningi wrestlerskie w 1997 roku; jego trenerami byli Sean Morley oraz Shane Sewell. Zadebiutował w czerwcu 1998 jako „Total” Lee Awesome, walcząc przeciwko Pete’owi Rockowi. Rozpoczął współpracę z kilkoma niezależnymi federacjami z Kanady, a także z portorykańskim World Wrestling Council. W 2001 podjął pracę w Real Action Wrestling. Utworzył tam stajnię „The Kardinal Sinners”, w której skład wchodzili jeszcze Kingman, Mike Hughes, Bobby Bass, Jason Bates oraz The Acadian Giant.
W latach 2001–2004 Roode kilkukrotnie wystąpił w walkach dark match dla World Wrestling Federation (późniejsze WWE). Występował w programach telewizyjnych Jakked/Metal, Sunday Night Heat, Velocity, Raw i SmackDown!.
W późniejszych latach Roode występował dla federacji BSE Pro Wrestling, Border City Wrestling (BCW) i NWA Shockwave. W 2004 wraz z Peteyem Williamsem zdobył tytuł BCW Can-Am Heavyweight Championship. 18 marca 2006 wygrał walkę z Joshem Danielsem o tytuł mistrzowski NWA Shockwave Internet Championship. Osiem dni później Roode wywalczył zawieszony tytuł NWA Shockwave Heavyweight Championship. 21 maja jego mistrzostwo Internet Championship zostało zwakowane (po 64 dniach panowania), podobnie jak NWA Shockwave Heavyweight (1 listopada, po 220 dniach).
Total Nonstop Action Wrestling Team Canada (2004–2006) thumb|upright|Roode jako członek zespołu Team Canada W maju 2004 Roode zadebiutował w amerykańskiej federacji Total Nonstop Action Wrestling (TNA); stał się członkiem zespołu Team Canada, zaś sam debiut zawdzięczał Scottowi D’Amore – właścicielowi Border City Wrestling, federacji, dla której sporadycznie występował. Team Canada wzięło udział w turnieju World X Cup, wygranym przez drużynę reprezentującą Stany Zjednoczone. Po zakończeniu World X-Cup Team Canada rozpoczęło rywalizację z grupami 3 Live Kru oraz America’s Most Wanted. Jako największy i najsilniejszy zawodnik, Roode stał się tzw. enforcerem ugrupowania, wzorując się na postaci Arna Andersona. W odcinku Impactu! z 12 października Roode i Eric Young pokonali Christophera Danielsa i Jamesa Storma, zdobywając NWA World Tag Team Championship. Niecały miesiąc później, na Victory Road (7 listopada), utracili tytuły mistrzowskie na rzecz 3Live Kru (B.G. James i Konnan). Na Turning Point (5 grudnia) odzyskali pasy mistrzowskie, pokonując Rona Killingsa i Jamesa, następnie podczas Final Resolution (16 stycznia 2005) musieli uznać wyższość America’s Most Wanted.
Na początku 2005 Roode rozpoczął feud z Dustinem Rhodesem. Przegrał z nim w Best of Three Falls Steel Cage matchu na gali Lockdown (24 kwietnia). Na Slammiversary (19 czerwca) pokonał Lance’a Hoyta, zaś na No Surrender (17 lipca) Team Canada zwyciężyło w starciu drużynowym Hoyta i The Naturals. W sierpniu, podczas Sacrifice (14 sierpnia), grupa pokonała drużynę złożoną z członków America’s Most Wanted oraz The Naturals. Na gali Unbreakable (11 września) Bobby Roode wyszedł zwycięsko z walki przeciwko Jeffowi Hardy’emu, a po gali Team Canada wznowiło rywalizację z 3Live Kru. Ugrupowania zmierzyły się ze sobą na Bound for Glory (23 października), Genesis (19 listopada) i Turning Point (11 grudnia).
W styczniu 2006, podczas Final Resolution (15 stycznia), Roode rozpoczął indywidualną rywalizację, choć nadal był łączony z Teamem Canada. Tego dnia pokonał Rona Killingsa. Pięć miesięcy później, 29 czerwca 2006, Dyrektor Zarządzający TNA Jim Cornette rozwiązał Team Canada. Tydzień później Cornette dał ugrupowaniu jeszcze jedną szansę: grupa mogłaby kontynuować działalność pod warunkiem, że jej członkowie pokonają Jaya Lethala, Rhino oraz Team 3D (Brother Ray i Brother Devon). 13 lipca Team Canada przegrało walkę drużynową i zakończyło dwuletnią działalność.
Różne rywalizacje (2006–2008) Po rozpadzie zespołu Team Canada TNA zaczęło wypuszczać materiały filmowe przedstawiające różnych managerów chcących rozpocząć współpracę z Roode’em. Ten jednak odrzucił wszystkie propozycje. Zaczął własną rekrutację z legendarnymi managerami: Bobbym Heenanem, Col. Robertem Parkerem oraz Sherri Martel. Ostatecznie jego managerką została Traci Brooks. Po Bound for Glory tymczasowo zmienił pseudonim ringowy na „Robert Roode” i przyjął gimmick giełdziarza z Wall Street. Zazdrosny o przychylność publiki wobec Erika Younga Roode rozpoczął z nim rywalizację. Po tym, jak Young pokonał Brooks w zawodach bikini, Roode zażądał, by ta zmusiła Younga do podpisania kontraktu z „Robert Roode, Inc.”. Na Against All Odds (11 lutego) Brooks w końcu przekonała Younga do podpisania kontraktu, dzięki czemu Roode przejął kontrolę nad rywalem, robiąc z niego swojego niewolnika.
Young, namówiony przez tajemniczego „przyjaciela”, zaczął się przeciwstawiać Roode’owi. Na Lockdown (15 kwietnia) Roode pokonał rzekomego „przyjaciela”, Peteya Williamsa, pomimo interwencji ze strony Younga. Po walce protagonista ujawnił, że to nie Williams namówił go do buntu. Ostatecznie, szantażowany zwolnieniem z TNA, wyjawił też, że wszystkiemu winny był Jeff Jarrett. Roode pokonał Jarretta na Sacrifice (13 maja), zaś na Slammiversary (17 czerwca) zmierzył się z Youngiem. Uderzył rywala krzesełkiem i przypiął go, lecz zanim zdołał go zwolnić, Dyrektor Zarządzający TNA, Jim Cornette zrestartował walkę. Chwilę później Young pokonał Roode’a, zrywając łączący ich kontrakt.
W lipcu 2007 Roode i Brooks dołączyli do Christian’s Coalition, aby pomóc grupie w walkach ze Stingiem i Abyssem. Niedługo później wznowili rywalizację z Youngiem. 7 sierpnia Eric Young wyzwał Roode’a na „Humiliation match” na Hard Justice (12 sierpnia), którego przegrany miał zostać obsypany pierzem. Walkę wygrał Roode, ale po awanturze z przegranymi uciekł, zostawiając znokautowaną przypadkowo przez siebie Ms. Brooks, którą jego przeciwnicy obsypali pierzem. Podczas kolejnej walki, którą przegrali, Roode zagroził Brooks, że ją zwolni. Podczas późniejszego wywiadu Brooks skonfrontowała się z Roodem, mówiąc, że potrzebuje tej pracy ze względu na chorą matkę. Zachowanie Roode’a wobec Brooks stawało się jednak coraz agresywniejsze. Roode dołączył do turnieju Fight for the Right; jego udział zakończył się na przegranej ćwierćfinałowej walce z Juniorem Fatu. 15 listopada 2007 Brooks zainterweniowała, gdy Roode zaatakował krzesłem Chrisa Harrisa. Postawiła się Roode’owi, a schodząc z ringu zaatakowała jego „fankę numer 1”.
Roode połączył siły z Christianem Cage’em, aby wspólnie przeciwstawić się Bookerowi T. Na jedną noc dołączyli do The Angle Alliance Kurta Angle’a, przegrywając starcie drużynowe z Samoą Joem, Kevinem Nashem, Kazem, Bookerem T i Erikiem Youngiem. Po walce doszło do kłótni między Roode’em, Cage’em i Angle’em, w wyniku której wyrzucono Cage’a z grupy. Na Final Resolution (6 stycznia 2008) Roode oraz Ms. Brooks przegrali Mixed Tag Team match z Bookerem T i jego żoną Sharmell. Po zakończeniu walki Brooks spoliczkowała Roode’a, a ten zaczął jej grozić. Gdy Sharmell wbiegła na ring w obronie Brooks, ten przypadkowo uderzył ją łokciem. W następnym odcinku Impactu! Brooks została zwolniona przez Roode’a oraz stała się ofiarą ataku ze strony jego „największej fanki” – Payton Banks. Wkrótce Banks zastąpiła Brooks w roli managerki Roode’a. Na Against All Odds (10 lutego) Roode zmierzył się z Bookerem po raz kolejny, a ich walka zakończyła się ucieczką Roode’a z areny. Roode i Booker zawalczyli więc ponownie, miesiąc później na Destination X (9 marca), tym razem jednak w nietypowym Stand By Your Man Strap matchu. Na mocy stypulacji pojedynku, managerka zwycięzcy miałaby prawo dziesięć razy uderzyć skórzanym paskiem managerkę przegranego. Walkę wygrał Roode, lecz ostatecznie to Sharmell wymierzyła sprawiedliwość paskiem, atakując wszystkich obecnych w pobliżu ringu. Na Lockdown (13 kwietnia) Booker i Sharmell pokonali Roode’a i Banks. Po walce Roode pokłócił się z Banks, kończąc współpracę z managerką. Na Slammiversary (8 czerwca) wziął udział w King of the Mountain matchu o TNA World Heavyweight Championship, lecz nie udało mu się zdobyć mistrzostwa.
Beer Money, Inc. (2008–2011) 12 czerwca 2008 Roode wraz z Jamesem Stormem zmierzył się The Latin American Xchange (LAX) w walce o tytuły TNA World Tag Team Championship. Storm i Roode wygrali nieczysto, co doprowadziło do zrestartowania walki i obrony mistrzostwa przez LAX. Tydzień później LAX wyzwało Roode’a i Storma do Fan’s Revenge Lumberjack matchu na Victory Road (13 lipca). Na gali Roode i Storm, już jako „Beer Money, Inc.”, przegrali starcie o tytuły mistrzowskie. Drużyny zmierzyły się ze sobą jeszcze raz, na Hard Justice (10 sierpnia); Beer Money pokonało LAX, zdobywając TNA World Tag Team Championship. Na No Surrender (14 września) obronili tytuły mistrzostwskie w walce rewanżowej, a miesiąc później, na Bound for Glory IV (12 października), Roode i Storm wygrali czterodrużynowy Monster’s Ball match.
thumb|left|Beer Money, Inc. we wrześniu 2008 thumb|left|Beer Money jako posiadacze TNA World Tag Team Championship Po pokonaniu The Motor City Machine Guns na Turning Point (9 listopada), Beer Money rozpoczęło rywalizację z Mattem Morganem i Abyssem. Roode i Storm pokonali rywali na gali Final Resolution (20 grudnia). 8 stycznia 2009 Roode i Storm utracili mistrzostwa na rzecz Jaya Lethala oraz Consequences Creeda, lecz odzyskali je trzy dni później, na gali Genesis (11 stycznia). Na Against All Odds (8 lutego) ponownie pokonali Lethala i Creeda, a miesiąc później, na gali Destination X (15 marca), przegrali starcie z Team 3D w wyniku wyliczenia pozaringowego. 19 kwietnia, na gali Lockdown, Beer Money utraciło tytuły w starciu z posiadaczami IWGP Tag Team Championship Team 3D. 21 maja Roode i Storm przeszli face turn, pomagając Team 3D wygonić z ringu The British Invasion (Doug Williams, Magnus i Rob Terry). Na Sacrifice (24 maja) Beer Money pokonało The British Invasion w finale turnieju o prawo do walki o TNA World Tag Team Championship. 21 czerwca, na Slammiversary, Roode i Storm pokonali Team 3D, zdobywając mistrzostwa po raz trzeci. Tytułami cieszyli się zaledwie miesiąc; na Victory Road (19 lipca) utracili je w starciu z reprezentantami The Main Event Mafii (MEM) – Bookerem T oraz Scottem Steinerem.