thumb|upright=0.5|Herb hrabstwa Piemontu thumb|upright=0.5|Herb księstwa Achai Jakub Sabaudzki-Achajski, (ur. 1319 w Pinerolo, zm. 17 maja 1367 tamże) – książę Achai (inna nazwa Morea) i hrabia Piemontu.
Życiorys Młodość Syn Filipa I Sabaudzkiego-Achajskiego i Katarzyny de la Tour du Pin (), objął tron w wieku 15 lat, pod opieką matki. Przeciwko tej decyzji wystąpili prawie wszyscy panowie feudalni Piemontu, ale hrabiemu Sabaudii, Aimonemu Spokojnemu udało się stłumić powstanie, potwierdzając Jakuba jako prawowitego następcę Filipa.
Wojna przeciwko Monferrato i Saluzzo Kuratela matki zakończyła się w 1340. Książę Achai kontynuował politykę ojca, nie zawierając sojuszy z nikim otwarcie i nie przeciwdziałając zbytnio różnym siłom piemonckim, z wyjątkiem przypadków, kiedy w 1335 zawarł sojusz z Anjou, obiecując atakować wszystkich jego wrogów z wyjątkiem hrabiów Sabaudii, i kiedy ogłosił wojnę markizowi Monferrato Teodorowi I (), z którym jednak zawarł wkrótce rozejm. Z inną siłą w regionie, markizami Saluzzo, relacje były bardziej napięte: Jakub najechał markizat i zajął Saluzzo w 1341, pozbawiając go Tomasza II Saluzzo (). Ten ostatni musiał schronić się u Humberta II Vienne, aby prosić go o pomoc, co przyniosło nową wojnę w 1356.
W 1349 Jakub uzgodnił traktat między sobą, Amadeuszem VI Sabaudzkim, Amadeuszem III Genewskim a domem Viscontich, władców Mediolanu o wzajemnej obronie i pomocy. Traktat zawierał postanowienie, że Galeazzo II Visconti poślubi Biankę Sabaudzką , siostrę hrabiego Amadeusza VI.
W Pinerolo nakazał fortyfikację z odbudową murów, konstrukcję bram i mostów zwodzonych, budowę wież i wyburzenie domów znajdujących się zbyt blisko murów. Prace na zlecenie Jakuba zostały zakończone na początku 1364.
Niezależność od Sabaudii Popadając w coraz większą zależność od hrabiego Amadeusza VI Sabaudzkiego, Jakub skorzystał z przyjazdu do Włoch cesarza Karola IV, aby spróbować poszerzyć swoją niezależność. Zabiegał o prawa wcześniej zarezerwowane tylko dla hrabiów Sabaudii, jak bicie monety czy możliwość nominowania swoich notariuszy. Gdy Jakub otrzymał prawo pobierania cła za towary, które przewożono przez jego domenę, a w szczególności na kluczowej Drodze Francuskiej (obecnie Corso Francia), kupcy zwrócili się do Amadeusza z prośbą o interwencję.
Ponadto, z pomocą Tomasza II Saluzzo, Galeazzo Viscontiego i Bernabò Viscontiego, Jakub w 1356 wziął udział w ekspedycji przeciw Ivrei, podzielonej między Jana II z Montferratu i hrabiego Sabaudii Amadeusza VI; pomimo że Jakub przysiągł, że zajął tylko część miasta, należącego do domeny Monferrato, Amadeusz ogłosił, że pozbawia księcia Achai wszystkich tytułów i rozpoczął otwartą wojnę przeciwko niemu.
W 1360 Jakub, uznany za zdrajcę, został aresztowany, a jego syn i dziedzic, Filip, znalazł schronienie w Alessandrii. Jakub, by odzyskać wolność i oczyścić się ze wszystkich zarzutów oraz odzyskać swoje włości, musiał zapłacić 160 000 złotych florenów, musiał też zrezygnować z roszczeń do Ivrei i Canavese oraz zmuszony był poślubić młodszą o trzydzieści lat Małgorzatę de Beaujeu.
W 1366 Jakub został zmuszony do uznania sukcesji jedynie dzieci z nowego małżeństwa, Amadeusza i Ludwika. Filip, syn Jakuba z poprzedniego małżeństwa, podniósł wobec tego bunt. W czasie jego trwania Jakub zmarł w 1367, pozostawiając hrabstwo wyniszczone wojnami i pogrążające się w chaosie.
Ślub i potomstwo Jakub ożenił się po raz pierwszy w 1338 z Beatrycze d'Este (, zm. 1339), córką Rejnolda II d'Este (), pana Ferrary i Modeny. Małżeństwo nie miało dzieci.
Jakub ponownie ożenił się 9 czerwca 1339 z Sybilla Baux (, zm. 1361), córką Rajmunda II (), pana Baux i hrabiego Avellino, i Stefanii Baux-Puyricard (). Urodził im się Filip II (, 1340 – 1368).
Po ponownym owdowieniu, Jakub ożenił się 16 lipca 1362 z Małgorzatą de Beaujeu (, 1346 – 1402), córka Edwarda I (), pana Beaujeu, i Marii de Thil (). Mieli dwóch synów: Amadeusza, (1363 – 1402), władcę Piemontu; Ludwika, (1364 – 1418), władcę Piemontu. Jakub miał także nieślubnego syna, Antoniego (), nazywanym „z Morei” (wenecka nazwa Peloponezu), który 5 marca 1418 został uznany za pana Buski, a w 1422 za pana Genoli.
Rodowód
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dynastia sabaudzka Kategoria:Książęta Achai Kategoria:Odznaczeni Orderem Annuncjaty Kategoria:Zmarli w 1367 Kategoria:Urodzeni w 1319 Kategoria:Ludzie urodzeni w Pinerolo