Platon Kostecki, ukr. Платон Костецький (ur. 2 lipca 1832 w Więckowicach, zm. 1 maja 1908 we Lwowie) – rusińsko-polski dziennikarz, pisarz, poeta związany ze Lwowem.

Życiorys Według różnych źródeł urodził się w WięckowicachWedług innej wersji w Wańkowicach. Zob. Marian Tyrowicz: Kostecki Platon (1832—1908). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XIV. Wrocław — Warszawa — Kraków: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk 1968, s. 340.. Z pochodzenia był Rusinem. Był synem Ioana (duchowny kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego w Sądowej Wiszni) i Teresy z domu Fedorowicz. Kształcił się w Sanoku, w Gimnazjum w Samborze. W 1851 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Przemyślu. Przez trzy lata studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim. Potem skupił się na działalności pisarskiej.

Już podczas studiów w 1854 podjął działalność dziennikarską. Od tego czasu pracował w „Nowinach”. Następnie od 1854 do 1855 był redaktorem gazety „Zoria Hałyćka”. W 1855 zamieszkał w Sanoku, gdzie został współudziałowcem spółki, założonej przez drukarza Karola Pollaka. Pracował w „Dzienniku Literackim”, „Przeglądzie Powszechnym Politycznym”, „Dzienniku Polskim”, „Ruchu Literackim”. Uczestniczył w powstaniu styczniowym 1863. W listopadzie 1862 związał się z polską „Gazetą Narodową”, której był współredaktorem od 1869 i pracował niemal do końca życia. W 1888 obchodził 30-lecie pracy pisarskiej, a na początku listopada 1907 obchodził jubileusz 45-lecia pracy dziennikarskiej w „Gazecie Narodowej”. Był uważany za nestora dziennikarstwa polskiego. Pisał też poezje po polsku i rusińsku.

Za poemat Na cześć Don Pedra Kalderona... w 1881 otrzymał nagrodę w Hiszpanii. W 1898 został Kawalerem Orderu Franciszka Józefa.

Należał do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Określał siebie słowami gente Ruthenus, natione Polonus (pol. z pochodzenia Rusin, z narodowości Polak”). Był zwolennikiem porozumienia i zgody ludności rusińskiej i polskiej. W swoim wierszu pt. Mołytwa (Modlitwa) napisał: „...To nasza mołytwa: / Jak Trojca, tak jedyna, / Polszcza, Ruś i Łytwa”.

thumb|240px|Grobowiec Marii i Platona Kosteckich Jego żoną była Maria z domu Ładzińska (zm. 1897). Zmarł 1 maja 1908 we Lwowie i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie 3 maja 1908.

Publikacje Poezji ruśkii (1862) Pamięci Stanisława Moniuszki Dnia 3-go maja 1879 W zołotyj juwilej Josyfu Hnatu Kraszewskiemu mnohaja lita 22 stycznia 1882 Deotymie W dwusetną rocznicę odsieczy Wiednia Na cześć Don Pedra Kalderona de la Barca w dwusetną rocznicę jego zgonu (1881) Saturninowe Gody (1863) Poezye Platona Kosteckiego (1868) Władysław Bełza (1897)

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Publikacje Platona Kosteckiego w bibliotece Polona

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki) Kategoria:Ludzie związani z Samborem Kategoria:Pisarze związani ze Lwowem Kategoria:Pisarze związani z Sanokiem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polacy – odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Polscy pisarze pozytywizmu Kategoria:Polscy pisarze XIX wieku Kategoria:Powstańcy styczniowi Kategoria:Polacy pochodzenia rusińskiego Kategoria:Rusińscy pisarze Kategoria:Rusińscy poeci Kategoria:Rusińscy dziennikarze Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1908