Stefan Toszew Toszew (, ur. 18 grudnia 1859 w Eski Zaara, zm. 16 listopada 1934 w Płowdiwie) – bułgarski wojskowy, generał piechoty, dowódca armii.
Życiorys W 1877 roku wstąpił na ochotnika do oddziałów bułgarskich walczących po stronie Rosji w wojnie rosyjsko-tureckiej i był tłumaczem w sztabie 8 batalionu bułgarskiego.
Po zakończeniu wojny pozostał w powstającym bułgarskim wojsku i w 1879 roku był słuchaczem pierwszego kursu oficerskiego szkoły wojskowej w Sofii. Po jego ukończeniu został dowódcą kompanii w 6, a potem 10 batalionie piechoty milicji Rumelii Wschodniej. Pełnił tam służbę do lutego 1881, kiedy został przeniesiony do rezerwy.
Wkrótce jednak ponownie wstąpił do wojska Księstwa Bułgarii i został oficerem w 14 batalionie piechoty, a potem został członkiem dworu Aleksandra I.
W 1883 roku został dowódcą kompanii w 7 batalionie piechoty, a w 1885 dowódcą 2 batalionu w 3 pułku piechoty. Po wybuchu wojny serbsko-bułgarskiej uczestniczył w walkach, a potem był komendantem garnizonu w granicznym mieście Tran.
W latach 1886–1899 był dowódcą pułków, kolejno: 3, 11, 7 i 8. W 1899 roku został dowódcą 2 Brygady w 2 Dywizji Piechoty, a w 1904 dowódcą 7 Dywizji Piechoty i funkcję tę sprawował do kwietnia 1908 roku.
W trakcie I wojny bałkańskiej dowodził 1 Dywizją Piechoty. Uczestniczył wtedy w bitwie pod Czataładzą i pod Kirk Kilisse (28 października 1912), gdzie dowodzona przez niego wyróżniła się w walce.
Po zakończeniu wojny w dniu 9 maja 1913 roku został dowódcą 5 Armii i dowodził nią w trakcie II wojny bałkańskiej. Brała ona udział w walkach na terenie Macedonii. Po zakończeniu walk i demobilizacji wojsk w 1913 roku został komendantem 2, a potem 3 Obszaru Wojskowego, będących odpowiednikiem armii w czasie pokoju.
Po wybuchu I wojny światowej i przystąpieniu Bułgarii do wojny po stronie państw centralnych, został dowódcą 3 Armii, która prowadziła walki przeciwko Rumunii, w składzie grupy niemieckiego feldmarsz. von Mackensena. Brał udział w bitwie nad Ardżesz, a następnie zajęciu Bukaresztu.
W 1918 roku został wyznaczony na Gubernatora Generalnego w Macedonii i funkcję pełnił do czerwca 1918 roku, kiedy został dowódcą 4 Armii.
Po zakończeniu wojny w latach 1918–1919 był komendantem 4 Obszaru Wojskowego, który utworzono z jednostek 4 Armii. W dniu 24 czerwca 1919 został przeniesiony do rezerwy. Po przeniesieniu do rezerwy działał w środowisku kombatantów i oficerów rezerwy, m.in. w latach 1923–1924 był przewodniczącym Związku Oficerów Rezerwy. Zajął się także działalności pisarską opisując działania wojsk bułgarskich w czasie I wojny światowej.
Zmarł 27 października 1924 w Płowdiwie, pochowany został w Sofii.
Awanse chorąży (Прапорчик) (10.05.1879) podporucznik (Подпоручик) (11.11.1879) porucznik (Поручик) (24.03.1883) kapitan (Капитан) (30.08.1885) major (Майор) (04.01.1887) podpułkownik (Подполковник) (08.02.1891) pułkownik (Полковник) (08.02.1895) generał major (Генерал-майор) (01.01.1904) generał porucznik (Генерал-лейтенант) (08.05.1913) generał piechoty (Генерал от пехотата) (25.03.1917)
Odznaczenia Order za Waleczność kl. III Order za Waleczność kl. IV Order Św. Aleksandra kl. I z mieczami Order Św. Aleksandra kl. II bez mieczy Order Św. Aleksandra kl. III Order Św. Aleksandra kl. IV Order Zasługi Wojskowej kl. II Order Zasługi Krzyż Żelazny I kl. (Niemcy) Order Krzyża Takowy II kl. (Serbia) Order Lwa I Słońca II kl. (Iran)
Bibliografia
Kategoria:Bułgarscy generałowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Bułgaria) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa i Słońca Kategoria:Odznaczeni Orderem Waleczności (Bułgaria) Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-tureckiej 1877–1878 (strona rosyjska) Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Carstwo Bułgarii) Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1924