Grigorij Natanowicz Mielniczanski (ros. Григорий Натанович Мельничанский, ur. 6 czerwca 1886 w Bobryńcu, zm. 26 października 1937 w Moskwie) – rewolucjonista Imperium Rosyjskiego, radziecki działacz związkowy i partyjny.
Życiorys Urodzony w rodzinie żydowskiego przedsiębiorcy, 1902 wstąpił do SDPRR, bolszewik, prowadził działalność partyjną w Jelizawetgradzie, Mikołajowie i Odessie, 1904 aresztowany, zbiegł. Później kilka razy aresztowany i zsyłany, za każdym razem udało mu się uciec, 1910 wyemigrował do USA, gdzie wstąpił do Amerykańskiej Partii Socjalistycznej. W 1917 wraz z Trockim wyjechał z USA, został aresztowany w W. Brytanii, w maju 1917 zwolniony, wrócił do Rosji i w listopadzie 1917 był członkiem Moskiewskiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego, po czym został sekretarzem Moskiewskiej Gubernialnej Rady Związków Zawodowych. Od 1918 sekretarz Wszechzwiązkowej Centralnej Rady Związków Zawodowych i członek Prezydium tej rady, przewodniczący Moskiewskiej Gubernialnej Rady Związków Zawodowych, 1918–1920 członek Rady Obrony Robotniczo-Chłopskiej/Rady Pracy i Obrony RFSRR. Od 1921 ponownie członek Prezydium Wszechzwiązkowej Centralnej Rady Związków Zawodowych, jednocześnie członek Prezydium Profinternu, 1924–1926 kierownik Wydziału Organizacyjnego Wszechzwiązkowej Centralnej Rady Związków Zawodowych. Od 31 grudnia 1925 do 26 czerwca 1930 zastępca członka KC WKP(b), 1926–1929 przewodniczący KC Związku Włókniarzy, 1929–1931 przewodniczący Wszechzwiązkowego Zjednoczenia Tekstylnego i członek Prezydium Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej ZSRR, potem członek Prezydium Państwowej Komisji Planowania przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR. Następnie do 1934 członek Kolegium Ludowego Komisariatu Inspekcji Robotniczo-Chłopskiej ZSRR, 1934–1936 przewodniczący Komitetu ds. Wynalazczości przy STO ZSRR.
W okresie wielkiej czystki 20 czerwca 1937 aresztowany przez NKWD, 26 października 1937 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR z zarzutu udziału w kontrrewolucyjnej organizacji. Rozstrzelany tego samego dnia. Ciało skremowano w krematorium na Cmentarzu Dońskim, prochy pochowano anonimowo.
3 listopada 1959 zrehabilitowany postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.
Bibliografia Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.) http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&70B/b6310cc5/0001/26d7ea38 (ros.) http://www.sakharov-center.ru/asfcd/martirolog/?t=page&id=11347 (ros.) http://bse.sci-lib.com/article075394.html (ros.)
Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Radzieccy politycy Kategoria:Rosyjscy Żydzi Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Dońskim w Moskwie