Władysław Chmielewski, ps. „Smyczek” (ur. 11 grudnia 1884 w Warszawie, zm. 28 listopada 1928 w Rajczy) – rotmistrz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys W 1914 roku, razem z Julianem Filipowiczem, Kazimierzem Peszkowskim, Ludwikiem Horodyskim, Władysławem Kadyi, Michałem Hochtaubel, Władysławem Müllerem i Janem Mieszkowskim ps. „Ułan”, został przeniesiony z batalionu Albina Fleszara ps. „Satyr” do organizowanego w Częstochowie przez Zdzisława Lewińskiego ps. „Brochwicz” oddziału konnego. W szeregach tego oddziału pod dowództwem Henryka Gundelacha ps. „Wanda” został wcielony do szwadronu kawalerii Władysława Prażmowskiego ps. „Belina”. Następnie pełnił służbę w 4 szwadronie 1 pułku ułanów Legionów Polskich. Był wachmistrzem IV plutonu, dowodzonego przez porucznika Konstantego DzieduszyckiegoRoman Horoszkiewicz, Strzelcy konni w I brygadzie Leg. Pol., „Barwa i broń” Biuletyn Stowarzyszenia Przyjaciół Muzeum Wojska nr 2, luty 1935, s. 32..

1 kwietnia 1917 awansował na chorążego taborów. Pełnił wówczas służbę w Komendzie Taborów Legionów Polskich.

W latach 1917–1918 był komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej w Płocku i jednocześnie członkiem loży wolnomularskiej „Walerian Łukasiński” z Warszawy, w której występował pod nazwiskiem „Wacław Wolicki”Ludwik Hass, Masoneria polska XX wieku. Losy, loże, ludzie, Kopia, Warszawa 1996, rec. Norberta Wójtowicza, „Notatki Płockie” nr 41, Płock 1996, s. 52.. W 1919 był komendantem Okręgu III Lubelskiego Milicji Ludowej. W 1920 był dowódcą plutonu żandarmerii 3 Dywizji Piechoty Legionów, a od maja do września tego roku dowódcą Ekspozytury Żandarmerii Polowej Frontu Środkowego.

Po zakończeniu działań wojennych został przeniesiony do rezerwy i zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1922 był jednym z organizatorów Związku Legionistów Polskich na terenie Warszawy, a sześć lat później członkiem Zarządu Głównego tego związku. W latach 1923–1924 był oficerem rezerwowym 1 pułku strzelców konnych w Garwolinie. Zmarł na gruźlicę 28 listopada 1928 w Sanatorium Wojskowym w Rajczy.. Pochowany 3 grudnia 1928 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach...

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4950 – 11 listopada 1921 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 9 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1928 „za zasługi na polu pracy niepodległościowej”M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 632. Krzyż Walecznych czterokrotnie

Zobacz też Wielka Loża Narodowa Polski

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Zarządu Głównego Związku Legionistów Polskich Kategoria:Funkcjonariusze Milicji Ludowej Kategoria:Komendanci Komend Miejscowych POW Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Ludzie związani z Płockiem (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Oficerowie taborów Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Podoficerowie kawalerii Legionów Polskich Kategoria:Polscy wolnomularze (II Rzeczpospolita) Kategoria:Rotmistrzowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli na gruźlicę Kategoria:Zmarli w 1928 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich