Makary Sieradzki ps. „Romek”, „Stolarski” (ur. 1 stycznia 1900 w Brzezinkach, zm. 28 grudnia 1992 w Warszawie) – polski pedagog, polonista, podporucznik Armii Krajowej, współpracownik rotmistrza Witolda Pileckiego, pracownik Kuratorium Oświaty w Warszawie, skazany w procesie pokazowym „grupy Witolda” na dożywotnie więzienie, więzień polityczny w latach 1947–1956, po uwolnieniu propagator zdrowego trybu życia, jogin. Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Życiorys W okresie dwudziestolecia międzywojennego rozpoczął studia polonistyczne i podjął pracę w kuratorium oświaty okręgu warszawskiego. W okresie marzec 1920 – listopad 1922 odbywał służbę wojskową w formacjach sanitarnych Wojska Polskiego, w stopniu kapralaMinisterstwo Bezpieczeństwa Publicznego, Protokół przesłuchania podejrzanego Makarego Sieradzkiego z dn. 7.05.1947 oraz 10.05.1947, IPN BU 259 168 t.1. Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. W roku 1928 ożenił się z Heleną Sobczyńską, nauczycielką, z którą posiadał dwóch synów: Jana i Ignacego. Podczas okupacji niemieckiej wstąpił do Tajnej Armii Polskiej, gdzie na początku 1940 przysięgę odbierał od niego Witold Pilecki. W Tajnej Armii Polskiej zajmował się ewidencją broni oraz prowadzeniem nasłuchów radiowych, których treść przekazywał do innych komórek TAPMinisterstwo Bezpieczeństwa Publicznego, Protokół Przesłuchania Podejrzanego Makarego Sieradzkiego z dn. 5.07.1947, IPB BU 259 168 t. 1. W wyniku przekształceń organizacji podziemnych został żołnierzem Armii Krajowej w stopniu podporucznika. W czasie okupacji wraz z żoną ukrywali trzy Żydówki, za co w 1991 roku otrzymali tytuł Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (nr 4784 na liście Instytutu Jad Waszem). Gdy wybuchło powstanie warszawskie, Makary Sieradzki walczył na Powiślu w plutonie dowodzenia, batalionu „Tum”, Zgrupowania „Kryska”. 17 września 1944 w celu uniknięcia niewoli przepłynął Wisłę, dostając się na jej prawy brzeg.

W październiku 1944 podjął pracę w Inspektoracie Szkolnym Miasta Warszawy, w roku 1945 został Radcą i Zastępcą Naczelnika Wydziału Ogólnego Kuratorium Okręgu Szkolnego Warszawskiego. W 1946 skontaktował się z nim powracający z niewoli w Murnau rtm. Pilecki, proponując odnowienie współpracy konspiracyjnej. Jego zadaniem w grupie Pileckiego było m.in. zbieranie informacji na temat zmian w programie nauczania wprowadzonych przez władze komunistyczne. Ukrywający się pod nazwiskiem Roman Jezierski rtm. Pilecki przebywał wielokrotnie w mieszkaniu Sieradzkich, gdzie zorganizował konspiracyjny lokal kontaktowy. W dniu 6 maja 1947 funkcjonariusze Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego wtargnęli do mieszkania w Warszawie przy ul. Pańskiej 85 m. 6 i zorganizowali tam „kocioł”Działania obserwacyjne w tym dniu funkcjonariusze MBP prowadzili również w następujących miejscach: Czerniakowska 128, Smolna 34, Wilcza 29a, Marszałkowska, róg Piusa XI - „Komunikat w sprawie obserwacji za „Cwanym” Warszawa 6.05.1947, IPN BU 259 168 t. 1. W dniu 8 maja 1947 zostaje tam aresztowany Witold Pilecki.

W dniu 15 marca 1948, po śledztwie i procesie, Makary Sieradzki został skazany na karę dożywotniego więzienia. Współoskarżonymi w procesie byli: Witold Pilecki, Maria Szelągowska, Tadeusz Płużański, Ryszard Jamontt-Krzywicki, Maksymilian Kaucki, Witold Różycki oraz Jerzy Nowakowski. Łącznie w więzieniu spędził 9 lat i 5 dni, z czego 7 dni w piwnicy MBP przy ul. Koszykowej 6 w Warszawie, rok i 5 miesięcy w areszcie śledczym na ul. Rakowieckiej 37, resztę w Więzieniu Karnym we Wronkach, z czego 17 miesięcy w izolatce. Helena Sieradzka została skazana w procesie „odpryskowym” na karę 7 lat więzienia, zmienioną później na 6 lat. Karę odbyła w więzieniu kobiecym w Fordonie. Pozostawiony na wolności młodszy syn Makarego, Ignacy został pozbawiony środków do życia i musiał w wieku 14 lat szukać opieki wśród rodziny i przyjaciół. Utrudniano mu również naukę.

Makary Sieradzki został zwolniony z więzienia w 1956 w wyniku amnestii.

Wraz z żoną Heleną w 1991 został uhonorowany tytułem Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata – Sieradzcy ukrywali w czasie okupacji niemieckiej Żydówki, Klarę i Ninę Szapiro. Po 1990 roku przekazali pieniądze – otrzymane jako odszkodowanie za pobyt w komunistycznych więzieniach - na budowę nowego domu w Schronisku dla Niepełnosprawnych w Radwanowicach, będącego placówką macierzystą Fundacji im. Brata Alberta.

Zginął potrącony przez samochód w 1992 roku.

Pozostałe informacje Fatalny stan zdrowia po wyjściu z więzienia skłonił go do zostania wegetarianinem oraz do praktykowania jogi. Opisał to w książce Życie bez choróbBeata Zatońska: Makary Sieradzki – jogin niezłomny. Część pierwsza – wojna i więzienie., 6.09.2016, joga-joga.pl.Beata Zatońska: Makary Sieradzki – bohater, który został joginem., 5.08.2016, joga-joga.pl.Beata Zatońska: Makary Sieradzki – jogin niezłomny. Część druga – droga ku zdrowiu., 6.09.2016, joga-joga.pl., będącej rozwinięciem wydanej 10 lat wcześniej pozycji pt. Jak straciłem, jak odzyskałem i jak pielęgnuję zdrowieŻycie bez chorób - Makary Sieradzki., 8.10.2011, prawazwierzat.blox.pl.Jak straciłem, jak odzyskałem i jak pielęgnuję zdrowie - Makary Sieradzki, 25.04.2011, blox.pl..

Przypisy

Galeria

Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Polskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Więźniowie aresztu śledczego MBP przy ul. Koszykowej w Warszawie Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Więźniowie więzienia mokotowskiego (Polska Ludowa) Kategoria:Więźniowie więzienia we Wronkach (Polska Ludowa) Kategoria:Zmarli w 1992