Gleby organiczne — ogólna nazwa gleb z miąższym (grubym) materiałem organicznym na powierzchni. Jest to także rząd gleb w systematyce gleb Polski z 2011 r.
Według Systematyki gleb Polski (2011) jako gleby organiczne opisujemy gleby które:
1) Są nasycone wodą minimum 30 dni w roku lub są sztucznie odwodnione i zawierają (poza żywymi korzeniami) ≥30% materii organicznej (≥18% Corg) gdy część mineralna gleby zawiera ≥60% frakcji ilastej ≥20% materii organicznej (≥12% Corg) gdy część mineralna gleby zawiera 0% frakcji ilastej proporcjonalną ilość materii organicznej między 20% a 30%, gdy mineralna część gleby zawiera od 0% do 60% frakcji ilastej
W tej grupie znajdują się torfy, gytie, namuły i mursze;
2) Są nasycone wodą <30 dni w roku i zawierają ≥35% materii organicznej (≥20% Corg)
W tej grupie znajdują się do ściółki leśne o znacznej miąższości;
3) Mają miąższość warstwy organicznej minimum 40 cm (lub minimum 10 cm, jeśli materiał organiczny leży na litej skale).
Poziomy i warstwy organiczne w glebach (spełniające kryteria 1) i 2), zatem również mniej miąższe niż 40 cm) oznacza się symbolem O. Jedynie organiczne (jak i mineralne) osady podwodne (limniczne) są oznaczane symbolem L (torf osadowy, gytia, muł).
Gleby, które mają mniejszą ilość materii organicznej lub mają miąższość wierzchniego poziomu organicznego poniżej 40 cm, określa się jako gleby mineralne.
Systematyka Rząd gleb organicznych w systematyce gleb Polski z 2011 r. dzieli się na 6 typów: Rząd 10. Gleby organiczne (O) Typ 10.1. Gleby torfowe fibrowe (OTi) Typ 10.2. Gleby torfowe hemowe (OTe) Typ 10.3. Gleby torfowe saprowe (OTa) Typ 10.4. Gleby organiczne ściółkowe (OS) Typ 10.5. Gleby organiczne limnowe (OL) Typ 10.6. Gleby organiczne murszowe (OM)
Według Systematyki gleb Polski (1989) oraz wcześniejszych jako gleby organiczne opisuje się gleby, które:
1) Zawierają ≥20% materii organicznej (≥12% Corg);
2) Mają miąższość warstwy organicznej minimum 30 cm.
Zgodnie z Systematyką z 1989 r. poziomy organiczne oznaczano jako O — poziom organiczny, P — poziom bagienny (torfowy, mułowy, gytiowy), M — poziom murszowy.
W systematyce gleb Polski z 1989 r. większość gleb organicznych była klasyfikowana w rzędach Gleby bagienne i Gleby pobagienne.
Jeżeli poziom organiczny miał między 10 a 30 cm lub poziom zawierał pomiędzy 10 a 20% (czasem 5 a 20%) materii organicznej, to takie gleby opisywano jako gleby mineralno-organiczne.
Według Ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych Jako gleby organiczne (gleby pochodzenia organicznego) rozumie się gleby wytworzone przy udziale materii organicznej, w warunkach nadmiernego uwilgotnienia, gleby torfowe i murszoweUstawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ().
Według międzynarodowej systematyki gleb WRB W międzynarodowej systematyce gleb WRB określenie gleby organiczne (organic soils) jest podane jako potoczne określenie Histosoli (Histosols). Histosole na ogół posiadają ≥40 cm materiału organicznego (od ≥10 cm do ≥60 cm, w zależności od specyficznych warunków), zawierającego ≥35% glebowej materii organicznej (≥20% Corg). Zalicza się do nich zarówno gleby organiczne pochodzenia hydrogenicznego, jak i gleby z miąższymi ściółkami.
Zobacz też Gleby torfowe Materia organiczna w glebie Próchnica (humus)
Przypisy
Organiczne