Wiktor Jan HeinW ewidencji wojskowych c. i k. Armii figurował jako „Viktor Hein”. (ur. 14 grudnia 1884 we Lwowie, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 14 grudnia 1884 we Lwowie jako syn Franciszka.

W rezerwie artylerii polowej i górskiej C. K. Armii został mianowany kadetem z dniem 1 stycznia 1907, a potem podporucznikiem z dniem 1 stycznia 1910. Był przydzielony do 31 pułku armat polowych w Stanisławowie. Podczas I wojny światowej został awansowany na stopień porucznika w rezerwie artylerii polowej i górskiej z dniem 1 maja 1915 i pozostawał nadal z przydziałem do macierzystego Pułku Armat Polowych nr 31, który w 1916 został przemianowany na Pułk Armat Polowych Nr 30, a dwa lata później na Pułk Artylerii Polowej Nr 30.

Po zakończeniu wojny i odzyskaniu przez Polskę niepodległości 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Pełnił służbę w 24 pułku artylerii polowej w Jarosławiu, gdzie w 1923 był p.o. zastępcy dowódcy pułku. Następnie 31 marca 1924 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 12. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1924 był etatowym zastępcą dowódcy 24 p.a.p.. 26 kwietnia 1928 został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przydziałem do 2 dywizjonu pociągów pancernych w Niepołomicach na stanowisko dowódcy dywizjonu. 23 grudnia 1929 został przeniesiony do 3 pułku artylerii ciężkiej w Wilnie na stanowisko dowódcy pułku. 9 grudnia 1932 został zwolniony ze stanowiska dowódcy i przeniesiony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr III z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego. Z dniem 31 grudnia 1932 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI i był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez sowietów. W 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55-5/23 oznaczony numerem 640). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 62) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.

Srebrny Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej z mieczami (Austro-Węgry, dwukrotnie, przed 1918) Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry, przed 1916, z mieczami przed 1918)

Zobacz też Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) Obozy NKWD dla jeńców polskich Ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Zbrodnia katyńska

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani ze Stanisławowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Artylerii Ciężkiej (II RP) Kategoria:Oficerowie 24 Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Kategoria:Podpułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Wojskowi związani z Jarosławiem (Polska) Kategoria:Wojskowi związani z Wilnem Kategoria:Zmarli w 1940