thumb|Karol Józef Migurski, Portret niezidentyfikowanej aktorki w kreacji scenicznej, ok. 1885 Karol Józef Migurski, także jako Charles Joseph Migurski (lata życia nieznane) – polski fotograf czynny w drugiej połowie XIX wieku, właściciel zakładu w Odessie.

Informacje na temat Migurskiego są skąpe i niepewne. Dotychczasowe badania nie dowiodły powiązań z innymi osobami o tym nazwisku, zwłaszcza z pięcioma braćmi, uczestnikami insurekcji kościuszkowskiej: Józefem, Wacławem, Aleksandrem i Wincentym. W zbiorach prywatnych odnaleziono natomiast wydany w 1857 roku w Konstantynopolu dowód tożsamości innego fotografa o nazwisku Migurski – bliżej niezidentyfikowanego WacławaGrażyna Plutecka, Juliusz Garztecki, Fotografowie nietypowi, Kraków 1987, s. 38-40.. Z kolei w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie zachowała się fotografia rysunku Stanisława Chlebowskiego, podpisana jako „Phot: Migurski, Schiwert et C-ie”. Nie wiadomo jednak, czy została ona wykonana przez Karola Józefa, ani kim był SchiwertGrażyna Plutecka, Juliusz Garztecki, Fotografowie nietypowi, Kraków 1987, s. 40-42..

Karol Józef Migurski zajmował się fotografią od lat 50. XIX wieku. Był autorem pierwszego w Rosji podręcznika fotografiiGrażyna Plutecka, Juliusz Garztecki, Fotografowie nietypowi, Kraków 1987, s. 27.Alexei Loginov, Migurski Karol Josef [w:] Encyclopedia of nineteenth-century photography, red. John Hannavy, New York 2008, , s. 929. – wydanego w 1859 roku w Odessie Praktycznego podręcznika fotografii (Prakticzeskij uczebnik dla fotografiji), który zawierał zarówno porady techniczne, jak i uwagi na temat różnych gatunków fotografii (portretowej, pejzażowej itp.). W 1863 r. wykładał technikę fotografii w Liceum Richelieu w Odessie. W kalendarzu noworosyjskim na 1864 roku zamieścił ogłoszenie swojego zakładu, w którym nauczał fotografii.

Był autorem albumów ze zdjęciami miast akermańskich (1869) i widoków portów w Odessie (1869). W 1872 roku na wystawie politechnicznej w Moskwie zdobył srebrny medal.

W latach 1877–1878 działał jako fotograf w trakcie wojny rosyjsko-tureckiej, o czym wiadomo z listów innego fotografaKorespondencja Michała Greima i jego rodziny, rękopis w zbiorach Ossolineum, sygn. 8032/I,II, k. 169-475., Józefa Kordysza, z którym Migurski na krótko wszedł w spółkę. Jak wynika z tych relacji, w 1878 roku Migurski zbankrutowałGrażyna Plutecka, Juliusz Garztecki, Fotografowie nietypowi, Kraków 1987, s. 32-36..

Przypisy

Bibliografia Alexei Loginov, Migurski Karol Josef [w:] Encyclopedia of nineteenth-century photography, red. John Hannavy, New York 2008, , s. 929. Grażyna Plutecka, Juliusz Garztecki, Fotografowie nietypowi, Kraków 1987.

Linki zewnętrzne Fotografie Karola Józefa Migurskiego w bibliotece Polona

Kategoria:Polscy fotografowie Kategoria:Wykładowcy Liceum Richelieu w Odessie