thumb|Teatr Polski w Warszawie. W czasie okupacji niemieckiej teatr jawny pod nazwą „Theater der Stadt Warschau” pod dyrekcją Igo Syma Teatr jawny – teatr działający podczas II wojny światowej w Generalnym Gubernatorstwie (najczęściej w Warszawie i Krakowie) pod nadzorem okupacyjnych władz niemieckich.
Historia W 1939 Niemcy zamknęli wszystkie polskie teatry, a gmachy przejęli. Zezwolili na uruchomienie kilku teatrów z zastrzeżeniem, że mają prezentować niewybredny repertuar rozrywkowy (operetki, rewie, komedie, farsy) bez elementów ludowych (pieśni, strojów i tańców); bojkotowała je większość polskich aktorów i widzów. W lipcu 1940 rząd Generalnego Gubernatorstwa wydał zarządzenie dotyczące rejestrowania się wszystkich aktorów chcących pracować w swoim zawodzie, zbojkotowane przez konspiracyjne struktury Związku Artystów Scen Polskich (Związek zezwolił aktorom na występy w kawiarniach prowadzonych przez artystów teatru, filmu i muzyków). Tych aktorów, którzy nie stosowali się do bojkotu, karano infamią, a po wojnie sądy ZASP-u orzekały wobec nich kary, m.in. zakazu występów w Warszawie (tak ukarana została m.in. Maria Malicka), bądź zakazu druku ich nazwisk na afiszu (tak ukarany został m.in. Adolf Dymsza)Stanisław Marczak-Oborski: Teatr czasu wojny 1939–1945, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1967..
Jawne teatry Warszawa – Teatr Komedia, Teatr Miasta Warszawy, 14 teatrzyków rewiowych. Kraków – Teatr Powszechny.
Zobacz też Teatr Objazdowy Generalnego Gubernatorstwa Kolaboracja pod okupacją niemiecką podczas II wojny światowej Historia teatru w Polsce
Przypisy
Linki zewnętrzne Ryszard Marek Groński: Plamy na gwiazdach w tygodniku Polityka
Kategoria:Generalne Gubernatorstwo Kategoria:Kolaboracja pod okupacją niemiecką Kategoria:Teatry w Polsce