thumb|300px|Powierzchnia zewnętrzna półkuli mózgowej z wyróżnieniem obszarów unaczynienia tętnic mózgowych (obszar unaczynienia tętnicy tylnej mózgu na żółto). thumb|300px|Powierzchnia przyśrodkowa półkuli mózgowej z wyróżnieniem obszarów unaczynienia tętnic mózgowych (obszar unaczynienia tętnicy tylnej mózgu na żółto). Tętnica tylna mózgu () – w anatomii człowieka tętnica będąca parzystą końcową gałęzią tętnicy podstawnej.

Przebieg Na początkowym odcinku naczynie otacza od przodu i boku konar mózgu, następnie kieruje się ku tyłowi i w bok na dolną powierzchnię płata skroniowego i dalej na powierzchnię dolną płata potylicznego. Gałęzie końcowe biegną w bruździe ostrogowej i bruździe ciemieniowo-potylicznej przechodząc na półkule mózgu.

Odgałęzienia Tętnica tylna mózgu oddaje liczne odgałęzienia, które dzielą się na gałęzie naczyniówkowe, gałęzie środkowe oraz gałęzie korowe. gałęzie naczyniówkowe tylne – najczęściej występują dwie: gałąź boczna i przyśrodkowa, jednak ich liczba może dochodzić do czterech gałęzi. gałąź naczyniówkowa tylna przyśrodkowa – od tętnicy tylnej mózgu odchodzi w jej początkowym odcinku, otacza konar mózgu biorąc udział w jego unaczynieniu, dalej biegnie w stropie komory trzeciej i dochodzi do naczyniówki komory bocznej. Unaczynia konary mózgu, pokrywę śródmózgowia, szyszynkę, wzgórze oraz sploty naczyniówkowe komory trzeciej i komór bocznych. gałąź naczyniówkowa tylna boczna – zaopatruje sploty naczyniówkowe komory trzeciej i bocznej oraz częściowo wzgórze oraz jądro ogoniaste. gałęzie środkowe – dzieli się je na dwie grupy naczyń: grupę przyśrodkową i boczną. grupa przyśrodkowa – są to tętnice odchodzące z początkowego odcinka tętnicy tylnej mózgu, wnikają do mózgowia poprzez istotę dziurkowaną tylną. Zakres unaczynienia obejmuje konary mózgu, niskowzgórze, podwzgórze. Największe odgałęzienia – tętnice wzgórzowo-dziurkowane dochodzą do wzgórza. grupa boczna – jest to kilka tętnic (od 1 do 6) kolankowo-wzgórzowych. Do międzymózgowia wnikają między ciałami kolankowatymi, unaczyniają tylną część wzgórza oraz część torebki wewnętrznej. gałęzie korowe – są to gałęzie unaczyniające korę oraz istotę białą. Wyróżnia się gałęzie skroniowe i potyliczne. gałęzie skroniowe – są to dwa lub trzy naczynia biegnące na dolnej powierzchni płata skroniowego. gałęzie potyliczne – w płacie potylicznym tętnica tylna mózgu oddaje dwa końcowe odgałęzienia: tętnicę ostrogową, biegnącą w bruździe ostrogowej, oraz tętnicę ciemieniowo-potyliczną biegnącą w bruździe ciemieniowo-potylicznej.

Odmiany anatomiczne Odmiany głównie dotyczą jej początkowego odcinka. W 10% tętnica tylna mózgu nie odchodzi od tętnicy podstawnej a od tętnicy szyjnej wewnętrznej. Wówczas pomiędzy tętnicą tylną mózgu a tętnicą podstawną może przebiegać wąska tętnica łącząca podstawno-mózgowa tylna.

Znaczenie kliniczne Zakres unaczynienia nabiera szczególnego znaczenia w przypadku choroby naczyniowej jaką jest udar mózgu. Objawy kliniczne w przypadku udaru w obrębie tętnicy tylnej mózgu: zaburzenia w obrębie jednej tętnicy: niedowidzenie połowicze jednoimienne z zaoszczędzeniem widzenia centralnego lub niedowidzenie kwadrantowe. Ze względu na zaoszczędzone widzenie centralne pacjent może nie być świadomy niedowidzenia. zespół Webera – jest to pniowy zespół naprzemienny z przeciwstronnym niedowładem połowiczym, tożstronnym uszkodzeniem nerwu okoruchowego (ustawienie gałki ocznej na zewnątrz i w dół). zespół wzgórzowy – tzw. "udar czuciowy", objawia się bólami wzgórzowymi, przeczulicą, zaburzeniami czucia głębokiego. zaburzenia krążenia w obu tętnicach (zwykle mają charakter hemodynamiczny): ślepota korowa – wynika z uszkodzenia kory wzrokowej. zespół amnestyczny – spowodowany niedokrwieniem obu hipokampów. zespół Parinauda – uszkodzenie nerwu okoruchowego, bloczkowego i pęczka podłużnego przyśrodkowego; objawia się brakiem reakcji źrenic na światło, porażenie ruchów gałek ocznych w górę i dół, przy zachowanej reakcji źrenic na zbieżność. porażenie międzyjądrowe – wynika z uszkodzenia uszkodzeniem pęczka podłużnego przyśrodkowego; objawia się niemożnością przywiedzenia gałki ocznej po stronie uszkodzenia z jednoczesnym wystąpieniem oczopląsu w oku odwodzonym.

Przypisy

Bibliografia

tylna mozgu