Jeżów położony 4 km na południowy zachód od Waśniowa; ok. 11,5 km na wschód od klasztoru świętokrzyskiego.
Brzmienie nazwy wsi na przestrzeni wieków Wiek XII-XV 1145 „Iesouo”, 1351-2 „Jezow”, 1378, 1386 „Geszow”, 1379, 1386 „Jeszow”, 1380 „Geszewo“, „Geszow”, 1386 „Geszow”, 1387 „Jezow”, 1462 „Jeszow”, „Jeszov”, „ÿeszow”,1464 „Jessow”, 1467„ Jeszow”, „Jezow”, 1470„ Jeszow”, 1470-80 „Jezow”,„ Yeszow”, „Gyezow”,Wiek XVI-XVII 1504 „Yezo”, „Jezow”, 1508, 1510 „Jezow”, 1529 „Jezow”,„ Gyazow”, 1531 „Jeszow”, 1532 „Jezhoff”, 1538 „Jezowo”, 1569 „Jezoff”,1577 „Jezew”, 1553 „Jezow”,Wiek XVIII-XIX 1780 „Jeżow”,1827 „Jeżów”.
Obecne brzmienie nazwy wsi Jeżów, ukształtowało się w XVIII i XIX wieku. Podległość administracyjna, świecka i kościelna W roku 1351 jest to ziemia sandomierska(Zbiór dokumentów Małopolskich, wyd. S. Kuraś i I. Sułkowska-Kurasiowa, t. I-VIII, Kr.-Wr. 1962-1975. IV 942), 1462 powiat opatowski(Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie 1985, 1858), 1508n. powiat sandomierski(A. Pawiński, Polska XVI w. pod względem geograficzno-statystycznym. Małopolska, t. III-IV (Źródła dziejowe, 14-15), W. 1886.461), 1827 powiat opatowski, 1470-80 parafia Waśniów jak podaje:(Długosz L.B II 472).
Granice i topografia w średniowieczu W roku 1145-7 graniczy z Waśniowem{Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski, t. I-IV, wyd. I. Zakrzewski, Poznań 1877-1881; t. V, wyd. F. Piekosiński, Poznań 1908; t. VI, wyd. A. Gąsiorowski, R. Walczak, W.-Poznań 1985; t. VII-XI, wyd. A. Gąsiorowski, T. Jasiński, W.-Poznań 1989-1999 I 11, 15). 1387, 1391, 1462 graniczy z → Wierzbątowicami, Kowalkowicami, Mirogonowicami, Nagorzycami, Wilkocinem i Zwolą (Długosz L.B III 232, 237); 1479 rozgraniczenia J. i Wierzbątowic od Sarniej Zwoli należącej do dziedzica Andrzeja(J. Gacki, Benedyktyński klasztor na Łysej Górze, W. 1873. 241); 1780 klucz Wierzbątowice.
Kalendarium historyczne Własność szlachecka, następnie kolejno klasztoru w Trzemesznie i w Wąchocku, od 1462 roku klasztoru świętokrzyskiego i szlachecka, po 1662 roku a przed 1780 rokiem tylko klasztoru świętokrzyskiego.
Około roku 1145 komes Mikora nadaje klasztorowi kanoników regularnych w Trzemesznie wieś Jeżów(Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski, t. I-IV, wyd. I. Zakrzewski, Poznań 1877-1881; t. V, wyd. F. Piekosiński, Poznań 1908; t. VI, wyd. A. Gąsiorowski, R. Walczak, W.-Poznań 1985; t. VII-XI, wyd. A. Gąsiorowski, T. Jasiński, W.-Poznań 1989-1999 I 11);
W roku 1147 papież Eugeniusz III zatwierdza w posiadaniu tego klasztoru targ w Waśniowie z przyległą wsią Jeżów,
1351 – Kazimierz Wielki przenosi na prawo średzkie Jeżów i Waśniów, wsie klasztoru w Trzemesznie,
1352 – sąd ziemski sandomierski przysądza Mirosławowi i Falisławowi dziedzicom Jerzowa części Jeżowa zwane Poniatowska i Wgroda przeciw Machnie żonie Strzeżka z synami Klemensem, Przecławem i Stanisławem oraz Gosławowi z Jeżowa(Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski, t. I-IV, wyd. I. Zakrzewski, Poznań 1877-1881; t. V, wyd. F. Piekosiński, Poznań 1908; t. VI, wyd. A. Gąsiorowski, R. Walczak, W.-Poznań 1985; t. VII-XI, wyd. A. Gąsiorowski, T. Jasiński, W.-Poznań 1989-1999 III 1314Kodeks dyplomatyczny Małopolski, t. I-IV, wyd. F. Piekosiński III 698),
1378 – Stanisław z Dmosic ręczy Jakubowi rządcy Waśniowa za swoją synowicę Przechnę, która sprzedała część Jeżowa do klasztoru w Trzemesznie(Kodeks dyplomatyczny Małopolski, t. I-IV, wyd. F. Piekosiński III 897)
1378 – Stanisław z Dmosic z synowcami Piotrem, Leonardem, Marcinem oraz synowicami Przechną i Bronką, dziedzice Dmosic, sprzedają za 80 grzywien klasztorowi w Trzemesznie całą swoją część w Jeżowie. (ib. 902);
1378 – Stanisław z Dmosic ręczy Jakubowi rządcy Waśniowa i konwentowi trzemeszeńskiemu za swoich synowców i synowiec, którzy sprzedali im za 80 grzywien część Jeżowa (ib. 903);
1379 – Wojsław z żoną Jachną wprowadzeni zostali wyrokiem sądu ziemskiego sandomierskiego w posiadanie części Jeżowa wartości 50 grzywien (ib. I 349);
1380 – Dominik z Worowa sprzedaje za 12 grzywien Jakubowi prepozytowi klasztoru w Trzemesznie część Jeżowa(Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski, t. I-IV, wyd. I. Zakrzewski, Poznań 1877-1881; t. V, wyd. F. Piekosiński, Poznań 1908; t. VI, wyd. A. Gąsiorowski, R. Walczak, W.-Poznań 1985; t. VII-XI, wyd. A. Gąsiorowski, T. Jasiński, W.-Poznań 1989-1999 III 1770)Kodeks dyplomatyczny Małopolski, t. I-IV, wyd. F. Piekosiński III 915;
1380 – Otto z Broniewic sprzedaje za 30 grzywien część Jeżowa Jakubowi prepozytowi klasztoru w Trzemesznie(Kodeks dyplomatyczny Małopolski, t. I-IV, wyd. F. Piekosiński I 352);
1386 – bracia Krzysztof i Wojsław sprzedają temuż prepozytowi za 100 grzywien części Jeżowa(Zbiór dokumentów Małopolskich, wyd. S. Kuraś i I. Sułkowska-Kurasiowa, t. I-VIII, Kr.-Wr. 1962-1975. I 181);
1387 – bracia Mikołaj i Grzegorz oraz Falisław i Klara, żona Marcisza, dziedzice Jeżowa, sprzedają Jakubowi prepozytopwi klasztoru w Trzemesznie 1/2 dziedzictwa „Gymanska” (patrz Wierzbątowice) w JeżowieKodeks dyplomatyczny Małopolski, t. I-IV, wyd. F. Piekosiński IV 982);
1387 – Serszko dziedzic Jeżowa, syn Falisława, sprzedaje temuż za 100 grzywien swoje części ojczyste i macierzyste w Jeżowie oraz 1/4 części Jeżowa zwane „Gzimansca” (Wierzbątowice)(ib. 981);
1388 – Stanisław z Dmosic ręczy Jakubowi rządcy Waśniowa za swoją synowicę Rzechnę [Przechnę?], która sprzedała mu część Jeżowa(ib. 996),
1416 – Jan i Grzegorz, synowie Grzegorza, niegdyś dziedzica Jeżowa, sprzedają Andrzejowi prepozytowi klasztoru w Trzemesznie swoją część ojczystą w Jeżowie za 40 grzywien(ib. 1190),
1432 – klasztor w Trzemesznie odstąpił Waśniów i Jeżów razem z dziesięcinami z Waśniowa, Jeżowa,Grzegorzewic, Sarniej Zwoli, Zajączkowic, Boksic, Pękosławic i Prusinowic klasztorowi Cystersów w Wąchocku w zamian za klucz posiadłości cystersów w ziemi łęczyckiej złożony z Kazimierza, Babic, Prawęcic, Sobienia, Sobieńskiej Woli, Tuszyna oraz Górek Małych i Dużych(Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski, t. I-IV, wyd. I. Zakrzewski, Poznań 1877-1881; t. V, wyd. F. Piekosiński, Poznań 1908; t. VI, wyd. A. Gąsiorowski, R. Walczak, W.-Poznań 1985; t. VII-XI, wyd. A. Gąsiorowski, T. Jasiński, W.-Poznań 1989-1999 IX 1285-6)Niwiński 1930 43, 65, 82;,
1462 – w zamian za wieś Mniszek oraz istniejącą tu prepozyturę klasztoru świętokrzyskiego otrzymał od opata wąchockiego wieś Jeżów z dziesięcinami(Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie 1985, 1858; → Mniszek, p. 5),
1463-1464 – zamianę tę potwierdzają kolejno król i biskup krakowski,
1467 – Rudolf biskup lewantyński i legat papieski transumuje dokument z 1462 roku dotyczący zamiany Mniszka na Jeżowa i stwierdza, że wieś Jeżów z dziesięcinami ma należeć do stołu opata świętokrzyskiego, który pod karą ekskomuniki ma z jej dochodów składać corocznie na świętego Michała (29 IX) w westiarium klasztornym 10 grzywien na potrzeby swojego konwentu(Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie 1867),
1470-80 – wieś należącą niegdyś do klasztoru Cysterskiego w Wąchocku opat Mikołaj Rzyga zamienił z Michałem opatem świętokrzyskim na Mniszek. I tak należy do klasztoru świętokrzyskiego 8 łanów kmiecych, 2 stawy oraz 1 nowy łan rycerski Jana Nagórskiego (Nie wiadomo, czy ten łan rycerski, istniejący w okrojonej postaci jeszcze w 1578 r, był pozostałością wcześniejszej własnością rycerską niewykupionej przez klasztor w Trzemesznie, czy też pochodzi już z nadania klasztoru. W Nagórzycach. graniczących z Jeżowem, dziedziczył w 1419 r. Pietrasz herbu Nieczuja(Archiwum Komisji Historycznej, poniżej dane bibliograficzne pozycji wydanych w tej serii i wykorzystanych w Materiałach 3 50).). Kmiecie płacą po 0,5 grzywny czynszu i 4 groszy poradlnego, dają po 30 jaj, 2 koguty, pracują po 1 dniu tyg. własnym wozem lub pługiem (Długosz L.B III 237, 413; II 472),
1504 – pobór z 3,5 łana( Archiwum Skarbu Koronnego, dział w AG.I/7 102),
1506 – pobór z 3 łanów i od 1 zagrodnika(ib. 130v),
1508 – Jan Wolski płaci pobór ze źrebu w Mirogonowicach i Jeżowa (Zapewne dawna włość Jana Nagórskiego.),
1510, 1529 – pobór z 3 łanów,
1529 – należy do stołu opata, płaci 1/8 grzywny czynszu(Księga dochodów beneficjów diecezji krakowskiej z roku 1529 (tzw. Liber retaxationum), wyd. Z. Leszczyńska-Skrętowa, 1968. 350),
1530 – pobór z 3 łanów, z części Nagórskiej opat płaci razem z Roztylicami( Archiwum Skarbu Koronnego, dział w AG.I/10 223),
1531 – z części opata pobór z 3 łanów, z części Nagórskiej z 1 kwarty (jest to pozostałość po 1 łanie rycerskim Jana Nagórskiego wspomnianym przez Długosza, 1470- 80. Pozostałe 3/4 łany mogły w wyniku podziałów rodzinnych zostać wcielone do okolicznych wsi, zwłaszcza do Roztylic lub Nagórzyc.)(ib. 467),
1532 – z części opata pobór z 3 łanów, z części Jakuba Sochy z 1 kwarty (Czyli z dawnej części Nagórskiego, tzw. Nagórskiej.), pobór z karczmy ,
1538 – z części opata pobór z 3 łanów, z części Jakuba Sochy od 1 zagrodnika i 1 komornika ,
1553 – Zygmunt II August przenosi na prawo niemieckie imiennie wyliczone dobra klasztoru świętokrzyskiego, w tym Jeżów(Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie 1909);
1564-5 – własność klasztoru świętokrzyskiego ,
1569 – opat świętokrzyski daje pobór z 4 łanów, karczmy i od 1 komornika (Nie jest jasne, czy karczma i komornik należą do części klasztornej, czy rycerskiej w Jeżowie)( Archiwum Skarbu Koronnego, dział w AG.I/7 416);
1571 – opat świętokrzyski daje pobór z 4 łanów i karczmy ,przed rokiem 1577 opat Tomasz Polanowski przywrócił konwentowi świętokrzyski wieś Jeżów, zabraną temuż przez poprzedniego opata ,
1577 – klasztor świętokrzyski daje pobór od 8 kmieci na 4 łanach i z karczmy( Archiwum Skarbu Koronnego, dział w AG.I/7 588);
1578 – z części opata świętokrzyskiego pobór od 8 kmieci na 4 łanach, 1 zagrodnika z rolą, 2 komorników bez bydła, 1 rybaka. Z części Mikołaja Sochy pobór od 1 kmiecia na 1/4 łana i 1 komornika bez bydłaA. Pawiński, Polska XVI w. pod względem geograficzno-statystycznym. Małopolska, t. III-IV (Źródła dziejowe, 14-15), W. 1886.194);
1629 – z części opata świętokrzyskiego pobór od 8 kmieci na 4 łanach, 1 zagrodnika z rolą i 2 komorników bez bydła, z części szlacheckiej Andrzeja Sochy pobór z 1 kwarty roli przez niego uprawianej,
1658 – Stanisław Sierakowski opat świętokrzyski, zamiast tak, jak to robili nieregularnie jego poprzednicy, wypłacać zakonnikom na sprawienie kożuchów po 10 grzywien rocznie z dochodów wsi Jeżów, postanawia odstąpić i włączyć do uposażenia konwentu dziesięcinę z ról kmiecych w Jeżowie(Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie 1923);
1662 – opat świętokrzyski daje pogłówne od 61 mieszkańców wsi, z części Sochy pogłówne od szlachcica Gabriela Minostowskiego i 3 osób czeladzi(Archiwum Skarbu Koronnego, dział w AG.I/67 35v),
1673 –pogłówne od szlachcica Kostro z żoną, 57 czeladzi z folwarku Wierzbątowice i mieszkańców wsi (ib. 238v);
1674 – opat świętokrzyski daje pogłówne od 48 mieszkańców wsi(ib. 409v, 46lv);
1682, 1686 – kolejne potwierdzenia układu z 1658 r. przez opata Mikołaja Goskiego i biskupa Jana Małachowskiego,
1773-4 – wieś Jeżów stanowi uposażenie Józefa Niegolewskiego, koadiutora opata świętokrzyskiego(G. Lefebvre, Spicilegium sive Collectio veterum aliquot scriptorum qui in Poloniae bibliothecis delituerant..., t. I-VII, Rajhrad 1802V/4 162v);