Bianca Berini (ur. 2 grudnia 1928 w Trieście, zm. 14 lipca 2004 w Mediolanie) – włoska śpiewaczka operowa, mezzosopran dramatyczny, śpiewająca w latach 60., 70. i 80. XX wieku na wiodących scenach europejskich i amerykańskich, przez wiele lat związana z Metropolitan Opera w Nowym Jorku.
Kariera Śpiewała cały wielki repertuar partii dramatycznego mezzosopranu, łącząc w swoim śpiewie mięsisty, umiejętnie stosowany rejestr piersiowy i swobodne góry z niezwykle dramatyczną interpretacją. Największe sukcesy odnosiła w partiach verdiowskich: Amneris w Aidzie, Azucena w Trubadurze, Ulryka w Balu maskowym, Eboli w Don Carlosie i Pani Quickly w Falstaffie, Federikę w Luizie Miller, sporadycznie Preziosillę w Mocy przeznaczenia. Śpiewała Adalgisę w Normie Vincenza Belliniego Laurę w Giocondzie Amilcare Ponchiellego, Księżnę de Bouillon w Adrianie Lecouvreur Francesca Cilei, Leonorę w Faworycie, Ciotkę Księżnę w Siostrze Angelice, Frugolę w Płaszczu Giacoma Pucciniego, Santuzzę w Rycerskości wieśniaczej Pietra Mascagniego, Ortudę w Lohengrinie Wagnera, Dalilę w Samsonie i Dalili Saint-Saënsa.
Po raz pierwszy pojawiła się w La Scali w 1956 roku w niewielkiej roli w Ognistym aniele Prokofiewa. Jej pierwsze zachowane nagrania z lat 60. to m.in. Fenena w Nabuccu Verdiego i Lola w Rycerskości wieśniaczejZachowało się żywe z Magdą Olivero jako Santuzzą i Danielem Barionim jako Turridu z 1964 roku..
Amerykański debiut śpiewaczki nastąpił w Operze w Dallas, 22 listopada 1963 roku (Arnalta w Koronacji Poppei Monteverdiego). Pierwszy występ z zespołem Metropolitan Opera odbył się podczas występów gościnnych Opery w Atlancie, 3 maja 1976, Berini wystąpiła jako Laura w Giocondzie.
Ostatnim występem operowym Berini była Amneris w Baltimore w 1985 (u boku Aprile Milo i Lando Bartoliniego).
Nagrania Zachowało się wiele jej żywych występów: transmisje radiowe i telewizyjne, m.in.: Bellini, Norma, Montserrat Caballé, Bianca Berini, Gianfranco Cecchele, Georg Pappas, cond. Gianfranco Masini, Marsylia,1974, OD 10349-2 Verdi, Aida, Montserrat Caballé, Bianca Berini, Placido Domingo, Gianpiero Mastromei, Gwynne Howell, Juan Pons, cond. Gianfranco Masini, Barcelona 1974, OD 10135-2 Verdi, Un Ballo In Maschera, Louis Quilico, Katia Ricciarelli, Luciano Pavarotti, Judith Blegen, Bianca Berini, cond. Giuseppe Patanè, Metropolitan Opera Orchestra, Decca: 001101309 Verdi: Il Trovatore, Carlo Bergonzi, Katia Ricciarelli, Bianca Berini, Renato Bruson, cond. Maurizio Arena, Historical Live Recording, Macerata 1977 Verdi, Requiem, Montserrat Caballé, Bianca Berini, Plácido Domingo, Paul Plishka cond. Zubin Mehta, Nowy Jork, 22 października 1980, CBS, CD: D236927 Wagner, Lohengrin (in Italian), Katia Ricciarelli, Gilbert Py, Bianca Berini, Silvano Carroli, Carlo Cava, cond. Bruno Bartoletti, Teatro La Fenice, Wenecja, 1973, OD 10579-3
Przypisy
Bibliografia Archiwa Metropolitan Opera Teatro Alla Scala, Archivio La Scala Rino Alessi, Ricordo di Bianca Berini: 2 dicembre 1928, 14 luglio 2004, mezzo-soprano triestino di fama internazionale, Blog: Bella Una vita all'Opera,
Linki zewnętrzne Maria Stuarda Donizettiego: Scena konfrontacji królowych: Montserrat Caballé, Bianca Berini, Barcelona 1979 Bianca Berini Scena sądu, Aida, Barcelona 1974
Kategoria:Włoskie śpiewaczki operowe Kategoria:Włoskie mezzosoprany Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2004