Okręg miński (, Mienskaja akruha) – jednostka administracyjna Białoruskiej SRR istniejąca w latach 1924–1930.
Charakterystyka Okręg został utworzony 17 lipca 1924 roku. Jego centrum administracyjne znajdowało się w Mińsku. Początkowo liczył 10 888 km² powierzchni i 498,6 tys. mieszkańców. Po powiększeniu w 1927 roku jego terytorium wzrosło do 21 421 km², a liczba mieszkańców do 879,7 tys. Pierwotnie w jego skład wchodziło 11 rejonów: czerwieński, kojdanowski, łohojski, ostroszycko-horodecki, puchowicki, samochwałowicki, smolewicki, szacki (4 sierpnia 1927 roku zlikwidowany), śmiłowicki, uzdowski i zasławski, 2 miasta: Czerwień i Mińsk oraz 8 miasteczek: Kojdanów, Łohojsk, Puchowicze, Smolewicze, Szack, Śmiłowicze, Uzda i Zasław. 20 sierpnia 1924 roku rejony zostały podzielone na 120 sielsowietów.
9 czerwca 1927 roku okręg miński został powiększony. Dołączono do niego rejony likwidowanego okręgu borysowskiego: berezyński, biehomlski, borysowski, chołopienicki, krupkowski (18 czerwca 1927 roku przekazany okręgowi orszańskiemu), pleszczenicki i ziembiński (27 września 1927 roku zlikwidowany), a także rejony likwidowanego okręgu słuckiego: hreski i kopylski. 26 lipca 1930 roku okręg miński został zlikwidowany.
Jednostka administracyjna posiadała swój organ prasowy – okręgową gazetę „Biełaruskaja Wioska”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Mińska Kategoria:Okręgi Białoruskiej SRR