Turzyca Bueka (Carex buekii) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje od Niemiec i Włoch na zachodzie po Kazachstan na wschodzieCarex buekii na eMonocot [dostęp 2013-11-22].. W Polsce znana tylko z jednego obecnie istniejącego stanowiska, położonego w południowo-wschodniej Polsce.
Morfologia mały|lewo|Postrzępione pochwy liściowe mały|lewo|Kłos żeński Pokrój Roślina rozłogowa. Łodyga Do 120 cm wysokości, ostrokanciasta, szorstka, u nasady pokryta jasnobrunatnymi, ostrogrzbiecistymi, postrzępionymi pochwami. Liście Szerokości 4-9 mm, z podwiniętym brzegiem. Kwiaty Kwiaty zebrane w ok. 8 wąskich, wałeczkowatych kłosów o długości 4-10 cm. Na szczycie pędu kwiatowego występuje 1-3 kłosów męskich, pozostałe boczne to kłosy żeńskie. Podsadka dolnego kłosa liściowata, krótsza od kłosa. Przysadki czarne, na grzbiecie z jaśniejszą kreską, tępe, długości pęcherzyków. Pęcherzyki o długości 2,5 mm, zielone, jajowate, z niewielkim dzióbkiem. Znamion 2Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969..
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Rośnie na brzegach wód i na łąkach. Kwitnie w kwietniu i maju.
Zagrożenia Gatunek umieszczony na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w kategorii R (wymierający - krytycznie zagrożony)Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. .. W wydaniu z 2016 roku otrzymał kategorię NT (bliski zagrożenia). Tę samą kategorię posiada w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin.
Przypisy
Kategoria:Ciborowate