Imiesłów przymiotnikowy czynny – nieosobowa forma czasowników niedokonanych.
Dla czynności teraźniejszej tworzy się go za pomocą cząstki -ący (np. biorący, tworzący, rozumiejący, piszący). Cząstkę tę dodaje się do tematu 3. osoby liczby mnogiej czasu teraźniejszego czasownika (np. pisać → pisz-ą → piszący; rozumieć → rozumiej-ą → rozumiejący). Podobnie jak przymiotnik odmienia się przez liczby, przypadki i rodzaje. W przeciwieństwie do przymiotnika nie odmienia się przez stopnie.
Czynności w przeszłości opisywane są przez imiesłowy przymiotnikowe czynne czasu przeszłego. Są to imiesłowy utworzone poprzez dodanie do formy 3. osoby liczby mnogiej czasownika dokonanego cząstki -ły (dla l. poj. rodzaju męskiego), -ła (dla l. poj. rodzaju żeńskiego), -li (dla l. mn. r.m.), -łe (dla l. mn. r.ż.), np. zwiędły, zbiegła, osiwiali, zrozumiałe, jednak funkcjonują formy utworzone tylko od niektórych czasowników (np. opadły, osiadły, omszały, upadły, osiwiały, ogłupiały, ogorzały, oszalały, otępiały, pobladły, przysięgły, zbiegły, zgniły, zżółkły, zmarły czy też zmartwychwstały), i jest to forma nieproduktywna - nie tworzy się nowych imiesłowów tego typu. Są one postrzegane jako przymiotniki.
Przykład imiesłowów przymiotnikowych czynnych (r.m., l.p) od czasownika bazowego więdnąć: imiesłów przymiotnikowy czynny więdnący (aspekt niedokonany) imiesłów przymiotnikowy czynny czasu przeszłego zwiędły (aspekt dokonany)
Zobacz też imiesłów przymiotnikowy bierny imiesłów
Kategoria:Imiesłów Kategoria:Język polski