Wiąz czerwony (Ulmus rubra Muhl.) – gatunek drzewa z rodziny wiązowatych (Ulmaceae). Występuje w Ameryce Północnej, od kanadyjskiej prowincji Quebec po Karolinę Południową w Stanach Zjednoczonych.
Morfologia thumb|150px|left|Liść thumb|150px|left|Kwiaty Pokrój Rozłożyste, szerokie drzewo dorastające 20 m wysokości. Kora Ciemnobrązowa bądź niemal czarna, na dojrzałych drzewach pokryta podłużnymi bruzdami. Liście Odwrotnie jajowate, szorstkie, ciemnozielone długości do 20 cm. Posiadają mocne piłkowanie z wyraźnie zaakcentowanym wierzchołkiem. Kwiaty Kwiatostany w formie gęstych pęczków.
Biologia i ekologia Fanerofit. Roślina jednopienna, wiatropylna. Kwitnie pod koniec zimy i na początku wiosny. Rośnie na niższych stokach, równinach zalewowych, przy brzegach rzek i strumieni na wysokości 0-600 m n.p.m.
Zastosowanie Rdzenni Amerykanie używali wiązu czerwonego do różnorodnych celów leczniczych. Miał pomagać między innymi przy przeziębieniach, na oparzenia i jako środek przeczyszczający.
Przypisy
Kategoria:Wiązowate