thumb|225px|Grób Jerzego Wilka na cmentarzu komunalnym Agrykola (2024) mały|Tablica na moście Południowym na kanale żeglugowym na Mierzei Wiślanej nazwanym imieniem Jerzego Wilka|225x225px Jerzy Zbigniew Wilk (ur. 15 marca 1955 w Elblągu, zm. 16 maja 2021 tamże) – polski przedsiębiorca i samorządowiec, w latach 2013–2014 prezydent Elbląga, następnie do 2015 przewodniczący rady miejskiej w Elblągu, poseł na Sejm VIII i IX kadencji (2015–2021).
Życiorys Syn Tadeusza i Marianny. W 1975 został absolwentem Technikum Mechanicznego w Elblągu w dziedzinie budowy maszyn. Od 1988 do 1990 studiował na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, lecz studiów tych nie ukończył. W 1995 uzyskał uprawnienia lustracyjne w Krajowej Radzie Spółdzielczej. W 2002 ukończył Wyższą Szkołę Zarządzania i Przedsiębiorczości w Warszawie. Zawodowo związany z Elbląską Spółdzielnią Niewidomych „ELSIN”. Został m.in. prezesem Stowarzyszenia Rozwoju Ziemi Elbląskiej (od 1994) i członkiem założycielem Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych.
W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, gdzie był wiceprzewodniczącym komisji zakładowej. Od 1991 do 1994 należał do Porozumienia Centrum, następnie zaś do Akcji Wyborczej Solidarność. W 2001 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości, w którym wszedł w skład zarządu regionalnego w Elblągu. W 2005 był szefem okręgowego sztabu wyborczego PiS w Elblągu w wyborach parlamentarnych i prezydenckich.
Wielokrotny radny Elbląga. M.in. szefował klubom radnych i komisjom rewizyjnym. W latach 2006–2013 był wiceprzewodniczącym Rady Miejskiej w Elblągu. W wyborach samorządowych w 2006 i 2010 bezskutecznie ubiegał się o urząd prezydenta Elbląga, uzyskując w obydwu mandat radnego miasta.
W 2013 został kandydatem PiS na prezydenta Elbląga w przedterminowych wyborach. W pierwszej turze uzyskał 11 282 głosy (31,79%), zajmując 1. miejsce spośród 10 kandydatów i przechodząc do drugiej tury wyborów, w której pokonał kandydatkę PO Elżbietę Gelert, uzyskując 17 266 głosów (51,74%). 12 lipca został zaprzysiężony na to stanowisko. W 2014 ubiegał się o reelekcję na stanowisko prezydenta Elbląga w wyborach samorządowych z ramienia PiS. W pierwszej turze uzyskał 37,25%, zajmując 1. miejsce spośród 7 kandydatów. W drugiej turze głosowania otrzymał 13 925 głosów (44,77%), przegrywając ze swoim konkurentem, kandydującym ze swojego komitetu i popieranym przez PO oraz PSL, Witoldem Wróblewskim. Wszedł natomiast ponownie do rady miejskiej. 5 grudnia 2014 zakończył urzędowanie na stanowisku prezydenta, tego samego dnia został wybrany na nowego przewodniczącego rady miejskiej.
W wyborach parlamentarnych w 2015 uzyskał z listy PiS mandat poselski, otrzymując 14 904 głosy.
W maju 2018 został nominowany kandydatem swojego ugrupowania na prezydenta Elbląga w wyborach samorządowych w tym samym roku. W pierwszej turze uzyskał 12 585 głosów (28,69%), zajmując 2. miejsce za urzędującym prezydentem Witoldem Wróblewskim. W drugiej turze głosowania otrzymał 10 776 głosów (27,99%), przegrywając ze swoim konkurentem.
W wyborach parlamentarnych w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 18 620 głosów. W Sejmie IX kadencji zasiadał w Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej.
Życie prywatne Jerzy Wilk był żonaty z Teresą Wilk, z którą miał córkę Martę i syna Tomasza.
Zmarł 16 maja 2021 po długiej chorobie w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Elblągu. 19 maja 2021 Sejm IX kadencji uczcił jego pamięć minutą ciszy.
Uroczystości pogrzebowe o charakterze państwowym odbyły się 21 maja 2021 w katedrze św. Mikołaja w Elblągu pod przewodnictwem biskupa elbląskiego Jacka Jezierskiego. Jerzy Wilk został następnie pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu komunalnym Agrykola w Elblągu. W uroczystościach wzięli udział m.in. premier Mateusz Morawiecki, wicepremier i prezes PiS Jarosław Kaczyński, wicemarszałek Sejmu Ryszard Terlecki, parlamentarzyści, marszałek województwa Gustaw Marek Brzezin oraz wojewoda Artur Chojecki.
Odznaczenia i upamiętnienie W 2001 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. W 2015 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności. Pośmiertnie w 2021 odznaczony przez prezydenta Andrzeja Dudę Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
W 2021 został patronem mostu Południowego na kanale przez Mierzeję Wiślaną.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni w Warszawie Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Komunalnym Agrykola w Elblągu Kategoria:Politycy Porozumienia Centrum Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji Kategoria:Posłowie z okręgu Elbląg Kategoria:Prezydenci miast w Polsce (kadencja 2010–2014) Kategoria:Prezydenci Elbląga Kategoria:Radni Elbląga Kategoria:Ludzie urodzeni w Elblągu Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Zmarli w 2021