Natura pura (czysta natura) – pojęcie stworzone przez potrydencką scholastykę jako przeciwstawne naukom Lutra, rozumiane jako pierwotna natura, pozbawiona darów nadprzyrodzonych (w tym łaski).
Historia pojęcia Pokrewnym pojęciem było stosowane przez Akwinatę pojęcie pura naturalia, oznaczające możliwość stworzenia z natury; stało to w opozycji do preferowanego przez Tomasza twierdzenia, iż człowiek został stworzony z łaski. Tomasz opisał również stan Adama przez grzechem pierworodnym jako natura integralna, charakteryzująca się przymiotami otrzymanymi z chwili stworzenia, wyłączając łaskę uświęcającą.
Orędownikiem pojęcia czysta natura był Tomasz Kajetan. Rozumiał ją on jako tworzony przez naturę własny porządek, nieukierunkowany na nadprzyrodzoność.
Krytyka Termin jest krytykowany we współczesnej teologii jako niepotrzebny, abstrakcyjny i błędny. Człowiek bowiem nigdy nie jest poza zasięgiem łaski. Pojęcie odrzucali m.in. Karl Rahner i Henri de Lubac.
Przypisy
Kategoria:Charytologia