John Wesley Powell (ur. 17 sierpnia 1941) – amerykański baseballista, który występował na pozycji pierwszobazowego przez 17 sezonów w Major League Baseball.
Przebieg kariery W 1959 roku podpisał kontrakt jako wolny agent z Baltimore Orioles i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Rochester Red Wings. W MLB zadebiutował 26 września 1961 w meczu przeciwko New York Yankees.
Będąc zawodnikiem Orioles czterokrotnie wystąpił w World Series (w 1966 zwycięstwo nad Los Angeles Dodgers 4–0, w 1969 przegrana z New York Mets 1–4, w 1970 zwycięstwo 4–1 z Cincinnati Reds, w 1971 przegrana 3–4 z Pittsburgh Pirates). W 1968 po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd. Dwa lata później został wybrany MVP American League.
W lutym 1975 w ramach wymiany przeszedł do Cleveland Indians, w którym grał przez dwa sezony. W sezonie 1977 występował w Los Angeles Dodgers, w którym zakończył karierę.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP National League 1966 MVP American League 19704× All-Star 1968, 1969, 1970, 19712× zwycięzca w World Series 1966, 1970
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Baltimore Orioles Kategoria:Baseballiści Cleveland Indians Kategoria:Baseballiści Los Angeles Dodgers Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Ludzie urodzeni w Lakeland (Floryda)