Locustella – rodzaj ptaków z rodziny świerszczaków (Locustellidae).

Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce i na należących do Indonezji wyspach Australazji.

Morfologia Długość ciała 12–18 cm; masa ciała 9–32 g.

Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1829 roku niemiecki paleontolog i przyrodnik Johann Jakob Kaup w publikacji własnego autorstwa poświęconej historii naturalnej europejskiej fauny. Gatunkiem typowym jest (absolutna tautonimia) świerszczak zwyczajny (L. naevia). Wcześniejsza nazwa – Salicaria – ukuta w 1827 roku przez brytyjskiego przyrodnika Thomasa Forstera, mimo że ma pierwszeństwo, nie była używana przez społeczność zoologiczną przez ponad 100 lat i dlatego stanowi nomen oblitum.

Etymologia Salicaria: łac. salictarius lub salicarius ‘wierzbowy’, od salix, salicis ‘wierzba’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Sylvia fluviatilis J. Wolf, 1810. Locustella: nowołac. locustella ‘mały konik polny’, od zdrobnienia łac. locusta ‘konik polny’ (por. epitet gatunkowy Sylvia locustella Latham 1790); aluzja do warkoczącego, piskliwego, podobnego do owadziego śpiewu wykonywanego przez świerszczaka zwyczajnego. Potamodus (Pottamodus): gr. ποταμος potamos ‘rzeka’; ωδος ōdos ‘śpiewak’, od ωδη ōdē ‘śpiew, piosenka’ (por. αδω adō ‘śpiewać’). Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Sylvia locustella Latham 1790 (= Motacilla naevia Boddaert, 1783). Dilara: autor nie wyjaśnił etymologii; gr. δι- di- ‘podwójny’; λαρος laros ‘miły, łagodny’ (por. gr. διλαξ dilax, διλαρια dilaria ‘słowo o nieznanym znaczeniu’ wymienione przez Hezychiusza). Pseudoluscinia: gr. ψευδος pseudos ‘fałszywy’; łac. luscinia ‘słowik’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Pseudoluscinia savii Bonaparte, 1838 (= Sylvia Luscinioides Savi, 1824). Lusciniopsis (Luscinioides (gr. -οιδης -oidēs ‘przypominający’)): łac. luscinia ‘słowik, świetna piosenkarka’, od cluere ‘być sławnym, głośnym’; canere ‘śpiewać’; gr. οψις opsis ‘wygląd’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Pseudoluscinia savii Bonaparte, 1838 (= Sylvia Luscinioides Savi, 1824). Psithyroedus: gr. ψιθυρ psithur, ψιθυρος psithuros ‘szeptanie’, od ψιθυριζω psithurizō ‘szeptać’; αηδων aēdōn, αηδονος aēdonos ‘śpiewaczka, słowik’, od αειδω aeidō ‘śpiewać’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Sylvia locustella Latham 1790 (= Motacilla naevia Boddaert, 1783). Philomelopsis: rodzaj Philomela Blyth, 1833; gr. οψις opsis ‘wygląd’. Parnopia: w mitologii greckiej Parnopios (Pan Szarańczy) było nazwiskiem nadanym Apollowi w Beocji, po tym gdy odpędził szarańczę, od παρνοψ parnopy, παρνοπος parnopos ‘szarańcza’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Sylvia locustella Latham 1790 (= Motacilla naevia Boddaert, 1783). Aedonops: gr. αηδων aēdōn, αηδονος aēdonos ‘słowik, śpiewaczka’, od αειδω aeidō ‘śpiewać’; ωψ ōps, ωπος ōpos ‘twarz, wygląd’. Gatunek typowy: Sylvia fluviatilis Wolf, 1810. Aedonopsis: gr. αηδων aēdōn, αηδονος aēdonos „słowik, śpiewaczka”, od αειδω aeidō „śpiewać”; οψις opsis „wygląd”; według Richmond Card Index nazwa ta jest korektą Aedonops. Gatunek typowy: Sylvia fluviatilis Wolf, 1810. Acridiornis: akridion‘„mały konik polny’, od zdrobnienia ακρις akris, ακριδος akridos ‘konik polny’; ορνις ornis, ορνιθος ornithos ‘ptak’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Motacilla naevia Boddaert, 1783. Androphilus: gr. ανηρ anēr, ανδρος andros ‘człowiek’; φιλος philos ‘miłośnik’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Androphilus accentor Sharpe, 1888.

Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki:

Uwagi

Przypisy

Systematyka i nazwy polskie za:

Bibliografia

Kategoria:Świerszczaki Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Jakoba Kaupa