Sezon 1984/1985 był dla Radomiaka Radom debiutem w ekstraklasie. Drużyna od 2 lat prowadzona była przez Józefa Antoniaka i Jura Zielińskiego. W poprzednim sezonie wywalczyła mistrzostwo grupy wschodniej II ligi, uzyskując awans do najwyższej klasy rozgrywek. Przez 3 pierwsze kolejki I ligi Radomiak utrzymywał pozycję lidera, a na zakończenie rundy jesiennej zajął 5. miejsce, nie przegrywając ani razu na własnym boisku. Z kolei wiosna okazała się słabsza w wykonaniu Zielonych. Mimo wygranej 5:1 z Górnikiem Wałbrzych w ostatniej serii spotkań, rozgrywki ukończyli na 15. miejscu i zostali zdegradowani do II ligi. Zgromadzili tyle samo punktów co Śląsk Wrocław, ale drużyna z Dolnego Śląska miała lepszy bilans bramkowy, dzięki czemu została w ekstraklasie.

Okres przedsezonowy W sezonie 1982/1983 Zieloni zostali mistrzami jesieni w rozgrywkach II ligi, jednak w rundzie wiosennej dali się wyprzedzić Motorowi Lublin. W kolejnym sezonie również prowadzili na półmetku turnieju ligowego, ale 20 czerwca 1984 roku w Warszawie zwycięstwem nad Hutnikiem 2:1 po bramkach Szymona Trzaskowskiego i Mirosława Banaszka zapewnili sobie mistrzostwo i tym samym awans do I ligi.

Z inicjatywy prezesa Ryszarda Antoniewicza Radomiak został wzmocniony 3 zawodnikami: Adamem Beneszem ze Stali Stoczni Szczecin, Andrzejem Szymankiem z Górnikiem Zabrze i Włodzimierzem Andrzejewskim z Broni Radom, który do zespołu dołączył w trakcie sezonu.

Rozgrywki I ligi Pierwszy mecz odbył się 11 sierpnia 1984 rok; na stadionie przy Struga Radomiak pokonał Bałtyk Gdynia 3:0 i jako pierwszy objął pozycję lidera I ligi. Wynik otworzył debiutujący w drużynie Andrzej Szymanek. Kolejne spotkanie było również zwycięskie, 1:0 z ŁKS-em Łódź. W 3. kolejce nastąpił podział punktów z Zagłębiem Sosnowiec; w 17. minucie bramka kapitana Pawła Zawadzkiego dała Zielonym prowadzenie, gospodarze zaś wyrównali w 2. połowie. Tydzień później w Szczecinie radomianie ponieśli pierwszą porażkę w lidze, ulegając miejscowej Pogoni 0:2, przez co stracili 1. miejsce w tabeli rozgrywek.

1 września przy 20-tysięcznej radomskiej publiczności Radomiak zremisował z obrońcą tytułu mistrza Polski, Lechem Poznań 1:1. W spotkaniu z Ruchem Chorzów poniósł kolejną porażkę i tracił już 4 punkty do liderującego Widzewa. W kolejnym meczu ze zdobywcą Pucharu Polski, Wisłą Kraków, w drużynie Zielonych zadebiutował Włodzimierz Andrzejewski, który na początku gry, po zagraniu Adama Benesza, niepilnowany, pokonał bramkarza rywali Jerzego Zajdę. Debiutant ustalił wynik spotkania 1:0. Po 7 kolejkach z 8 punktami na koncie Radomiak zajmował 6. miejsce.

Następnie w Radomiu przy zgromadzonych 17 tysiącach widzów podejmował Legię Warszawa. W 37. minucie prowadzący mecz sędzia, Ryszard Wdowiak z Legnicy, popełnił błąd, dyktując rzut karny dla gospodarzy za rzekome zagranie ręką przez Stefana Majewskiego. Jedenastkę wykorzystał Paweł Zawadzki. Arbiter wydawał budzące kontrowersje decyzje. W 50. minucie nie zauważył faulu na Andrzeju Niedziółce, a piłkę przejęła stołeczna drużyna i przeprowadziła szybki kontratak zakończony celnym strzałem Andrzeja Buncola. Mecz zakończył się podziałem punktów. Kolejne spotkanie Radomiak przegrał z Lechią Gdańsk na wyjeździe 1:2, natomiast na własnym stadionie wypełnionym 20-tysięczną publicznością pokonał łódzki Widzew po wykorzystanym rzucie karnym przez Zawadzkiego. Do końca rundy radomianom udało się odnieść jeszcze jedno zwycięstwo. Na początku listopada w pokonanym polu pozostawili zespół Motoru Lublin, a bramki dla Zielonych zdobyli: dwie Andrzejewski i jedną Banaszek. Radomiak także dwukrotnie przegrał (GKS Katowice, Górnik Zabrze), a rundę jesienną zakończył dwoma remisami kolejno ze Śląskiem Wrocław i Górnikiem Wałbrzych, plasując się w klasyfikacji ligowej na 5. miejscu.

"Marsz" w dół tabeli 450px|right Rundę wiosenną Radomiak rozpoczął od bezbramkowego remisu z Bałtykiem Gdynia. Kolejne spotkania to dwie porażki z zespołami: ŁKS-u i Zagłębia Sosnowiec. Serię przegranych meczów przerwał pojedynek z Pogonią Szczecin, w którym nie padła ani jedna bramka. Potem Zieloni przegrali kolejno z Ruchem i Lechem. W Krakowie z kolei odnieśli pierwsze zwycięstwo w II rundzie. W 49. minucie arbiter podyktował rzut karny, który wykorzystał Zawadzki, a następnie po wyprowadzeniu kontrataku, w 77. minucie, Banaszek zagrał piłkę do Sajewicza, a ten strzelając z pełnego biegu, umieścił futbolówkę w siatce rywala i ustalił wynik meczu 2:0. Kolejne pojedynki zakończyły się porażkami z Legią i Widzewem oraz remisem z Lechią Gdańsk. 5 czerwca 1985 zwyciężyli na własnym boisku GKS Katowice 2:0 po trafieniach Sajewicza. Przegrane mecze z Motorem i ze Śląskiem oraz podział punktów z Górnikiem Zabrze spowodowały spadek Radomiaka na przedostatnie, 15. miejsce.

Decydująca ostatnia kolejka Po 29. kolejce ostatnia w klasyfikacji Wisła Kraków była pozbawiona szans na utrzymanie się w ekstraklasie. Radomiak tracił 1 punkt do Lechii (13. miejsce) i Bałtyku (14.), a 2 do Śląska, GKS-u i Pogoni (10. - 12.). O układzie dolnej części tabeli miały wpływ 4 mecze, które rozstrzygnęły się na niekorzyść radomskiego zespołu. Radomianie zwyciężyli 5:1 Górnik Wałbrzych po bramach Banaszka, dwóch Ogorzałka, Niedziółki i Sajewicza. Pogoń zremisowała z pewną wicemistrzostwa Legią, Wisła uległa Bałtykowi, a Lechia pokonała Śląsk Wrocław. Radomiakowi do utrzymania zabrakło 2 bramek. Zgromadził tyle samo punktów co drużyna z Dolnego Śląska, jednak miał słabszy bilans bramkowy i został zdegradowany do II ligi.

Po spadku Zieloni jeszcze przez 3 sezony grali na zapleczu ekstraklasy, po czym spadli do III ligi.

Mecze ligowe w sezonie 1984/1985 NrDataMiejsceRywalWynikStrzelcy dla Radomiaka111 sierpnia 1984DBałtyk Gdynia3:0Szymanek 8, Banaszek 39, Mrozek 68214 sierpnia 1984WŁKS Łódź1:0Sajewicz 68318 sierpnia 1984DZagłębie Sosnowiec1:1Zawadzki 17425 sierpnia 1984WPogoń Szczecin0:251 września 1984DLech Poznań1:1Szymanek 4468 września 1984WRuch Chorzów1:2Szymanek 70715 września 1984DWisła Kraków1:0Andrzejewski 13822 września 1984DLegia Warszawa1:1Zawadzki 37929 września 1984WLechia Gdańsk1:2Niedziółka 26106-7 października 1984DWidzew Łódź1:0Zawadzki 73 (rzut karny)1120-21 października 1984WGKS Katowice0:1123-4 listopada 1984DMotor Lublin3:0Andrzejewski 14, 66, Banaszek 891310-11 listopada 1984WGórnik Zabrze0:21417-18 listopada 1984DŚląsk Wrocław0:01521 listopada 1984WGórnik Wałbrzych1:1Szymanek 21169-10 marca 1985WBałtyk Gdynia0:01716-17 marca 1985DŁKS Łódź0:21823 marca 1985WZagłębie Sosnowiec1:2Sajewicz 171926-27 marca 1984DPogoń Szczecin0:0206 kwietnia 1985WLech Poznań0:22113-14 kwietnia 1985DRuch Chorzów1:2Benesz 35 (rzut karny)2220-21 kwietnia 1984WWisła Kraków2:0Zawadzki 49 (rzut karny), Sajewicz 77235 maja 1985WLegia Warszawa0:2249 maja 1985DLechia Gdańsk0:02523 maja 1985WWidzew Łódź1:3Skonieczny 65265 czerwca 1985DGKS Katowice2:0Sajewicz 65, 70278-9 czerwca 1985WMotor Lublin1:2Sajewicz 232815-16 czerwca 1985DGórnik Zabrze1:1Sajewicz 80 2919 czerwca 1985WŚląsk Wrocław0:23023 czerwca 1985DGórnik Wałbrzych5:1Banaszek 22, Ogorzałek 30, 71, Niedziółka 37, Sajewicz 83

Gole Radomiaka podano w pierwszej kolejności.

Czołówka klasyfikacji rundy jesiennej M Nazwa klubu Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Bilansbramkowy Punkty 1 Legia Warszawa 15 9 4 2 22 - 9 22 2 Górnik Zabrze 15 9 3 3 16 – 5 21 3 Lech Poznań 15 6 7 2 15 – 10 19 4 Widzew Łódź 15 6 6 3 13 – 7 18 5 Radomiak Radom 15 5 5 5 15 – 13 15 6 Zagłębie Sosnowiec 15 4 7 4 18 – 17 15 7 GKS Katowice 15 4 7 4 12 – 12 15 8 Śląsk Wrocław 15 5 4 6 17 – 16 14

Klasyfikacja końcowa M Nazwa klubu Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Bilansbramkowy Punkty 1 Górnik Zabrze 30 16 10 4 38 – 16 42 2 Legia Warszawa 30 17 7 6 36 – 19 41 3 Widzew Łódź 30 13 12 5 34 – 16 38 4 Lech Poznań 30 14 10 6 41 – 31 38 5 Zagłębie Sosnowiec 30 11 9 10 37 – 38 31 6 ŁKS Łódź 30 11 8 11 31 – 32 30 7 Ruch Chorzów 30 10 9 11 28 – 28 29 8 Górnik Wałbrzych 30 8 13 9 32 – 35 29 9 Motor Lublin 30 9 9 12 30 – 36 27 10 GKS Katowice 30 7 12 11 22 – 28 26 11 Pogoń Szczecin 30 9 8 13 29 – 36 26 12 Lechia Gdańsk 30 8 10 12 23 – 34 26 13 Bałtyk Gdynia 30 9 8 13 22 – 35 26 14 Śląsk Wrocław 30 8 9 13 34 – 36 25 15 Radomiak Radom 30 8 9 13 29 – 32 25 16 Wisła Kraków 30 7 7 16 19 – 33 21

Legenda:

Puchar Europy Puchar UEFA Puchar Zdobywców Pucharów Spadek do II ligi Widzew Łódź zdobywając Puchar Polski zakwalifikował się do Pucharu Zdobywców Pucharów. Zwolnione miejsce w Pucharze UEFA zajął Lech Poznań.

Puchar Polski Występujący w najwyższej klasie rozgrywek w Polsce Radomiak przystąpił w II rundzie, zwyciężając LZS Grudnia Wielka 3:2. Udział w rozgrywkach Pucharu Polski zakończył w III rundzie. W drugiej serii rzutów karnych uległ 4:5 Broni Radom.

Zawodnicy Skład na sezon 1984/1985 Bramkarze Krzysztof Koszarski Jan Makowiecki (wiosna) Obrońcy Ryszard Mrozek Arkadiusz Skonieczny Marek Sadowski Paweł Zawadzki Pomocnicy Włodzimierz Andrzejewski Adam Benesz Mirosław Banaszek Andrzej Niedziółka Janusz Pietrasik Marek Ogorzałek Napastnicy Janusz Rybak Mirosław Sajewicz Andrzej Szymanek Marek Wojdaszka Leszek Zgutka

Powołania do reprezentacji W 1985 roku powołanie do kadry B reprezentacji Polski otrzymali Marek Sadowski i Andrzej Niedziółka na mecz z Czechosłowacją. W spotkaniu wystąpili obaj zawodnicy; Niedziółka strzelił jedną bramkę.

Transfery do klubu Data Poz. Piłkarz Transfer z 1984 PO Adam Benesz Stal Stocznia Szczecin 1984 NA Andrzej Szymanek Górnik Zabrze 1984 NA Włodzimierz Andrzejewski Broń Radom 1985 BR Jan Makowiecki Zwolenianka Zwoleń

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Radomiak Radom