Armata sześciofuntowa (ang. Royal Ordnance Quick Firing 6-pounder 7 cwt) to brytyjskie działo przeciwpancerne kalibru 57 mm z okresu II wojny światowej zaprojektowane jako następca armaty dwufuntowej. Po raz pierwszy użyte bojowo w Afryce Północnej w kwietniu 1942.

Istniały także inne wersje tej armaty, okrętowa – QF 6-pdr 10 cwt oraz przeciwlotnicza – QF 6-pdr 6 cwt. Oznaczenie „cwt” to angielska miara wagi wynosząca 112 funtów i w przypadku tej armaty określała masę lufy.

Historia Prace projektowe rozpoczęto w 1938 i sama armata była gotowa już w 1940, ale laweta do niej została zaprojektowana dopiero w 1941. Nowe działo było zdecydowanie lepsze od swojego poprzednika, miało znacznie lepszą przebijalność pancerza (z odległości 1000 m pomiędzy 60 a 140 mm w zależności od amunicji), a co najważniejsze była do niego dostępna amunicja burząca przez co mogło być używane nie tylko jako armata przeciwpancerna, lecz także jako działo piechoty.

W tym samym czasie kiedy powstała armata sześciofuntowa, standardowym działem przeciwpancernym w armii amerykańskiej była 37 mm armata przeciwpancerna M3, która podobnie jak poprzednik QF 6-pounder, w 1940 była już konstrukcją przestarzałą. Amerykanie zdecydowali się więc rozpocząć produkcję armaty brytyjskiej na licencji jako 57 mm M1, wersja amerykańska była praktycznie identyczna z brytyjską, różniła się tylko nieco dłuższą lufą w porównaniu z wersją brytyjską.

Odmiana czołgowa tej armaty używana była między innymi przez czołgi piechoty Valentine (w wersji VIII, IX, X) i Churchill (III i IV), czołgi pościgowe Crusader (III) oraz Cromwell (wczesne wersje).

Odmiany Mk 2 – pierwsza wersja produkcyjna, Mk 3 – wersja czołgowa odmiany Mk 2, Mk 4 – nieco dłuższa lufa, zmieniony hamulec wylotowy, Mk 5 – wersja czołgowa odmiany Mk 4, Airlanding – wersja Mk 4 ze zmodyfikowanym podwoziem tak aby mieściła się w szybowcu transportowym Horsa, 57-mm M1 – wersja budowana w Stanach Zjednoczonych bez hamulca wylotowego, Molins – wersja przeznaczona do samolotów De Havilland Mosquito z automatem ładującym, budowana przez firmę Molins, która przed wojną produkowała automaty do sprzedaży papierosów.

Amunicja przeciwpancerna: APC – od września 1942 APCBC – od stycznia 1943 APCR – od października 1943 APDS – od marca 1944 burząca odłamkowa

Linki zewnętrzne The 6 Pounder Anti-Tank Gun

Kategoria:Brytyjskie holowane działa przeciwpancerne Kategoria:Brytyjska broń artyleryjska II wojny światowej