Józef (Mojżesz) Hecht (ur. 14 grudnia 1891 w Łodzi, zm. 19 czerwca 1951 w Paryżu) – polski malarz, rzeźbiarz, ale przede wszystkim grafik żydowskiego pochodzenia.
Studiował w latach 1909–1914 w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, pod kierunkiem Wojciecha Weissa (malarstwo) i Józefa Pankiewicza (grafikę), gdzie był jednym z najzdolniejszych studentów otrzymującym wielokrotnie nagrody za osiągnięcia malarskie i graficzne. W trakcie i po ukończeniu studiów dzięki wsparciu rodziny podróżował po Europie. W 1911 roku artysta odwiedził Wiedeń, w 1913 roku Rzym i Capri. Gdy wybuchła I wojna światowa, Hecht przebywał w Berlinie. Władze niemieckie nakazały mu wtedy wyjazd do Norwegii, gdzie mieszkał i tworzył do roku 1919.
W roku 1920 zamieszkał w Paryżu. Uczestniczył w wielu wystawach, m.in. we Francji (Salon d’Automne i Salon des Indépendants), Stanach Zjednoczonych, Anglii i Polsce. Jego prace zostały nagrodzone dwoma złotymi medalami na Wystawie Światowej w Paryżu w roku 1937. W tym czasie jego ulubionym tematem stały się zwierzęta, które obserwował i szkicował w Jardin des Plantes. W stolicy Francji zaprzyjaźnił się z rzeźbiarzem Moise Koganem, który wprowadził go do kolonii artystów Cite Falguiere, gdzie mieszkali Amedeo Modigliani, Jacques Lipchitz, Leon Indenbaum i Oscar Miestchaninoff. W swojej pracowni paryskiej zapoznawał wielu artystów z techniką miedziorytniczą bulino.
Pierwszym krokiem artysty do uznania jego twórczości w stolicy Francji były wykonane w 1926 roku ilustracje do książki L’Eubage aux antipodes de l’unité autorstwa Blaise’a Cendrarsa. W tym samym roku odbył się również indywidualna wystawa prac Hechta w galerii Berthe Weill (jednej z najważniejszych prezentujących sztukę nowoczesną w Paryżu), a kilka miesięcy później kolejna w Galerie le Nouvel Essor, na której zaprezentowane zostały prace z teki Arka Noego z przedmową francuskiego symbolisty Gustave Kahna. W roku 1928 opublikował tekę grafik pod tytułem Atlas z poematem , zaś w 1929 ukazały się Animaux i Croquis d’Animaux, obejmujące po dziesięć rycin każdy i będących kwintesencją graficznego stylu artysty. Wszystkie jego dzieła budowane są za pomocą ostrej, precyzyjnej linii, lecz jednocześnie dekoracyjnej, wpisującej się w założenia stylistyczne art déco.
W 1928 roku wystawił dwa miedzioryty w Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi (przedstawiające widoki krajobrazu Afryki i Azji z jej fauną i florą)„Łódź w Ilustracji”, 13 V 1928, nr 20, s. 6..
W 1927 Hecht spotkał Stanleya Williama Haytera, młodego Brytyjczyka osiadłego w Paryżu, który stał się jego uczniem i przyjacielem na całe życie. Skutkiem współpracy artystów było otworzenie w 1927 roku Atelier 17 (Studio 17), które stało się przestrzenią gdzie eksperymentowali, wymieniali doświadczenia i pomysły, a następnie tworzyli m.in.: Pablo Picasso, Jian Miro, Alberto Giacometti, Max Ernst, Wassily Kandinsky, Yves Tanguy, Alexander Calder, Maria Helena Vieira da Silvai inni wybitni artyści. Hecht był także założycielem wraz z Pierre Guastalla i dziewięcioma innymi artystami stowarzyszenia La Jeune Gravure Contemporaine (Młoda Współczesna Grafika Warsztatowa) w 1929 roku.
Jego żoną była szwedzka artystka .
W trakcie II wojny światowej Józef Hecht znalazł schronienie w Casablance, a później w Marsylii. Następnie zatrzymał się w Banyuls-sur-Mer, po czym wyjechał do Belley, małego miasteczka w Sabaudii. Jesienią 1944 roku wrócił do swojej pracowni w Cite Falguiere, ale był zbyt obciążony doświadczeniami wojny, aby tworzyć. W 1946 roku Hayter zachęcił go do wznowienia prac graficznych. Wspólnie zrealizowali projekt „The Drowned Woman”. W 1948 roku Hecht opracował autorską technikę „reliefowego” druku graficznego, która została doceniona przez wielu grafików i krytyków sztuki.
19 lipca 1951 roku, podczas pracy nad kartonem do gobelinu wykonywanego na zamówienie ze Szwecji, Hecht zmarł na zawał serca w swojej pracowni w Paryżu.
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia Dominique Tonneau-Ryckelynck, Roland Plumart, Joseph Hecht 1891-1951. Catalogue Raisonne de l’OEuvre Grave, Musee de Gravelines, Gravelines 1992. Józef Hecht (1891-1951): Finezja linii - żywioł barw = the fineness of line - the force of colour, red. Magdalena Furmanik-Kowalska, Katarzyna Kulpińska, Krzysztof Wejman, Fundacja Art & Modern / Wejman Gallery / Muzeum Miasta Łodzi / Łódzkie Towarzystwo Naukowe / Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą "Polonika", Warszawa - Łódź 2024, ISBN: 978-83-963329-2-9. Józef Hecht. L'Arche de Noé / Atlas, red. Magdalena Furmanik-Kowalska, Krzysztof Wejman, teksty: Katarzyna Kulpińska, Fundacja Art & Modern / Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą "Polonika", Warszawa 2023, ISBN: 978-83-963329-3-6. Gravures et Livres de Joseph Hecht (katalog wystawy), Bibliothèque Municipale de Mulhouse, 1968. Joan Moser, Atelier 17 (katalog wystawy) University of Wisconsin, Madison 1977. M. A. Roosevelt, Joseph Hecht (katalog wystawy), Dolan/Maxwell Gallery, Philadelphie 1985. Traité de Gravure, red. Eugène Rouir, Le livre et l’estampe, 1994. Joseph Hecht 1891-1951 (katalog wystawy), Galerie Arsène Bonafous-Murat, Paryż 1998. Stanley William Hayter, New Ways of Gravure, Oxford University Press, Londyn 1966. Stanley William Hayter, About Prints, Oxford University Press, London 1962.
Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Polscy malarze pochodzenia żydowskiego Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1951 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi