thumb|Leontien van Moorsel – pięciokrotna medalistka olimpijska w kolarstwie thumb|Medalistki olimpijskie w wyścigu drużynowym na dochodzenie podczas igrzysk w Rio de Janeiro w 2016 roku thumb|Medalistki olimpijskie w keirinie podczas igrzysk w Londynie w 2012 roku Medalistki igrzysk olimpijskich w kolarstwie – zestawienie zawodniczek, które przynajmniej raz stanęły na podium zawodów olimpijskich w kolarstwie.
Medale olimpijskie w kolarstwie przyznawane są w jego czterech odmianach – kolarstwie szosowym, torowym, górskim i BMX.
Kolarstwo znajduje się w programie letnich igrzysk olimpijskich od ich pierwszej nowożytnej edycji w 1896 roku. W latach 1896–1980 o medale olimpijskie rywalizowali wyłącznie mężczyźni. Pierwszą konkurencją kobiet włączoną do programu olimpijskiego był wyścig ze startu wspólnego w kolarstwie szosowym podczas igrzysk w Los Angeles w 1984 roku. Na kolejnych igrzyskach systematycznie zwiększano liczbę konkurencji kolarskich wśród kobiet – w 1988 roku w Seulu rozegrano sprint indywidualny w kolarstwie torowym, w 1992 roku w Barcelonie dołączono wyścig indywidualny na dochodzenie, w 1996 roku w Atlancie zadebiutowały jazda indywidualna na czas, wyścig punktowy i kolarstwo górskie (cross-country), a w 2000 roku w Sydney wyścig na 500 m na czas w kolarstwie torowym. Tę ostatnią konkurencję rozegrano tylko dwukrotnie, od igrzysk w Pekinie nie ma jej w programie olimpijskim. Od 2008 roku rozgrywane są natomiast zawody indywidualne w kolarstwie BMX. Podczas igrzysk w Londynie kalendarz zawodów olimpijskich uległ znacznym zmianom – zaprzestano rozgrywać wyścig punktowy i wyścig indywidualny na dochodzenie, natomiast do programu włączono keirin, omnium, wyścig drużynowy na dochodzenie i sprint drużynowy.
Najwięcej medali olimpijskich w konkurencjach kobiet we wszystkich odmianach kolarstwa zdobyły zawodniczki z Holandii. W ich dorobku jest 17 medali – 9 złotych, 2 srebrne i 6 brązowych. Tyle samo medali zdobyły reprezentantki Stanów Zjednoczonych, jednak na ich koncie jest mniej złotych medali, w efekcie czego plasują się w klasyfikacji państw na czwartym miejscu. Drugie miejsce z 16 medalami (8 złotych, 6 srebrnych i 2 brązowe) zajmuje Wielka Brytania, a trzecie Francja (13 medali – 7 złotych, 5 srebrnych i 1 brązowy).
Najbardziej utytułowaną zawodniczką jest Leontien van Moorsel, która zdobyła cztery złote i jeden srebrny medal. Cztery złota olimpijskie ma na koncie również Laura Trott. Z kolei najwięcej medali wszystkich kruszców ma w swoim dorobku Anna Meares, która stała na podium olimpijskim sześciokrotnie, zdobywając dwa złote, jeden srebrny i trzy brązowe medale. W kolarstwie szosowym najbardziej utytułowana jest Leontien van Moorsel (3 złote medale), w kolarstwie torowym – Laura Trott (4 złote medale), w kolarstwie górskim – Paola Pezzo (2 złote medale), a w kolarstwie BMX – Mariana Pajón (2 złote medale).
Medalistki chronologicznie Kolarstwo szosowe Wyścig ze startu wspólnego Wyścig ze startu wspólnego kobiet jest częścią programu olimpijskiego od igrzysk w Los Angeles w 1984 roku. Była to pierwsza kolarska konkurencja kobiet wprowadzona do igrzysk olimpijskich. W 1984 roku dystans wyniósł 79,2 km, w 1988 roku w Seulu – 82 km, w 1992 roku w Barcelonie – 81 km, w 1996 roku w Atlancie – 104 km, w 2000 roku w Sydney – 126 km, w 2004 roku w Atenach – 118,8 km, w 2008 roku w Pekinie – 126 km, w 2012 roku w Londynie – 140 km, a w 2016 roku w Rio de Janeiro – 136,9 km.
Najbardziej utytułowaną zawodniczką w tej konkurencji jest Jeannie Longo-Ciprelli z jednym złotym i jednym srebrnym medalem. Po dwa medale wywalczyły również Monique Knol i Emma Johansson. W tabeli przedstawiono medalistki w wyścigu ze startu wspólnego w latach 1984–2016.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1984, Los Angeles 1988, Seul 1992, Barcelona 1996, Atlanta 2000, Sydney 2004, Ateny 2008, Pekin 2012, Londyn 2016, Rio de Janeiro
Jazda indywidualna na czas Jazda indywidualna na czas kobiet przeprowadzana jest w ramach igrzysk olimpijskich od 1996 roku. Wówczas dystans do pokonania przez zawodniczki liczył 26 km, w 2000 roku w Sydney trasa wyniosła 28,8 km, w 2004 roku w Atenach – 24 km, w 2008 roku w Pekinie – 23,5 km, w 2012 roku w Londynie – 29 km, a w 2016 roku w Rio de Janeiro – 29,8 km.
Najbardziej utytułowaną zawodniczką w tej konkurencji jest Kristin Armstrong z trzema tytułami mistrzyni olimpijskiej. Poniżej przedstawiono medalistki w jeździe indywidualnej na czas w latach 1996–2016.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1996, Atlanta 2000, Sydney 2004, Ateny 2008, Pekin 2012, Londyn 2016, Rio de Janeiro
Kolarstwo torowe Sprint indywidualny Sprint indywidualny kobiet jest częścią programu igrzysk olimpijskich od 1988 roku. W latach 1988–2000 dystans do pokonania wynosił 4 okrążenia, czyli 1000 m, od 2004 roku wynosi 3,5 okrążenia (875 m) w wyścigach eliminacyjnych i 3 okrążenia (750 m) w wyścigach fazy zasadniczej. Najbardziej utytułowanymi zawodniczkami w tej konkurencji są Erika Salumäe i Félicia Ballanger z dwoma złotymi medalami. Najwięcej medali wszystkich kolorów zdobyła natomiast Anna Meares (złoty, srebrny i brązowy). W tabeli zaprezentowane zostały medalistki w sprincie indywidualnym w latach 1988–2016.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1988, Seul 1992, Barcelona 1996, Atlanta 2000, Sydney 2004, Ateny 2008, Pekin Guo Shuang 2012, Londyn Guo Shuang 2016, Rio de Janeiro
Keirin Keirin kobiet zadebiutował podczas igrzysk olimpijskich w Londynie w 2012 roku. W tabeli przedstawiono medalistki w tej konkurencji w latach 2012–2016.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2012, Londyn Guo Shuang Lee Wai Sze 2016, Rio de Janeiro
Omnium Omnium kobiet zadebiutował podczas igrzysk olimpijskich w Londynie w 2012 roku. W tabeli przedstawiono medalistki w tej konkurencji w latach 2012–2016.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2012, Londyn 2016, Rio de Janeiro
Wyścig punktowy Wyścig punktowy kobiet był rozgrywany na igrzyskach olimpijskich w latach 1996–2008. Odbywał się na dystansie 20 km, na tej trasie zawodniczki zdobywały punkty za pokonanie lotnych premii czy za dublowanie peletonu. Jedyną zawodniczką, która w tej konkurencji zdobyła dwa medale olimpijskie, Olga Slusariewa – złota i brązowa medalistka w latach 2000–2004. W tabeli przedstawiono zawodniczki, które zdobyły medale w wyścigu punktowym.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1996, Atlanta 2000, Sydney 2004, Ateny 2008, Pekin
Wyścig indywidualny na dochodzenie Wyścig indywidualny na dochodzenie kobiet znajdował się w programie olimpijskim od 1992 do 2008 roku. Do 2004 roku dystans wynosił 3000 m, a w 2008 roku – 4000 m. Jedyną dwukrotną medalistką w tej konkurencji jest Leontien van Moorsel, w dorobku której znajduje się złoty i brązowy medal. Poniżej przedstawiono medalistki w wyścigu indywidualnym na dochodzenie kobiet w latach 1992–2008.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1992, Barcelona 1996, Atlanta 2000, Sydney 2004, Ateny 2008, Pekin
500 m na czas Wyścig na 500 m na czas rozegrano w ramach igrzysk olimpijskich w 2000 i 2004 roku. Poniżej przedstawiono medalistki tych zawodów.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2000, Sydney Jiang Cuihua 2004, Ateny Jiang Yonghua
Wyścig drużynowy na dochodzenie Wyścig drużynowy na dochodzenie kobiet od 2012 roku zastąpił ten sam wyścig rozgrywany w formacie indywidualnym. Podczas obu edycji igrzysk, na których konkurencja była rozgrywana, kolejność na podium olimpijskim była taka sama – złoto zdobyły Brytyjki, srebro Amerykanki, a brąz Kanadyjki. Joanna Rowsell i Laura Trott dwukrotnie zostały mistrzyniami olimpijskimi w tej konkurencji. W 2012 roku dystans wyścigu wyniósł 3000 m, a cztery lata później 4000 m. W zestawieniu ujęto medalistki w wyścigu drużynowym na dochodzenie kobiet z lat 2012–2016.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2012, Londyn Wielka Brytania Danielle KingLaura TrottJoanna Rowsell USA Sarah HammerDotsie BauschLauren TamayoJennie Reed Kanada Tara WhittenGillian CarletonJasmin Glaesser 2016, Rio de Janeiro Wielka Brytania Katie ArchibaldLaura TrottElinor BarkerJoanna Rowsell USA Sarah HammerKelly CatlinChloé DygertJennifer Valente Kanada Allison BeveridgeJasmin GlaesserKirsti LayGeorgia SimmerlingLaura Brown
Sprint drużynowy Sprint drużynowy kobiet wprowadzony został do programu igrzysk olimpijskich w 2012 roku. Trzy zawodniczki zdobyły w tej konkurencji po dwa medale, najbardziej utytułowaną jest Gong Jinjie, w dorobku której jest złoty i srebrny medal. W tabeli przedstawiono medalistki w sprincie drużynowym w latach 2012–2016.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2012, Londyn Niemcy Kristina VogelMiriam Welte ChRL Gong JinjieGuo Shuang Australia Kaarle McCullochAnna Meares 2016, Rio de Janeiro ChRL Gong JinjieZhong Tianshi Rosja Darja SzmielowaAnastasija Wojnowa Niemcy Miriam WelteKristina Vogel
Kolarstwo górskie Cross-country Kolarstwo górskie zadebiutowało na igrzyskach olimpijskich w 1996 roku w Atlancie. Podczas tych igrzysk dystans do pokonania przez zawodniczki wyniósł 31,9 km, w 2000 roku w Sydney – 35,5 km, w 2004 roku w Atenach – 31,3 km, w 2008 roku w Pekinie – 26,7 km, w 2012 roku w Londynie – 29,26 km, a w 2016 roku w Rio de Janeiro – 29,67 km.
W tej konkurencji najbardziej utytułowaną zawodniczką jest Paola Pezzo z dwoma złotymi medalami olimpijskimi w 1996 i 2000 roku. Trzykrotnie na podium stanęła Sabine Spitz, zdobywając po jednym medalu każdego koloru. W tabeli ujęto zawodniczki, które przynajmniej raz stanęły na podium olimpijskim w tej konkurencji w latach 1996–2016.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1996, Atlanta 2000, Sydney 2004, Ateny 2008, Pekin 2012, Londyn 2016, Rio de Janeiro
Kolarstwo BMX Wyścig indywidualny Kolarstwo BMX po raz pierwszy znalazło się w programie olimpijskim podczas igrzysk w Pekinie w 2008 roku. Rozgrywane są wyścigi indywidualne, w których w poszczególnych rundach (półfinałach i finałach) bierze udział po osiem zawodniczek. Czas przejazdu wynosi ok. 30 sekund, a dystans wyścigu to 350 m. Dwukrotnie mistrzynią olimpijską w tej konkurencji została Mariana Pajón, jako jedyna dwukrotnie stanęła na podium olimpijskim. W tabeli przedstawiono medalistki w kolarstwie BMX w latach 2008–2016.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2008, Pekin 2012, Londyn 2016, Rio de Janeiro
Klasyfikacje medalowe Klasyfikacja zawodniczek W poniższym zestawieniu ujęto klasyfikację zawodniczek, które zdobyły przynajmniej jeden medal olimpijski w kolarstwie. W przypadku, gdy dana zawodniczka reprezentowała więcej niż jeden kraj, podano wszystkie państwa, dla których zdobyła medale olimpijskie. W przypadku, gdy dwie lub więcej zawodniczek zdobyło tę samą liczbę medali wszystkich kolorów, wzięto pod uwagę najpierw kolejność chronologiczną, a następnie porządek alfabetyczny.