Asafa Powell (ur. 23 listopada 1982 w Spanish Town w stanie Saint Catherine) – jamajski lekkoatleta, były rekordzista świata w biegu na 100 m (9,74 s), złoty medalista z Rio de Janeiro w sztafecie.

Kariera Pochodzi z rodziny o sportowych tradycjach: jeden z jego starszych braci Donovan (ur. 1971) uprawiał z powodzeniem lekkoatletykę, był finalistą halowych mistrzostw świata w Maebashi (1999) w biegu na 60 m oraz akademickim mistrzem USA na 100 m, a jednym z jego kuzynów jest Derrick Atkins. Asafa Powell rozpoczynał karierę sportową jako piłkarz, biegami sprinterskimi zainteresował się pod wpływem brata oraz sukcesów Maurice'a Greene'a. W 2001 rozpoczął treningi lekkoatletyczne. W 2004 osiągnął rekord życiowy na 100 m poniżej 10 sekund – 9,87. 14 czerwca 2005 na zawodach w Atenach ustanowił rekord świata na tym dystansie na 9,77, poprawiając o setną sekundy dotychczasowe osiągnięcie Tima Montgomery'ego. Rekord ten wyrównał w 2006 roku na mityngu w Gateshead.

Powell jest studentem medycyny sportowej w Kingston. Startował na mistrzostwach świata w 2003 (odpadł po falstarcie w ćwierćfinale). Na igrzyskach olimpijskich w Atenach 2004 był wymieniany w gronie faworytów do medalu, ale ostatecznie zajął 5. miejsce. Ta sama sytuacja miała miejsce 4 lata później, w Pekinie. Mierzy 190 cm wzrostu i waży 88 kg. Do sierpnia 2012 przebiegł w sumie 80 oficjalnych biegów na 100 m poniżej 10 s.

Kontrola antydopingowa przeprowadzona w czerwcu 2013 wykazała u Powella obecność niedozwolonych środków, przez co nie mógł wziąć udziału w mistrzostwach świata w Moskwie (2013). W kwietniu 2014 zawodnik został zdyskwalifikowany na 18 miesięcy.

Największe sukcesy Brąz i srebro Mistrzostw Świata w 2007 roku na 100m i w sztafecie 4x100m 5 zwycięstw podczas Światowego Finału IAAF (bieg na 100 m – 2004, 2006, 2007, 2008; bieg na 200 m – 2004) zwycięstwo we wszystkich biegach na 100 metrów Złotej Ligi w 2006 za co dostał 250000$ 5. miejsce na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach w 2004 roku piąte miejsce na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie w 2008 roku ósme miejsce na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie w 2012 roku Złoty medal podczas Igrzysk Wspólnoty narodów w Melbourne w 2006 roku w biegu na 100m. Złoty medal podczas Igrzysk Wspólnoty narodów w Melbourne w 2006 roku w Biegu sztafetowym 4x100m Srebrny medal podczas Igrzysk Wspólnoty narodów w Manchesterze w 2002 roku w sztafecie 4x100m największa liczba oficjalnych biegów poniżej 10 s w sprincie na 100 m w ciągu sezonu (15-krotnie) (sezon 2008) Brązowy medal Mistrzostw Świata w 2009 roku w Berlinie w biegu na 100m Złoty medal Mistrzostw Świata w 2009 roku w Berlinie w sztafecie 4 x 100 metrów zwycięzca łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2011 w biegu na 100 metrów. Złoty medal Mistrzostw Świata w 2015 roku w Pekinie w sztafecie 4 x 100 metrów Srebrny medal Halowych Mistrzostw Świata 2016 w Portland w biegu na 60 metrów Największa liczba oficjalnych biegów w czasie poniżej 10 sekund na przestrzeni całej kariery - 80 razy do sierpnia 2012

Mistrzostwa Świata Mistrzostwa Świata Miasto Data Konkurencja Wynik Miejsce Osaka 2007 Osaka 26 sierpnia 2007 100m 9.96 s 16px Osaka 2007 Osaka 1 września 2007 4x100m 37,89 s 16pxBerlin 2009 Berlin 16 sierpnia 2009 100m 9.84 s 16pxBerlin 2009 Berlin 22 sierpnia 2009 4x100m 37,31 s 16pxPekin 2015 Pekin 29 sierpnia 2015 4x100m 37,36 s 16px

Na Mistrzostwach Świata w Osace w 2007 roku zdobył brązowy medal na dystansie 100 metrów, uzyskując czas 9.96 s. Powell był faworytem biegu, lecz przez usztywnienie się w momencie, gdy zaczęli doganiać go rywale, uzyskał dopiero trzeci czas. Usprawiedliwiają to jednak dwie nie do końca wyleczone kontuzje. W sztafecie 4 × 100 m zajął drugie miejsce. Na ostatniej zmianie zdołał wyprowadzić jamajską sztafetę (Marvin Anderson, Usain Bolt, Nesta Carter i Asafa Powell) z 5. na 2. miejsce, wyprzedzając sztafetę brytyjską o 0,01 s.

Medale Igrzysk Olimpijskich RokZawodyMiastoMiejsceKonkurencjaCzas2016Letnie Igrzyska Olimpijskie Rio de Janeiro 16pxsztafeta 4 x 100 m37,27

Medale Halowych Mistrzostw Świata RokZawodyMiastoMiejsceKonkurencjaCzas2016Halowe mistrzostwa świata Portland 16pxBieg na 60 m6,50

Medale Igrzysk Wspólnoty narodów RokZawodyMiastoMiejsceKonkurencjaCzas2006Igrzyska Wspólnoty Narodów Melbourne16pxbieg na 100 m10,032006Igrzyska Wspólnoty Narodów Melbourne16pxsztafeta 4 x 100 m38,362002Igrzyska Wspólnoty Narodów Manchester16pxsztafeta 4 x 100 m38,62

Rekordy życiowe KonkurencjaCzasWiatrMiejsceDataBieg na 50 metrów (hala)5,64 +0,0m/s Nowy Jork28 stycznia 2012 Bieg na 60 metrów (hala)6,44 NR Portland18 marca 20166,44 NR Portland18 marca 2016Bieg na 100 jardów9,07 -0,2m/s Ostrawa27 maja 2010Bieg na 100 metrów9,72 MR +0,2m/s Lozanna2 września 2008Bieg na 200 metrów19,90 +1,3m/s Kingston25 czerwca 2006Bieg na 400 metrów45,94 – Sydney28 lutego 2009

Najlepsze rezultaty według sezonów 100m Rok Wynik Miejsce Data 2015 9,81 Paryż 04/07/2015 2014 9,87 Austin 23/08/2014 2013 10,02 Kingston 20/06/2013 2012 9,85 Oslo 07/06/2012 2011 9,78 Lozanna 30/06/2011 2010 9,82 Rzym 10/06/2010 2009 9,82 Szczecin 15/09/2009 2008 9,72 Lozanna 02/09/2008 2007 9,74 Rieti 09/09/2007 2006 9,77 Gateshead 11/06/2006 2006 9,77 Zurych 08/08/2006 2005 9,77 Ateny 14/06/2005 2004 9,87 Bruksela 03/09/2004 2003 10,02 Bruksela 05/09/2003 2002 10,12 Rovereto 28/08/2002

Błąd z Osaki również w Pekinie Po nieudanych Mistrzostwach Świata w Osace zawodnik nie ukrywał chęci zdobycia złotego medalu w Pekinie. Po roku przygotowań do Asafa Powella i Tysona Gaya dołączył jeszcze jeden sprinter – Jamajczyk Usain Bolt. Zaczęło mówić się o rywalizacji tej trójki. Bolt i Powell doszli do finału, a niespodziewanie w półfinale odpadł (po fatalnym występie) Tyson Gay.

Na linii startu Bolt był wyraźnie rozluźniony, a po Powellu widać było lekkie zdenerwowanie. Po strzale startera Powell wykorzystał swój atut – szybki start i na chwilę objął prowadzenie w biegu, jednak na 4. torze rozpędzał się Usain Bolt. Na 50–40 m przed metą Powell zaczął być doganiany przez rywali i ostatecznie dał wyprzedzić się czterem zawodnikom. Powtórzyła się sytuacja z Osaki, a Powell zajął 5. miejsce na dystansie 100 m na Igrzyskach Olimpijskich.

Można więc twierdzić, że Asafa nie wytrzymuje psychicznie walki z rywalami na większych imprezach sportowych.

Najszybszy start oraz bieg ze startu lotnego Asafa Powell ma w swojej karierze sportowej jeszcze 2 nieoficjalne rekordy świata. Pierwszy to najszybsze 10 m w historii sprintu na 100 m – odcinek między 30 a 40 metrem najpopularniejszego biegu sprinterskiego. Podczas występu w Lozannie 2 września 2008 Powell przebiegł ten odcinek w czasie 0,82 s (jak wykazała elektroniczna analiza). Po przeanalizowaniu biegów mistrza olimpijskiego z Sydney Maurice'a Greene'a okazało się, że jemu też raz udało się osiągnąć taki wynik w tym samym przedziale metrowym (30–40 m).

Można więc wyciągnąć wniosek, że Powell to sprinter dysponujący najlepszym przyspieszeniem. Według ekspertów brakuje mu jednak wytrzymałości szybkościowej która jest niezbędna w biegach na 100 m, a przede wszystkim na 200 m.

Asafa Powell w Polsce Asafa Powell to najbardziej znany współczesny sprinter, który zawitał do Polski. Jamajczyk stale odwiedzał Polskę w latach 2006, 2007, 2008, z zamiarem przebiegnięcia dystansu 100 m poniżej 10 sekund. Kiedy organizatorom mitingu Pedro's Cup udało się zaprosić Powella do Warszawy w 2006 roku, pogoda spowodowała, że uzyskał tylko 10,12 s. Powell obiecał wtedy, że w 2007 roku spróbuje ponownie.

Pogoda jednak znowu nie dopisała, a Jamajczyk uzyskał 10,02 s. Na konferencji prasowej przyznał, że nigdy nie biegał w takim zimnie, ale ponownie zapowiedział, że przyleci do Polski w 2008 roku.

Powell dotrzymał słowa i mimo dużo bardziej kuszących ofert od azjatyckich menadżerów przybył do Szczecina na najsłynniejszy polski miting lekkoatletyczny. W obecności 4000 kibiców zgromadzonych na stadionie 17 września 2008 roku uzyskał czas 9,89 s i jako pierwszy złamał na polskiej bieżni barierę 10 sekund.

15 września 2009 Powell ponownie odwiedził Szczecin. Tegoroczny mityng Pedro's Cup okazał się jeszcze bardziej udany niż ten z roku 2008. Na polska bieżnię zawitał nie tylko Asafa ale także potrójny złoty medalista z Osaki i obecny wicemistrz świata z Berlina Tyson Gay, który wystąpił na 200m. Mało kto wierzył, że 100 m mężczyzn będzie tak emocjonujące. Zapowiedzi Powella o poprawieniu wyniku z zeszłego roku (9.89) wydawały się mocno przesadzone. Jamajczyk po sezonie z dwoma kontuzjami postanowił się nie oszczędzać. Publiczność czekała na ten start od wczesnego popołudnia. Powell wystartował zdecydowanie i już po 30 m był klasą tylko dla siebie. Ostatecznie jego czas wyniósł 9,82 i jest to jego najlepszy wynik w tym sezonie. Dopisał wiatr, wspaniała widownia i temperatura też nie była zła – powiedział po biegu Powell. Kluczem do sukcesu była bardzo dobra rozgrzewka przed startem, zaznaczył. Teraz mamy w Polsce już dwa wyniki nie tylko poniżej 10 s, ale także poniżej bariery 9,9 s.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Jamajscy sprinterzy Kategoria:Jamajscy medaliści olimpijscy Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2007 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2009 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2015 Kategoria:Rekordziści świata w lekkoatletyce Kategoria:Ludzie urodzeni w Spanish Town Kategoria:Urodzeni w 1982 Kategoria:Jamajscy lekkoatleci ukarani za doping