Parafia Przenajświętszego Sakramentu w Goździe – mariawicka parafia kustodii warszawskiej, Kościoła Katolickiego Mariawitów w RP. Parafia jest jednym z najprężniej działających ośrodków mariawityzmu felicjanowskiego.

Siedzibą parafii jest kaplica domowa w miejscowości Gózd, w gminie Kłoczew, powiecie ryckim, województwie lubelskim. Kaplica (Gózd 107) znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie niewielkiego kościółka pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła, będącego siedzibą parafii Kościoła Starokatolickiego Mariawitów. Msze święte w parafii odprawiają kapłani ludowi, którzy opiekują się dobrze utrzymaną kaplicą i ogrodem parafialnym.

Parafia współużytkuje (z parafią starokatolicką mariawitów) cmentarz znajdujący się we wschodniej części wsi.

Historia Na początku XX wieku wikarym parafii w Okrzei został ks. Jan Modrzejewski. Wiosną 1906 r. doszło do rozłamu w parafii na zwolenników mariawitów i ich przeciwników. Większa część parafii poparła mariawitów, którzy zajęli okrzejski kościół. 31 marca 1906 r. parafię nawiedzał ks. Jan Maria Michał Kowalski (późniejszy arcybiskup, zwierzchnik Kościoła Mariawitów), co spowodowało niepokoje w Okrzei i nasiliły spór między rzymskimi katolikami a mariawitami. Wkrótce odebrano mariawitom prawo użytkowania kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Okrzei; około 6 tysięcy wiernych przeniosło swoje życie duchowe do nowo zbudowanego drewnianego kościoła mariawickiego w GoździeMaryawici w Lubelskiem i na Podlasiu, Lublin 1909, s. 32–35., który poświęcono 6 stycznia 1907 r.

Pierwszym proboszczem parafii w Goździe okazał się być właśnie Jan Maria Ignacy Modrzejewski. W 1923 r. duchowny ten odstąpił od mariawityzmu i nawrócił się na rzymski katolicyzmZ dziejów Królestwa. Wydanie jubileuszowe. Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Marii Rafaela Wojciechowskiego. Wydawnictwo Kościoła Katolickiego Mariawitów, Felicjanów 1972, s. 24., a wraz z nim ponad tysiąc wyznawcówKrzysztof Mazur: Mariawityzm w Polsce, Kraków 1992, s. 63–105.. W rezultacie władze państwowe przekazały trzy kościoły mariawickie – parafialny w Goździe oraz filialne w Grabowie Szlacheckim i HucieNie ma pewności, w której wsi znajdował się ten kościół. Inne źródło wskazuje na Gęsią Wólkę. Zob. – Kościołowi rzymskokatolickiemuPor. . Żadna z tych świątyń nie dotrwała do dnia dzisiejszego.

W 1929 r. parafia liczyła 818 wiernych. Mariawici mieszkali głównie w Goździe (324 osoby), Grabowie Szlacheckim (230), Rzyczynie (78), Sokoli (56), Wojciechówce (16) i Bramce (15 osób).

Placówka wyodrębniła się w 1935 r., wskutek rozłamu w mariawityzmie. Ostatnią miejscową proboszcz parafii (w latach 1972–1993) była siostra biskupka Stanisława Maria Dezyderia Spodarówna (1902–1993). Z jej inicjatywy zbudowano w Goździe obecną kaplicę parafialną. W późniejszym okresie opiekę duszpasterską nad parafią sprawował, dojeżdżający ze Stoczka kapłan Józef Maria Polikarp Zaborek (1924–2010)Konrad Maria Paweł Rudnicki: O bracie kapłanie Marii Polikarpie Zaborku. Wspomnienie. Praca nad sobą Nr 59, czerwiec 2010, Kraków 2010, ISSN 1508-2393, s. 16.. Obecnie wszystkim nabożeństwom przewodzą kapłani ludowi. Parafia utrzymuje kontakt z diasporą zamieszkującą Garwolin, Cegłów i Zgórznicę. Uroczystości Bożego Ciała organizowane są wspólnie z miejscową parafią Kościoła Starokatolickiego Mariawitów.

Nabożeństwa Msze św. codzienne – godz. 12:00; Adoracja miesięczna – 27. dnia każdego miesiącaLiturgiczny Kalendarz Mariawicki na rok 2023. Felicjanów.

Zobacz też Cmentarz mariawicki w Grabowie Szlacheckim

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Parafie kustodii warszawskiej Kategoria:Parafie pod wezwaniem Przenajświętszego Sakramentu Przenajświętszego Sakramentu