Bubo – rodzaj ptaków z podrodziny puszczyków (Striginae) w obrębie rodziniy puszczykowatych (Strigidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce i Ameryce.
Morfologia Długość ciała 38–72 cm, rozpiętość skrzydeł 100–190 cm; masa ciała samic 525–4200 g, samców 485–2800 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1805 roku francuski zoolog André Marie Constant Duméril w publikacji własnego autorstwa poświęconej zoologii analitycznej, czyli naturalnej metodzie klasyfikacji zwierząt. Gatunkiem typowym jest (absolutna tautonimia) puchacz zwyczajny (B. bubo).
Etymologia Bubo: epitet gatunkowy Strix bubo Linnaeus, 1758; , bubonis ‘puchacz’, od buas ‘puchacz’. Bubotus: łac. bubo, bubonis ‘puchacz’; otus ‘mała, uszata sowa’, od gr. ωτος ōtos ‘uszata sowa’. Nyctea: epitet gatunkowy Strix nyctea ; gr. νυκτια nuktia ‘nocny’, od νυξ nux, νυκτος nuktos ‘noc’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Strix erminea (= Strix nyctea (= Strix scandiaca )). Gymnopus: gr. γυμνος gumnos ‘goły, nagi’; πους pous, ποδος podos ‘stopa’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Strix leschenault (= Strix ceylonensis ). Ketupa: epitet gatunkowy Strix ketupu Horsfield, 1821; malajska nazwa Ketupok dla ketupy płowej. Gatunek typowy: Ketupa javanensis Lesson, 1830 (= Strix ketupu Horsfield, 1821). Cultrunguis: łac. culter, cultri ‘nóż’; unguis ‘pazur, szpon’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Cultrunguis flavipes Hodgson, 1836. Huhua: ogólna, nepalska onomatopeja Huhu dla sów. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Bubo nipalensis . Glaux: gr. γλαυξ glaux, γλαυκος glaukos ‘sowa’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Strix scandiaca . Ascalaphia: gr. ασκαλαφος askalaphos ‘ptak’ wspomniany przez Arystotelesa, zazwyczaj identyfikowany jako rodzaj jakiejś sowy. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Bubo ascalaphus Savigny, 1809. Heliaptex: gr. ἡλιας hēlias ‘z słońca’, od ἡλιος hēlios ‘słońce’; πτηξις ptēxis, πτηξεως ptēxeōs ‘terror’, od πτησσω ptēssō ‘straszyć’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Strix (Bubo) arctica Swainson, 1837 (= Strix virginiana J.F. Gmelin, 1788). Urrua: autor nie wyjaśnił etymologii nazwy; niewątpliwie jest to nepalska nazwa dla sowy. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Urrua cavearea Hodgson, 1837 (= Otus bengalensis Franklin, 1831). Byas: gr. βυας buas ‘puchacz’. Gatunek typowy: Byas nobilis Morris, 1837 (= Strix bubo Linnaeus, 1758). Syrnium: gr. συρνιον surnion ‘gatunek jakiejś sowy’. Gatunek typowy: Syrnium niveum (= Strix scandiaca ). Haemeria: gr. αἱμηρος haimēros ‘poplamiony krwią, morderczy’, od αἱμα haima, αἱματος haimatos ‘krew’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Haemeria nivia (= Strix scandiaca ). Feliceps: łac. feles, felis ‘kot’; -ceps ‘-głowy’, od caput, capitis ‘głowa’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Strix bubo . Etoglaux: gr. αετος aetos ‘orzeł’; γλαυξ glaux, γλαυκος glaukos ‘sowa’. Mesomorpha: gr. μεσος mesos ‘środkowy’; μορφη morphē ‘rodzaj, wygląd, forma’. Aibryas: gr. αετος aetos ‘orzeł’; βρυας bruas ‘puchacz’, od βυας buas ‘puchacz’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Strix (Bubo) arctica Swainson, 1837 (= Strix virginiana J.F. Gmelin, 1788). Nyctaetus: gr. νυξ nux, νυκτος nuktos ‘noc’; αετος aetos ‘orzeł’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Strix aquilina (= Strix leschenault (= Strix ceylonensis )) (Gloger, 1841); (oryginalne oznaczenie) Strix lactea (Le Maout, 1853). Nisuella: epitet gatunkowy Strix nisuella ; rodzaj Nisus (jastrząb); łac. przyrostek zdrabniający -ella. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Strix nisuella (= Strix africana . Scotopelia: skotos ‘ciemność, mrok’; epitet gatunkowy Strix peli Bonaparte, 1850. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Strix peli Bonaparte, 1850. Megaptynx: gr. μεγας megas, μεγαλη megalē ‘wielki’; πτυγξ ptunx, πτυγγος ptungos ‘sowa’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Strix magellanicus Lesson, 1828. Pachyptynx: gr. παχυς pakhus ‘wielki, gruby’; πτυγξ ptunx, πτυγγος ptungos ‘sowa’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Strix crassirostris (= Strix lactea ). Ptiloskelos: gr. πτιλον ptilon ‘pióro’; σκελος skelos ‘noga’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Ptiloskelos amherstii (= Bubo nipalensis ). Scotoglaux: gr. σκοτος skotos ‘ciemność, mrok’; γλαυξ glaux, γλαυκος glaukos ‘sowa’. Leuchybris: gr. λευκος leukos ‘biały’; ὑβρις hubris, ὑβριδος hubridos ‘puchacz’. Smilonyx: gr. σμιλη smilē ‘nóż’; ονυξ onux, ονυχος onukhos ‘pazur’. Ophtalmomegas: gr. οφθαλμος ophthalmos ‘oko’; μεγας megas ‘wielki’. Gatunek typowy: †Ophtalmomegas lamarmorae . Stringonax: gr. στριγξ strinx ‘sowa’; αναξ anax, ανακτος anaktos ‘król’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Bubo blakistoni .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki:
oraz wymarłe, plejstoceńskie gatunki: Bubo ibericus Bubo insularis
Uwagi
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Puszczykowate