Strix – rodzaj ptaków z podrodziny puszczyków (Striginae) w obrębie rodziny puszczykowatych (Strigidae).
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Ameryce.
Morfologia Długość ciała 29–69 cm, rozpiętość skrzydeł 80–111 cm; masa ciała 140–1700 g.
Systematyka Etymologia Strix: , strigis „sowa, sycząca sowa, która jak wierzono wysysa krew niemowląt”, od strix, στριγος strigos „sowa”. Syrnium: gr. συρνιον surnion „najprawdopodobniej sowa”. Gatunek typowy: Syrnium ululans J.C. Savigny, 1809 (= Strix aluco Linnaeus, 1758). Ulula: łac. ulula i uluccus „sycząca sowa”, od ululare „wyć”. Gatunek typowy: Strix nebulosa J.R. Forster, 1772. Aluco: epitet gatunkowy Strix aluco Linnaeus, 1758; wł. nazwa Alocho i Allocco dla puszczyka, od łac. uluccus „sycząca sowa”, od zdrobnienia ulula „sycząca sowa”. Gatunek typowy: Strix aluco Linnaeus, 1758. Ciccaba: gr. κικκαβη kikkabē „skrzecząca sowa”. Gatunek typowy: Strix huhula . Bulaca: nep. nazwa Būlākā dla puszczyka górskiego. Gatunek typowy: Ulula newarensis Hodgson, 1836. Scotiaptex: gr. σκοτια skotia „ciemność, mrok”, od σκοτος skotos „ciemność”; πτηξις ptēxis, πτηξεως ptēxeōs „terror”. Gatunek typowy: Strix cinerea Linnaeus, 1758 (= Strix nebulosa J.R. Forster, 1772). Meseidus: gr. μεσος mesos „środkowy, pośredni”; ειδος eidos „typ, gatunek”. Gatunek typowy: Ulula newarensis Hodgson, 1836. Ptynx: gr. πτυγξ ptunx, πτυγγος ptungos „nieznany ptak”, być może puchacz. Gatunek typowy: Strix uralensis Pallas, 1771. Myrtha: epitet gatunkowy Ciccaba myrtha Bonaparte, 1850; w słowiańskich mitach Mirta () była królową willid, duchów porzuconych dziewcząt trawionych przez zemstę i nienawiść, które powstały z grobu i skazywały wędrowców na śmierć, tańcząc z nimi. Mirta jest postacią z baletu „Giselle”, wystawionego po raz pierwszy w 1841 roku. Gatunek typowy: Strix leptogrammica Temminck, 1832. Nyctimene: w mitologii greckiej Nyktimene (gr. Νυκτιμενη Nuktimenē), córka i nieświadoma kochanka króla Epopeusa z Lesbos, która ze wstydu i rozpaczy uciekła do lasu i została zmieniona przez Atenę w sowę. W innej wersji mitu celowo wkradła się do łóżka swojego ojca i zmieniła się w sowę, kiedy jej ojciec odkrył kazirodztwo i miał zamiar pchnąć ją nożem, od gr. νυκτι- nukti- „nocny”, od νυξ nux, νυκτος nuktos „noc”; μενω menō „pozostać” (por. μηνη mēnē „księżyc”). Tacitathena: łac. tacitus „cisza”, od tacere „być cicho”; rodzaj Athene (pójdźka). Gatunek typowy: Strix hylophila .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki:
Uwagi
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Puszczykowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza