mały|Odznaczenie Wiesława Ochmana przez Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski mały|Ochman i Chór Akademii Medycznej w Lublinie, Zamość 2008 Wiesław Ochman (ur. 6 lutego 1937 w Warszawie) – polski artysta, śpiewak operowy o barwie lirycznego tenora, reżyser, malarz, działacz kulturalny i charytatywny, cieszący się międzynarodowym uznaniem dzięki występom na deskach najsłynniejszych oper całego świata.

Życiorys Młodość Urodził się przy ulicy Ząbkowskiej na warszawskiej Pradze, gdzie jako dziecko rozpoczął swoje pierwsze amatorskie występy. Uczył się w Liceum Plastycznym w Bolkowie i w Technikum Zdobnictwa Ceramicznego w Szczawnie-Zdroju. W 1960, po sześciu latach studiów w Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, uzyskał dyplom magistra inżyniera z dziedziny ceramiki.

Podczas studiów rozpoczął naukę śpiewu pod kierunkiem Gustawa Serafina w Krakowie (1955–1959) i Marii Szłapak w Bytomiu (1960–1963). W tym samym czasie zaczął występować jako solista w Zespole Pieśni i Tańca AGH „Krakus", a w 1960 został zaangażowany do pracy w Operze Śląskiej w Bytomiu, gdzie śpiewał przez trzy sezony. Wtedy też podjął decyzję o porzuceniu planów związanych z uzyskanym wykształceniem i rozpoczęciu profesjonalnej kariery muzycznej.

Rozwój kariery W latach 1963–1964 występował w Operze Krakowskiej, a w latach 1964–1970 był artystą Teatru Wielkiego w Warszawie. Jednym z występów w Halce zwrócił uwagę zachodniej prasy, a niedługo później otrzymał pierwsze propozycje występów za granicą.

Karierę międzynarodową rozpoczął w 1967 od występu w Operze w Berlinie. Potem występował także w Monachium i Hamburgu. Odniósł sukcesy na festiwalach w Glyndebourne i Salzburgu. W 1972 występował w Operze Paryskiej oraz w Chicago i San Francisco. W 1975 partią Arriga w operze Nieszpory sycylijskie Verdiego zadebiutował na scenie nowojorskiej Metropolitan Opera, w której występował przez kolejne 15 sezonów. Śpiewał także w m.in. w mediolańskiej La Scali (1982), Gran Teatre del Liceu w Barcelonie i Operze Wiedeńskiej oraz w operach w Buenos Aires, Madrycie, Moskwie, Rzymie i Sewilli. Uczestniczył w festiwalach muzycznych z udziałem m.in. Wiener Philharmoniker i Berliner Philharmoniker pod dyrekcją Herberta von Karajana i Karla Böhma, osiągając ostatecznie ogólnoświatową renomę.

W międzyczasie nagrał w latach 70. dwie płyty z ariami operowymi i operetkowymi, z akompaniamentem Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji pod dyrekcją Zdzisława Górzyńskiego. Wielokrotnie wziął udział m.in. w Festiwalach Moniuszkowskich w Kudowie-ZdrojuFestiwal Moniuszkowski – encyklopedia, kontynuując karierę aż do czasów współczesnych.

Po 1999 Kontynuował działalność artystyczną w XXI w., a po 1999 zajął się także reżyserią, wystawiając w bytomskiej Operze Śląskiej Don Giovanniego W.A. Mozarta, Traviatę Verdiego i Carewicza Ferenca Lehára. W następnych latach, doczekawszy się idącego w jego ślady wnuka, Krystiana Ochmana, przekonał go do przeprowadzki ze Stanów Zjednoczonych do Polski. Dzięki temu rozpoczął on ogólnopolską karierę, zdobywając rozpoznawalność jako zwycięzca 11. edycji talent show The Voice of Poland i reprezentant Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2022. W latach dwudziestych XXI wieku zapoczątkował okazjonalną współpracę sceniczną w duecie z wnukiem, kontynuując z sukcesem także własną działalność solową.

Pozostała działalność artystyczna Osobną dziedziną artystycznej działalności Ochmana była muzyka oratoryjna. Nagrywał dla firm fonograficznych: Deutsche Grammophon, Polydor, EMI, Decca, Supraphon i polskiej Muzy.

Poświęcił się także malarstwu artystycznemu, wystawiając na przestrzeni lat ponad 60 indywidualnych wernisaży

Działa charytatywnie na rzecz wspierania kultury i zbierania środków na stypendia dla utalentowanej młodzieży. Organizował aukcje obrazów w konsulacie polskim w Nowym Jorku, z których dochód wspierał częstochowską kulturę. Od 2010 jest także członkiem Polskiej Akademii UmiejętnościRocznik Polskiej Akademii Umiejętności. Rok 2021, wyd. Kraków 2022, s. 27.

Życie prywatne Jest mężem Krystyny z domu Prus-Więckowskiej, ojcem Macieja Ochmana, klawiszowca zespołu Róże Europy i Małgorzaty Ochman, a także dziadkiem wokalisty Krystiana Ochmana.

Dyskografia Płyty winylowe SX 0465 Wiesław Ochman Best loved operatic arias Giacomo Puccini: Cyganeria, Aria Rudolfa z I aktu „Che gelida manina” Giacomo Puccini: Tosca, Aria Cavaradossieggo z III aktu „E lucevan le stelle” Giuseppe Verdi: Aida, Aria Radamesa z I aktu „Se quel guerrier io fossi!... Celeste Aida” Piotr Czajkowski: Eugeniusz Oniegin, Aria Leńskiego z II aktu „Kuda, kuda” Giacomo Puccini: Turandot, Aria Kalafa z III aktu „Nessun dorma” Władysław Żeleński: Janek, Aria Janka „Gdy ślub weźmiesz z twoim Stachem” Friedrich von Flotow: Marta albo jarmark w Richmondzie, Aria Lionela z III aktu „M’appari” Georges Bizet: Poławiacze pereł, Aria Nadira z I aktu „Je crois entendre encore” Georges Bizet: Carmen, Aria Don Jose’go z II aktu „La fleur que tu m’avais jeteee” Giuseppe Verdi: Rigoletto, Aria Księcia z III aktu „La donna è mobile”

SX 0972 Wiesław Ochman Polskie Arie Operowe Stanisław Moniuszko: Halka, Dumka Jontka z IV aktu „Szumią Jodły” Stanisław Moniuszko: Straszny dwór – Aria Stefana z Kurantem z III aktu „Cisza dokoła” Stanisław Moniuszko: Flis, Aria Franka „Płyną tratwy po Wiśle” Feliks Nowowiejski: Legenda Bałtyku, Aria Domana z II aktu „Więc ty mnie nie kochasz” Ignacy Paderewski: Manru, Aria Manru z II aktu „jako gdy wśród skwaru” R.Statkowski: Maria, Aria Wacława z I aktu „Och jak ciąży ta wesołość” Władysław Żeleński: Goplana, Aria Kirkora z I aktu „Za jaskółeczką ciągną moje oczy” Władysław Żeleński: Janek, Aria Janka „Gdy ślub weźmiesz z twoim Stachem”

SX 1281 Wiesław Ochman Słynne arie operetkowe

SX 1371 Wiesław Ochman Sławni polscy śpiewacy vol. 7 Wolfgang Amadeus Mozart: Don Giovanni, Aria Don Ottavia „Il mio tesoro” Giacomo Puccini: Tosca, Aria Cavaradossiego z I aktu „Recondita armonia” Amilcare Ponchielli: Gioconda, Aria Enza z II aktu „Cielo e mar!” Pietro Mascagni: Rycerskość wieśniacza, Aria Turiddu „Mamma, quel vino e generoso” Giacomo Puccini: Manon Lescaut, Aria Des Grieux z I aktu „Donna non vidi mai” Umberto Giordano: Fedora, Aria Lorisa z II aktu „Amor ti vieta” Giacomo Puccini: Cyganeria, Aria Rudolfa z I aktu „Che gelida manina” Umberto Giordano: Andrea Chénier, Improwizacja Cheniera z I aktu „Un di all’azzurro spazio” Ruggero Leoncavallo: Pajace, Aria Cania z I aktu „Vesti la giubba” Giacomo Puccini: Madame Butterfly, Aria Pinkertona z III aktu „Addio, fiorito asil” Gaetano Donizetti: Napój miłosny, Aria Nemorina z II aktu „Una furtiva lagrima”

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2001) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1997) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1978) Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005) Order Uśmiechu Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony dla Kultury Narodowej” (1986)Potrzeby i nowe zadania /w/ "Rzeczpospolita", nr 229, 1 października 1986, s. 8. Medal Pamiątkowy „Pro Masovia” z okazji 50-lecia pracy artystycznej (2007) Medal 400-lecia Stołeczności Warszawy nadany przez Prezydenta Warszawy (1997) Odznaka Honorowa Towarzystwa Łączności z Polonią Zagraniczną „Polonia” (1987)

Nagrody i wyróżnienia Nagroda Ministra Kultury i Sztuki w dziedzinie muzyki II stopnia za osiągnięcia artystyczne w dziedzinie wokalistyki (1973) Nagroda Miasta Krakowa (1976) Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy (1976) Dyplom Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne zasługi w propagowaniu kultury polskiej za granicą (1977) Nagroda Prezesa Rady Ministrów z dziedziny muzyki I stopnia za osiągnięcia artystyczne i popularyzację polskiej sztuki wokalnej za granicą (1979) Nagroda Komitetu do spraw Radia i Telewizji (1979) Nagroda Miasta Krakowa w dziedzinie upowszechniania kultury (1980)Wpisani w kulturę miasta [w:] „Dziennik Polski”, s. 1, nr 112, 19 maja 1980 [dostęp 2020-05-09] Grand Prix Amerykańskiej Akademii Fonograficznej (1985) Statuetka „Prometeusz” - Nagroda Polskiego Stowarzyszenia Estradowego „POLEST” (1995) tytuł Honorowego Obywatela Zawiercia (1995), a także Bytomia, Zelowa, Drezdenka i Szczawna-Zdroju Nagroda im. Witolda Hulewicza za promowanie polskiej kultury za granicą (2007) tytuł doktora honoris causa AGH (2008) Nagroda Honorowa Fundacji Kultury Polskiej (2009) tytuł doktora honoris causa poznańskiej Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego (2010) Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy (2012) Koryfeusz Muzyki Polskiej - Nagroda Honorowa (2019) Nagroda Specjalna i członkostwo honorowe Stowarzyszenia Autorów ZAiKS (2020) Nagroda im. Cypriana Kamila Norwida - Nagroda „Dzieło życia” (2024) Źródło:.

Upamiętnienie Jego imieniem nazwano rondo w Zawierciu i salę w Miejskim Ośrodku Kultury.

Przypisy

Bibliografia

Jerzy Skrobot, Tonacje sławy. Opowieść o Wiesławie Ochmanie Wyd. Promotor, Kraków 2006.

Linki zewnętrzne Wiesław Ochman na zdjęciach w bibliotece Polona Małgorzata Komorowska, Szczęściarz, artykuł o Wiesławie Ochmanie na portalu Maestro

Kategoria:Absolwenci Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Doktorzy honoris causa Akademii Górniczo-Hutniczej Kategoria:Honorowi obywatele Bytomia Kategoria:Honorowi obywatele Zawiercia Kategoria:Laureaci Nagrody Miasta Krakowa Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Kudową-Zdrojem * Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony dla Kultury Narodowej” Kategoria:Odznaczeni Orderem Uśmiechu Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Polscy reżyserzy operowi Kategoria:Polscy śpiewacy na scenie La Scali Kategoria:Polscy śpiewacy na scenie Metropolitan Opera Kategoria:Polscy śpiewacy operowi Kategoria:Polscy tenorzy Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Wyróżnieni Medalem Pamiątkowym „Pro Masovia” Kategoria:Wyróżnieni Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy