Kamienica Carla Meinhardta w Bydgoszczy – kamienica położona w Bydgoszczy przy ul. Gdańskiej 27.
Położenie Budynek stoi w zachodniej pierzei ul. Gdańskiej, naprzeciw placu Wolności.
Historia Kamienicę wzniesiono w latach 1908–1909 dla restauratora Carla Meinhardta w miejscu dawnej willi Georga Minde-Poueta, gdzie znajdowała się pierwsza siedziba Biblioteki MiejskiejPiórek Magda: Salon miasta. [w.] Kalendarz Bydgoski, 2006.
Budynek został zaprojektowany przez architekta bydgoskiego Alfreda Schleusenera. Do dziś wyróżnia się w ciągu zabudowy jako jedna z kamienic o wielkomiejskim charakterzeBręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003. Początkowo miała bardzo bogato zdobioną elewację, jak i wnętrza. 19 stycznia 1934 r. w godzinach popołudniowych, w okresie wzmożonego ruchu ulicznego, ze szczytu budynku z wysokości 20 m spadła figura zdobiąca elewację i zabiła dwie osoby: 25-letniego nauczyciela Jana Kranza i 18-letnią uczennicę w cukierni Irenę Mądrowską. Ranny został jeszcze jeden przechodzień. Następstwem tego wypadku było usunięcie z budynku wszystkich figur i dekoracji oraz przystąpienie do ogólnomiejskiej akcji usuwania z budynków wszystkich „niepotrzebnych” gzymsów i figur, dotknęło to m.in. fasady Teatru Miejskiego i Archiwum PaństwowegoKalendarium "Expressu": Cementowa figura spadła na chodnik. Dwie ofiary. Express Bydgoski, 18 stycznia 2019.
W okresie międzywojennym budynek należał do współwłaściciela fabryki obuwia Behring, Jana Ostrowskiego. Od lat 20. w parterze mieści się apteka „Centralna". Jej pierwotny wystrój w całości przygotował Jakub Hechliński, bydgoski projektant mebli. W tym czasie w budynku mieścił się również zakład leczniczy doktora Szymańskiego proponujący kąpiele, masaże i gimnastykę. W latach 30. kąpiele zwykłe, lecznicze i hydroterapię prowadził tu „Sanitas". W budynku mieściła się także farbiarnia „Barwa” prowadzona przez rodzinę Kłamajskich.
W latach 40. kamienicę przebudowano według projektu Alfreda Schleusenera, zaś po II wojnie światowej kamienica doczekała się remontu dopiero w 1974 r. przed planowaną wizytą w mieście I sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka. Przy tej okazji z fasady usunięto wszystkie rzeźby i zdobienia.
W 2003 r. kamienicę gruntownie odrestaurowano przywracając elewacji sztukatorską dekorację. Z okazji ukończenia remontu, redakcja lokalnego oddziału "Gazety Wyborczej", która od 1995Bydgoskie detale architektoniczne: Mroczna tajemnica redakcyjnej kamienicy posiada w budynku swoją siedzibę, zorganizowała pierwsze Święto Ulicy Gdańskiej.
Architektura Budynek zaprojektowano w stylu wczesnego, historyzującego modernizmu. Wzniesiono go na rzucie podkowy, ze środkową częścią eksponowaną od ul. Gdańskiej. Po renowacji w 2003 r. elewacja budynku posiada odtworzone sztukatorskie zdobienia, m.in.: pełnoplastyczne figury aniołów w partii szczytowej, nagie postacie sześciu kobiet na poddaszu i czterech chłopców na trzecim piętrzeJedna z najpiękniejszych bydgoskich kamienic odnowiona, maszkarony i małpki (jedna z nich zasłania uszy, druga - oczy, trzecia - usta). Na balkonach odtworzono ozdobne, kute balustrady.
We wnętrzu zachowała się czynna do dzisiaj zabytkowa winda oraz fragmenty pierwotnej sztukateriiRemont elewacji jednej z najpiękniejszych bydgoskich kamienic. Na zapleczu apteki „Centralna” zachowały się zabytkowe przyrządy farmaceutyczne, m.in. waga, kieliszek do płukania oka, otwieracz do butelek i moździerz.
Galeria
Zobacz też Śródmieście (Bydgoszcz)
Przypisy
Bibliografia Bręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003 Piórek Magda: Salon miasta. [w.] Kalendarz Bydgoski 2006
Linki zewnętrzne Historyczne i współczesne zdjęcie budynku Bydgoszcz, ul. Gdańska 27 fotopolska.eu
Kategoria:Ulica Gdańska w Bydgoszczy Meinhardt