Julius W. Harris (ur. 17 sierpnia 1923 w Filadelfii, zm. 17 października 2004 w Los Angeles) – amerykański aktor.
Odtwórca roli Tee Hee Johnsona, jednego z wrogów agenta 007 (Roger Moore), głównego pomocnika czarnego charakteru doktora Kanangi (Yaphet Kotto), mającego stalową protezę ramienia zakończoną szczypcami w filmie o przygodach Jamesa Bonda Żyj i pozwól umrzeć (1973).
Życiorys Urodził się w Filadelfii w Pensylwanii. Jego ojciec był muzykiem i matka zatrudniona w Cotton Club w Nowym Jorku jako tancerka. Harris pracował jako pielęgniarz, sanitariusz, portier i bramkarz w nowojorskich klubach jazzowych. Zanim rozpoczął karierę aktorską, służył jako medyk w United States Army podczas II wojny światowej. Po spotkaniu z wieloma borykającymi się z problemami aktorami odważył się wziąć udział w przesłuchaniu do swojej pierwszej roli i został obsadzony w roli alkoholika Willa Andersona, ojca Duffa w melodramacie Nothing But a Man (1964) z Abbey Lincoln, docenionym przez krytyków o życiu Afroamerykanów w Birmingham. Następnie został obsadzony w roli Shadracha w dramacie Niewolnicy (Slaves, 1969), którego akcja rozgrywa się w południowych Stanach Zjednoczonych w latach pięćdziesiątych XIX wieku i opowiada historię dwóch czarnych niewolników (Dionne Warwick, Ossie Davis) sprzedanych sadystycznemu właścicielowi plantacji (Stephen Boyd). W 1971 zadebiutował na Broadwayu jako Żuraw Słodyczy w sztuce Charlesa Gordone Nie ma miejsca, w którym można być kimś.
W latach 70. grał w filmach typu blaxploitation, w tym w Odlot (Super Fly, 1972) jako Scatter, Wielka wygrana Shafta (Shaft’s Big Score!, 1972) w roli kapitana Bollina, w reż. Larry’ego Cohena w roli ojca Gibbsa – Czarny Cezar (Black Caesar, 1973) i Piekło w środku Harlemu (Hell Up in Harlem, 1973) oraz Friday Foster (1975) jako „Monk” Riley. Występował też w produkcjach telewizyjnych, w tym w roli prezydenta Idiego Amina w dramacie ABC Zwycięstwo nad Entebbe (Victory at Entebbe, 1976) obok takich gwiazd kina jak Helmut Berger, Linda Blair, Anthony Hopkins, Burt Lancaster, Elizabeth Taylor, Richard Dreyfuss, i Kirk Douglas, a także jako wielebny Daniel w miniserialu ABC Żony Hollywoodu (Hollywood Wives, 1985) na podstawie powieści Jackie Collins.
Miał córkę Kimberly i syna Gideona. Zmarł 17 października 2004 w swoim domu w dzielnicy Woodland Hills w Los Angeles na zawał serca w wieku 81 lat.
Filmografia Filmy Wielka wygrana Shafta (1972) jako Bollin Żyj i pozwól umrzeć (1973) jako Tee Hee Johnson Długi postój na Park Avenue (1974) jako inspektor Daniels Zróbmy to jeszcze raz (1975) jako Bubbletop Woodson King Kong (1976) jako Boan Wyspy na Golfsztromie (1977) jako Joseph W poszukiwaniu idealnego kochanka (1977) jako Black Cat Człowiek ciemności (1990) jako grabarz Harley Davidson i Marlboro Man (1991) jako ojciec Jimmy’ego Jilesa
Seriale Pogoda dla bogaczy (1976) jako Augie Kojak (1977) jako Joe Addison The Incredible Hulk (1979) jako doktor Alden Cagney i Lacey (1983) jako Bardo Niesamowite historie (1985) jako Joe Capitol (1986) jako tata Nebo Statek miłości (1986) jako minister Cagney i Lacey (1986) jako sierżant major Brennan Złotka (1991) jako pan Lewis Napisała: Morderstwo (1991) jako Jack Lee Johnson Eerie, Indiana (1992) jako rekwizytor Gliniarz i prokurator (1992) jako James Allan Chester Ostry dyżur (1997) jako Gramps
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Ludzie urodzeni w Filadelfii Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2004