Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2012 – 22. edycja mistrzostw świata w lotach narciarskich, która została przeprowadzona między 23 a 26 lutego 2012 roku na mamuciej skoczni narciarskiej Vikersundbakken.

W związku z niekorzystnymi warunkami wietrznymi anulowano wyniki niedokończonej pierwszej serii konkursu indywidualnego rozegranej 24 lutego. Następnego dnia zaplanowano trzy serie konkursowe, jednak finalnie przeprowadzono jedynie dwie. Konkurs drużynowy odbył się bezproblemowo.

W konkursie indywidualnym złoty medal mistrzostw świata wywalczył Robert Kranjec, który bezpośrednio wyprzedził Rune Veltę i Martina Kocha. W rywalizacji drużynowej najlepszy okazał się zespół austriacki, w którym zaprezentowali się: Thomas Morgenstern, Andreas Kofler, Gregor Schlierenzauer i Martin Koch. Srebrny medal zdobyli reprezentanci Niemiec, a brązowy – Słowenii. Do zawodów zostało zgłoszonych 58 zawodników z szesnastu krajów.

Podczas serii treningowych, kwalifikacyjnych i konkursowych, przeprowadzonych w ramach mistrzostw świata w lotach narciarskich w Vikersund poprawionych zostało osiem rekordów krajów w długości skoku narciarskiego: Słowenii – 244 metry Roberta Kranjca, Japonii – 240 metra Daiki Itō, Polski – 232,5 metra Piotra Żyły, Rosji – 232 metry Dienisa Korniłowa, Niemiec – 230 metrów Richarda Freitaga, Francji – 225 metrów Vincenta Descombes Sevoie, Estonii – 204 metry Kaarela Nurmsalu oraz Kanady – 194 metry Mackenziego Boyda-Clowesa. Ogółem najdłuższe skoki w swojej dotychczasowej karierze oddało 23 uczestników mistrzostw świata oraz 17 norweskich przedskoczków.

Po raz czwarty organizację mistrzostw świata w lotach narciarskich powierzono norweskiemu miastu Vikersund. Wcześniej taka sytuacja miała miejsce w latach: 1977, 1990 i 2000.

Przed mistrzostwami Organizacja i sponsorzy thumb|200px|Oficjalne ogłoszenie organizatora Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2012 na kongresie FIS w 2008 roku. Wybór organizatora Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2012 nastąpił w maju 2008 podczas kongresu Międzynarodowej Federacji Narciarskiej. Do końca rozważane były dwie kandydatury – Vikersund i Harrachov. Ostatecznie organizatorem mistrzostw świata ogłoszono Vikersund stosunkiem głosów 11:5.

Vikersund zorganizowało mistrzostwa świata w lotach narciarskich po raz czwarty. Wcześniej miało to miejsce w latach: 1977, 1990 i 2000. W 1977 roku mistrzem świata został Walter Steiner, w 1990 roku zawody wygrał Dieter Thoma, a w 2000 roku – Sven Hannawald.

Oficjalnymi organizatorami mistrzostw świata w lotach narciarskich były: Norweski Związek Narciarski, miasto Vikersund i lokalny komitet organizacyjny Skiflyvning Vikersund AS. Przewodniczącym komitetu był Håvard Orsteen, wiceprzewodniczącym – Halvor A. Hartz, a sekretarzem generalnym – Tone K. Kristiansen. Ponadto, w skład komitetu weszli: Ole Gunnar Fidjestøl (dyrektor zawodów), Tore Fossen, Jarle Grøterud, Terje Lund, Dag Drolsum, Kjell Roger Larsen, Thormod R. Hansen, Åke Andresen, Bent Asbjørnhus i Morten Valstad.

Głównym sponsorem Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2012 była grupa Kongsberg, która sponsorowała także Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2011 w Oslo. Ponadto wśród sponsorów znalazły się: Hyundai Motor Company, Vardar, Volksbank, Intersport, Riks TV oraz Glava.

Przebudowa skoczni Z myślą o mistrzostwach świata w lotach, skocznia Vikersundbakken została w 2009 roku zmodernizowana. Koszty renowacji szacowane były na 80 milionów koron norweskich. W sezonie 2010/2011 na nowej skoczni przeprowadzone zostały zawody Pucharu Świata, podczas których poprawiony został rekord świata w długości skoku narciarskiego. Rekord Bjørna Einar Romørena (239 m) poprawił Johan Remen Evensen, który w najdłuższym skoku osiągnął 246,5 metra. Po zakończeniu sezonu zimowego dokonano niewielkich modernizacji skoczni, co zdaniem organizatorów umożliwia oddanie skoków o długości 250 metrów.

Program mistrzostw Przed rozpoczęciem mistrzostw świata podany został oficjalny program serii treningowych, kwalifikacyjnych i konkursowych oraz innych wydarzeń bezpośrednio związanych z mistrzostwami. Poniższa tabela przedstawia szczegółowy wykaz tych wydarzeń, zgodny z pierwotnym planem organizacji mistrzostw świata.

DataGodzinaGodziny podane zgodnie z czasem lokalnym.Wydarzenie 22 lutego 2012 13:00 otwarta seria treningowa 23 lutego 2012 14:30 otwarta seria treningowa 15:30 pierwsza oficjalna seria treningowa 16:45 druga oficjalna seria treningowa 18:00 seria kwalifikacyjna przed zawodami indywidualnymi 24 lutego 2012 14:30 otwarta seria treningowa 15:30 seria próbna przed zawodami indywidualnymi 16:30 pierwsza seria konkursowa zawodów indywidualnych 17:30 druga seria konkursowa zawodów indywidualnych 25 lutego 2012 14:00 otwarta seria treningowa 15:00 seria próbna przed finałowymi seriami zawodów indywidualnych 16:00 trzecia seria konkursowa zawodów indywidualnych 16:45 czwarta seria konkursowa zawodów indywidualnych 18:00 dekoracja kwiatowa medalistów konkursu indywidualnego 20:00 ceremonia dekoracji medalistów konkursu indywidualnego 26 lutego 2012 11:30 otwarta seria treningowa 12:30 seria próbna przed zawodami drużynowymi 14:00 pierwsza seria konkursowa zawodów drużynowych 14:45 druga seria konkursowa zawodów drużynowych 16:00 dekoracja medalistów konkursu drużynowego

Oficjalna piosenka Oficjalną piosenką Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2012 była Flying Into the Future w wykonaniu Jørna Atle Støa. Muzykę skomponował sam wykonawca – Støa, natomiast tekst piosenki napisał austriacki trener reprezentacji Norwegii – Alexander Stöckl. Oficjalny klip rozpoczyna się rekordowym skokiem Johana Remena Evensena z zawodów Pucharu Świata w Vikersund, które odbyły się rok wcześniej. Następnie, w klipie ukazano krótką historię lotów narciarskich, w tym między innymi loty Ole Gunnara Fidjestøla, Andreasa Goldbergera, Bjørna Wirkoli i Andersa Jacobsena. W końcowej części utworu w tle można usłyszeć śpiew Johana Remena Evensena.

Faworyci thumb|200px|Martin Koch – zwycięzca ostatniego indywidualnego konkursu Pucharu Świata przed mistrzostwami w Vikersund. Wśród faworytów do zdobycia medalu mistrzostw świata w lotach narciarskich wymieniane były nazwiska: Daiki Itō jako lider klasyfikacji Pucharu Świata w lotach narciarskich, Robert Kranjec jako typowy przykład lotnika, Anders Bardal jako lider klasyfikacji Pucharu Świata w skokach narciarskich oraz zwycięzca konkursu lotów w Tauplitz, Thomas Morgenstern jako najwyżej sklasyfikowany reprezentant Austrii w klasyfikacji lotów, Martin Koch jako zwycięzca ostatniego indywidualnego konkursu PŚ przed mistrzostwami, Kamil Stoch jako wszechstronny skoczek i lotnik, Simon Ammann jako obrońca tytułu z 2010 roku, Gregor Schlierenzauer jako mistrz świata w lotach z 2008 roku i wicelider klasyfikacji Pucharu Świata. Ponadto, jako kandydatów do zdobycia medalu wymieniane były także nazwiska: Bjørn Einar Romøren, Tom Hilde, David Zauner, Andreas Kofler, Dienis Korniłow, Richard Freitag, Lukáš Hlava, Taku Takeuchi, Roman Koudelka, Rune Velta, Anders Fannemel, Severin Freund, Andreas Wank i Dmitrij Wasiljew.

Najwięcej zwycięstw w konkursach Pucharu Świata przed rozpoczęciem mistrzostw świata osiągnęli Andreas Kofler i Gregor Schlierenzauer, którzy pięciokrotnie stawali na najwyższym stopniu podium. Trzy razy wygrywał Anders Bardal, po dwa zwycięskie konkursy na swoim koncie mieli Kamil Stoch i Daiki Itō. Raz zawody Pucharu Świata wygrywali ponadto: Richard Freitag, Thomas Morgenstern, Robert Kranjec i Martin Koch. Kranjec, Bardal i Koch zwyciężali na mamucich skoczniach – w Tauplitz i Oberstdorfie. Przed mistrzostwami świata przeprowadzone zostały także cztery konkursy drużynowe, w których dwukrotnie triumfowali reprezentanci Norwegii, a po jednej wygranej zaliczyli skoczkowie austriaccy i słoweńscy. Ostatnia z wymienionych ekip odniosła triumf w zawodach na skoczni mamuciej w Oberstdorfie, występując w składzie: Jurij Tepeš, Jure Šinkovec, Peter Prevc i Robert Kranjec.

Klasyfikacja PŚ w lotach narciarskich przed rozpoczęciem mistrzostw świataMiejsceZawodnikReprezentacjaPunktyStratado lidera1. 210 –2. 195 153. 182 284. 146 645. 142 686. 140 707. 118 928. 86 1249. 77 13310. 73 13711. 70 14012. 62 14812. 62 14814. 61 14915. 56 15416. 39 17117. 35 17517. 35 17519. 31 17920. 29 18120. 29 18122. 26 18423. 24 18624. 22 18825. 18 19225. 18 19225. 18 19225. 18 19229. 15 19529. 15 19531. 13 19731. 13 19731. 13 19734. 12 19835. 9 20136. 8 20237. 7 20337. 7 20337. 7 20340. 5 20541. 4 20642. 3 20743. 2 20844. 1 209

Skocznia Areną zmagań skoczków narciarskich podczas Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2012 była mamucia skocznia Vikersundbakken w Vikersund. Ponad rok przed mistrzostwami zakończyła się przebudowa obiektu, oficjalne otwarcie nastąpiło 9 lutego 2011 roku, a pierwszy oficjalny skok oddał Vegard Swensen, który skoczył 162 metry.

Przebudowa skoczni oraz jej modernizacja w 2011 roku skutkowały zmianą parametrów technicznych obiektu, w tym punktu konstrukcyjnego, który umieszczony został na 195 metrze. Rozmiar skoczni wynosi natomiast 225 metrów, co czyni Vikersundbakken największym obiektem do lotów narciarskich na świecie.

Oficjalny rekord skoczni został ustanowiony podczas serii kwalifikacyjnej do pierwszego konkursu Pucharu Świata na nowej skoczni w Vikersund, które przeprowadzono 11 lutego 2011. Wówczas rezultat 246,5 metra uzyskał Johan Remen Evensen, który tym samym poprawił nieoficjalny rekord świata w długości skoku narciarskiego.

Nazwa skoczni Miejscowość Punkt K HS Rekord skoczniW tabeli podano rekord skoczni obowiązujący przed rozpoczęciem mistrzostw świata w lotach narciarskich. Współczynnik belki Współczynnik wiatru 75px Vikersundbakken Vikersund K-195 HS 225 246,5 m Johan Remen Evensen 11.02.2011 8,10 pktna m 14,40 pktna m/s

Jury Dyrektorem konkursów o mistrzostwo świata w lotach narciarskich w Vikersund był Ole Gunnar Fidjestøl, a jego asystentem – Ole Bremseth. Z ramienia Międzynarodowej Federacji Narciarskiej funkcję szefa zawodów pełnił dyrektor Pucharu Świata, Walter Hofer, a jego asystentem podobnie jak w innych oficjalnych zawodach organizowanych przez FIS był Miran Tepeš. Kontrolą sprzętu zajmowali się Jouko Törmänen i Sepp Gratzer, delegatem technicznym był Gabriel Gross, a jego asystentem – Franck Salvi, natomiast dyrektorem do spraw pomiaru odległości był Börje Staffas.

Skład sędziowski w poszczególnych seriach konkursowych przedstawia poniższa tabela. Sędzia Kraj Stanowisko na wieży sędziowskiejkonkurs indywidualnykonkurs drużynowy Sandro Dalle Ave A B Jean-Claude Gaillard D E Berndt Hess B C Hermann Kothleitner E – Sigbjørn Normann C D Tadeusz Szostak – A

Przebieg zawodów Oficjalne serie treningowe Pierwsza oficjalna seria treningowa została przeprowadzona 22 lutego o godzinie 15:30. Najdłuższy skok, na 237 m oddał jeden z faworytów, Martin Koch. Na drugim miejscu uplasował się Robert Kranjec, skacząc na 211,5 m, a na trzecim Severin Freund, który oddał skok na 216,5 m. Ogółem dziewiętnastu spośród wszystkich pięćdziesięciu sześciu zawodników biorących udział w treningu przekroczyło granicę dwustu metrów. Najlepsze wyniki odniosła reprezentacja Austrii – czterech jej skoczków uplasowało się w pierwszej dziesiątce.

Następnie przeprowadzono drugą serię treningową. W niej ponownie najlepszy okazał się Koch, skacząc na 219 m. Za nim sklasyfikowano Kranjca (213 m) i Daiki Itō (209 m). Znów wystartowało 56 skoczków. Najsłabszymi z poszczególnych kadr, które wystawiły pięciu zawodników byli: Aleksandr Sardyko, Yūta Watase, Stefan Hula, Dejan Judež, Antonín Hájek, Tom Hilde, Michael Neumayer i Thomas Morgenstern.

Kwalifikacje i anulowana seria konkursowa

thumb|200px|Severin Freund – najlepszy zawodnik odwołanej serii konkursowej. thumb|200px|Kamil Stoch po ostatnim skoku w odwołanej serii.