thumb|Enrico Betti
Enrico Betti (ur. 21 października 1823 w Pistoi, zm. 11 sierpnia 1892 w Soianie koło Pizy) – włoski matematyk, znany głównie z pracy z dziedziny topologii, która ukazała się w 1871, opisująca tzw. liczby Bettiego. Pracował także nad teorią równań, która wcześniej pojawiła się w teorii Galois. Sformułował także twierdzenie z wytrzymałości materiałów zwane zasadą wzajemności prac Bettiego.
Życiorys Urodził się w Pistoia, Toscanii. Ukończył studia na Uniwersytecie w Pizie w 1846. Pracował w wyższej szkole w Pistoia jako wykładowca matematyki. Przeprowadził się do Florencji w 1854. W 1857 objął posadę profesora algebry na Uniwersytecie w Pizie. W 1858 podróżował po Europie z Francesco Brioschi i Felice Casorati, spotkał się z Bernhardem Riemannem. Później pracował nad zagadnieniami fizyki teoretycznej, którymi wcześniej zajmował się Riemann. Angażował się także w życie akademickie i politykę nowo powstałego państwa włoskiego.
Odznaczenia Order Świętych Maurycego i Łazarza II i III klasy Order Korony Włoch II i IV klasy Order Sabaudzki Cywilny Królewski Order Gwiazdy Polarnej III klasy (Szwecja)
Prace E. Bettiego Opere matematiche di Enrico Betti, pubblicate per cura della R. Accademia de’ lincei (2vols.) (U. Hoepli, Milano, 1903-1913)
Przypisy
Linki zewnętrzne [dostęp 2021-10-24].
Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Włoch Kategoria:Odznaczeni Orderem Sabaudzkim Cywilnym Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza Kategoria:Włoscy matematycy XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1823 Kategoria:Zmarli w 1892 Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Pizie Kategoria:Ludzie urodzeni w Pistoi