Osiedle tramwajarzy w Poznaniu (dokładnie: Kolonia Domów dla Pracowników Poznańskiej Kolei Elektrycznej) – osiedle mieszkaniowe zlokalizowane w Poznaniu pomiędzy ul. Grodziską i Szamotulską, na obszarze SIM Ogrody na osiedlu samorządowym o tej samej nazwie zaprojektowane w 1927 przez Władysława Czarneckiego. Istniejące budynki zrealizowano w latach 1928 – 1930.
Charakterystyka Osiedle nie zostało wybudowane w całości – projekt przewidywał realizację większego kompleksu z centralną aleją i budynkiem ochronki dla dzieci (bogaty program socjalny był charakterystyczną cechą osiedli projektowanych przez Czarneckiego – często nie był on w pełni akceptowany przez inwestora, jak np. w przypadku kolonii mieszkaniowej przy ul. Wspólnej). Zrealizowano część założenia przy ul. Grodziskiej (szeregowce) i Szamotulskiej (bliźniaki). Przed każdym z domów zaplanowano mały ogródek z przodu (od ulicy) i większy, na tyłach.
Budynki są dwukondygnacyjne, a mieszkania posiadają z reguły trzy lub cztery pokoje z węzłem sanitarnym. Domy mają tradycyjne formy, z czterospadowymi dachami, krytymi dachówką. Osiedle posiada duży odsetek powierzchni zielonych. Czarnecki mógł czerpać pomysły na takie rozwiązania m.in. od innego poznańskiego (wcześniejszego) architekta – Franza Josepha Weissa. Do dziś osiedle zamieszkane jest w dużej mierze przez byłych lub obecnych pracowników MPK Poznań lub ich potomstwo.
W pobliżu znajduje się Konsulat Rosyjski i Szpital Kliniczny nr 5.
Komunikacja Dojazd zapewniają autobusy linii 148, 159, 163 do przystanku Grodziska.
Zobacz też Dom Tramwajarza w Poznaniu Osiedla spółki Strzecha w Poznaniu – w pobliżu
Bibliografia
Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, ss.108, 216, Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008,
Przypisy
Kategoria:Urbanistyka Poznania Kategoria:Tramwaje w Poznaniu Kategoria:Ogrody (Poznań) Kategoria:Budynki projektu Władysława Czarneckiego