mały|Ludwik Benoit mały|Ludwik Benoit na tablicy pamiątkowej w Kuźnicy Ludwik Benoit (ur. 18 lipca 1920 w Warszawie, zm. 4 listopada 1992 w Łodzi) – polski aktor teatralny i filmowy.
Aktor charakterystyczny, znany m.in. z roli kasiarza w filmie Ewa chce spać i wachmistrza Luśni w Przygodach pana Michała. Zagrał w blisko 100 filmach i serialach, w 130 spektaklach teatralnych i Teatru Telewizji. Użyczał też głosu postaciom animowanym, np. słoniowi Dominikowi w filmie i serialu Proszę słonia.
Życiorys Urodził się w rodzinie Ludwika, inżyniera, i Jadwigi z Guttów (ur. 1889), siostry Romualda, nauczycielki. Od strony ojca rodzina miała francuskie korzenie. Po śmierci ojca, który zginął 11 maja 1920 w wojnie polsko-bolszewickiej, dzieciństwo spędził w Łowiczu, tam też uczęszczał do Gimnazjum im. J. Poniatowskiego. Po uzyskaniu matury w 1938 roku, zdał egzamin wstępny do Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej w Warszawie. Studiów jednak nie podjął. W latach 1938–1939 odbył służbę wojskową na Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty w Skierniewicach.
Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej, którą zakończył w stopniu podporucznika.
W czasie okupacji niemieckiej przebywał w Łowiczu, pracował w Radzie Głównej Opiekuńczej, był żołnierzem Armii Krajowej. W 1944 z Zenonem Laurentowskim założył tajny Teatr Ziemi Łowickiej.
Od kwietnia 1945 był słuchaczem Studia Teatralnego przy Teatrze Miejskim w Łodzi pod dyrekcją Henryka Szletyńskiego, a od 1 października 1945 roku był słuchaczem Studia Zawodowego Teatrów Młodzieżowych (dziecięcych), Marionetkowych i Aktorskich. Równocześnie pracował w Teatrze Kukiełkowym Centralnego Robotniczego Domu Kultury, potem w Teatrze Lalki i Aktora Sarabanda. W 1946 roku zdał eksternistyczny egzamin aktorski. W latach 1946–1948 był aktorem Teatru Wybrzeże, w którym zadebiutował w Mickiewiczowskich balladach w reż. Haliny Gallowej. Potem występował także na deskach Poznania, Wrocławia i Szczecina, gdzie był także dyrektorem i kierownikiem artystycznym. W 1957 roku, po powrocie do Łodzi ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSFTviT. Początkowo grał w Teatrze im. Stefana Jaracza, a od 1959 roku do końca życia związał się z Teatrem Nowym.
Od 2 września 1947 był żonaty z aktorką Marią Zbyszewską. Ich syn, Mariusz Benoit, także został aktorem. W 1980 roku ożenił się ponownie, z Jadwigą Grażyną Jędrzejczak (1939–2011). Z tego związku pochodzi córka Anna Benoit-Kołosko – łódzka dziennikarka radiowa.
Zmarł w Łodzi, pochowany w alei zasłużonych na cmentarzu komunalnym Doły (kwatera XI-43-1).
Kariera Teatr Kukiełkowy Centrali Robotniczej Domu Kultury w Łodzi (1945–1946) . Teatr Wybrzeże w Gdańsku (1946–1948) Teatr Polski w Poznaniu (1948–1949) Teatr Dramatyczny we Wrocławiu (1949–1955) Teatr Dramatyczny w Szczecinie (1955–1957, także dyr. nacz. i art.) Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi (1957–1959) Teatr Nowy w Łodzi (1959–1992)
Role teatralne (wybór)
Filmografia
Nagrody mały|Grób Ludwika Benoit na cmentarzu komunalnym na Dołach w Łodzi mały|Osiedla Leśne w Łodzi ul. Ludwika Benoit 1952: Nagroda Państwowa II stopnia za rolę Szadrina w sztuce Pogodina pt. Człowiek z karabinem w Państwowym Teatrze Polskim we Wrocławiu 1962: wyróżnienie na II OFSRiR w Katowicach za rolę Żywca w przedstawieniu Sprawa Aleksandra Suchowo-Kobylina w Teatrze Nowym w Łodzi 1963: nagroda indywidualna na III KST w Kaliszu za rolę Ze-Osiołka w sztuce Ten, który dotrzymuje słowa w Teatrze Nowym w Łodzi 1964: Brązowa Odznaka Teatru Nowego w Łodzi z okazji jubileuszu 15-lecia teatru 1979: Srebrny Pierścień za rolę Dyndalskiego w przedstawieniu Zemsta Aleksandra Fredry w Teatrze Nowym w Łodzi uznaną za najciekawsze osiągnięcie aktorskie roku na scenach łódzkich 1981: nagroda na VII OKT w Opolu za rolę w Uciechach staropolskich w Teatrze Nowym w Łodzi 1981: II nagroda na XXI KST w Kaliszu za rolę w Uciechach staropolskich w Teatrze Nowym w Łodzi 1982: Tytuł najlepszego aktora XXI RST 1987: nagroda główna XXVII KST w Kaliszu za kultywowanie tradycji teatralnej w roli Harpagona w Skąpcu Moliera 1987: Nagroda miasta Łodzi 1988: Nagroda artystyczna dyrektora Wydziału Kultury i Sztuki miasta Łodzi Źródło: Encyklopedia Pomorza Zachodniego. thumb|Tablica upamiętniająca pobyty Ludwika Benoit w domu przy ul. Szynalewskiego 33B w Kuźnicy na Helu
Upamiętnienie Jest patronem łódzkiego Teatru Małego. Od 2019 roku jest także patronem nagrody „Złota Maska Ludwika”, przyznawanej dla najlepszego aktora/aktorki sezonu w Łodzi. Decyzją Rady Miejskiej w Łodzi z roku 2020 ulica na Osiedlu Leśnym w Łodzi otrzymała nazwę ul. Ludwika BenoitŁódź, ulica Ludwika Benoit w Targeo.. W setną rocznicę urodzin aktora w miejscowości Kuźnica, na Helu, na domu, do którego przyjeżdżał na wakacje przy ul. Szynalewskiego, zawisła pamiątkowa tablica.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Ludwik Benoit w bazie Akademia Polskiego Filmu
Kategoria:Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi Kategoria:Aktorzy filmowi związani z Łodzią Kategoria:Aktorzy teatralni związani z Łodzią Kategoria:Artyści Teatru Wybrzeże w Gdańsku Kategoria:Aktorzy związani z Gdańskiem Kategoria:Biografie kanonu polskiej Wikipedii Kategoria:Laureaci Nagrody Miasta Łodzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Honorową Odznaką Miasta Łodzi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony dla Kultury Narodowej” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Pochowani na cmentarzu Doły w Łodzi Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1992