Antioch Dmitriewicz Kantemir (Kantiemir, ; ur. 21 września 1708 w Konstantynopolu, zm. 11 kwietnia 1744 w Paryżu) – poeta rosyjski związany z dworem Piotra I, dyplomata.
Życiorys Był synem wielkiego pisarza i zarazem hospodara mołdawskiego Dymitra Kantemira, współpracującego z Rosją podczas wojny rosyjsko-tureckiej 1710-1713, później osiadłego w Rosji. Był orędownikiem klasycyzmu i apologetą osoby Piotra I, popierał zbliżenie kultury rosyjskiej z kulturą europejską. W roku 1731 został rosyjskim posłem w Londynie, a od 1738 w Paryżu, gdzie zetknął się z Monteskiuszem i jego twórczością.
Jest uznawany za protoplastę literatury klasycystycznej w Rosji, jego twórczość jednak nie miała szerokiego wpływu i ograniczała się do wąskich kręgów arystokracji. Pisał klasycystyczne satyry, tłumaczył też na rosyjski literaturę obcą (z łaciny, greki i francuskiego). Jest też autorem nieukończonego apologetycznego poematu wychwalającego czyny Piotra I Petrida oraz drobnych epigramatów i bajek. Był zwolennikiem wiersza sylabicznego i przeciwnikiem reform wersyfikacyjnych Wasilija Triediakowskiego.
Ważniejsze utwory 9 satyr – bardziej znane to: Do rozumu swego (К уму своему 1743) Na zawiść i hardość szlachciców nieobyczajnych (На зависть и гордость дворян злонравных) poemat epicki Petrida (Петрида), nieukończony bajki, epigramaty
Ważniejsze tłumaczenia Utwory Anakreonta (z greki) Utwory Horacego (z łaciny) Rozmowy o wielości światów Bernarda Fontenelle’a (z francuskiego)
Bibliografia
Kategoria:Rosyjscy poeci XVIII wieku Kategoria:Dyplomaci Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1708 Kategoria:Zmarli w 1744 Kategoria:Ambasadorowie Rosji w Wielkiej Brytanii Kategoria:Ambasadorowie Rosji we Francji Kategoria:Ludzie urodzeni w Konstantynopolu